De Zuurbergcross

De derde cross van het Crosscircuit van het Oosten is deze keer de Zuurbergcross. Een gloednieuwe cross, die de Holterbergcross vervangt.
Het is een graad of twee en mooi droog. Nadat ik mijn autootje in een weiland heb achtergelaten, begeef ik me naar het gebouwtje van de motorclub. Onderweg naar mijn startnummer spot ik alweer verschillende loopmaatjes. Ik werp een snelle blik op het parcours, maar ik ken de omgeving niet, dus het zegt me niet zoveel. In elk geval twee rondes van 5 kilometer, dat is leuk.
Samen met een loopmaatje ga ik warmlopen en gelijk maar even de eerste kilometer van het parcours verkennen. We krijgen dan een paadje langs bomen, een stukje asfalt, klinkers en een zandweggetje, totdat we bij een erf uitkomen. Vlak daarna zit de eerste kilometer erop en draaien we om.
Om één uur is de start. Ik ben vanaf de voorkant het vak ingelopen en sta nog redelijk vooraan. Voor mij staat een meisje in een felroze shirtje, naast mij een andere vrouw. Ik wens een paar loopmaatjes succes en dan gaan we van start. Ik loop gewoon met de meute mee. De eerste kilometer is niet zo zwaar, want ondanks de verscheidenheid aan ondergronden is het wel zo goed als vlak. Niet zo gek dat de eerste kilometertijd 4:47 is.
Op het erf staat de (vermoedelijke) boer met zijn vrouw te kijken naar de stroom lopers die langskomt. We steken een weg over en gaan dan dwars door een weiland richting het bos. De loper voor mij is kennelijk niet gewend om op zulke zachte ondergrond te lopen, want hij lijkt ineens stil te vallen. Hop, er voorbij en op naar het bos.
Na een paar zachte bospaadjes krijgen we een stevige klim voor de kiezen. Dit zal de Zuurberg wel zijn. Ik zit klem in de sliert met lopers en ga in hetzelfde tempo mee omhoog. Het roze shirtje loopt nog steeds een stuk voor mij, maar drie andere dames zijn daar al een eind vooruit. Bij een steile afdaling ietsjes verderop blijkt de man voor me niet zo hard te durven en ik stuiter hem voorbij.


Dan weer een kort klimmetje. Dit ziet eruit als de motorcrossbaan, waarvan ik al had gehoord dat die erin zou zitten. Ik ben blij dat het geen zacht, mul zand is, zoals ik had verwacht, maar gewoon stevige grond met gras erop. Er zitten een aantal bultjes achter elkaar van enkele meters hoog. Het doet me heel erg denken aan het veldlopen zoals ik dat op tv weleens zie.
De tweede kilometer gaat in 5:44, wat niet zo vreemd is met zo’n klim erin. Een vrouw met een kort staartje haalt me in en neemt gelijk wat afstand. Er volgen wat zandpaden en bospaadjes met wortels erin en wat diepe kuilen. Ik bedenk dat je het beste het diepste punt over kunt slaan door van de ene naar de andere helling te springen, maar het lukt me niet overal.
Ik haal een vrouw in, die kennelijk toch iets te ambitieus was gestart. Dan lopen we vanuit het bos weer naar een erf en ook hier staan de bewoners buiten te kijken. Het is best een belevenis natuurlijk.
Mijn horloge piept, maar ik kijk niet. We lopen op een zandweggetje en het moet haast de vierde kilometer zijn. Terwijl ik links al lopers richting het startterrein zie lopen, worden we eerst door een paar vrijwilligers nog eens rechts het bos in gestuurd. Hier blijkt nog een gemene klim verstopt te zitten, bijna net zo lang als de eerste. Aan de achterkant van het bosje kunnen we heel even wat op adem komen en daar staat loopmaatje Hans klaar met zijn camera en een bemoedigend woord.

Foto van Hans
De afdaling is wel mooi en doet me een beetje denken aan de Trail des Fantômes, waarbij je ook zo schuin over de hellingen naar beneden kan denderen. De loper voor me zorgt dat ik me toch een beetje inhoud.
Bij het uitkomen van de lus is Jacqueline in opperste concentratie net aangekomen bij het begin en ik moedig haar even aan. Nu worden we over een stoppelveld gestuurd. Je kunt veel zeggen van deze cross, maar afwisselend is het zeker! Het zachte zand is best goed te belopen, we hebben waarschijnlijk mazzel dat er geen bende water gevallen is de laatste dagen. Wel zien we sporen van de storm. Er moest nog wel het een en ander opgeruimd worden voordat de cross gehouden kon worden.
Bij de doorkomst zie ik een tijd rond de 26:30 op de klok staan. Het scheelt dat ik hier totaal geen referentie heb van een eerdere tijd, dus we zien wel wat het wordt.
Het lopen gaat goed, ik zit nog steeds een stukje achter het roze shirtje en heb de hoop dat ik haar nog in kan halen, maar daar moet ik niet te lang mee gaan wachten. De boer staat nog steeds te kijken. Bij het weiland word ik ingehaald door iemand die plaatselijk goed bekend is, want hij krijgt zo links en rechts wat aanmoedigingen. Een opruimploeg is bezig omgewaaide bomen weg te halen en takken te verzamelen.
Het gras in het weiland is nu al wat meer aangestampt. Bij de Zuurberg gebaart de loper voor me dat ik hem maar voorbij moet gaan. Ik kan omhoog zonder zware benen, dus dat gaat wel lekker. Ik kom zo vlak achter het roze shirtje terecht en in de steile afdaling knal ik haar voorbij. Nu door blijven lopen! Er volgt direct een pittig klimmetje en daarna de rest van de motorcrossbaan.

klimmetje
Het lijkt wel of ik door de inhaalactie wat nieuwe energie heb gekregen. Ik denk er niet over na, want ik heb mijn aandacht nodig bij de zachte en oneffen ondergrond. De boer van het tweede erf is inmiddels verdwenen. Bij het ingaan van de lus naar de tweede lange klim kan ik even een blik achterom werpen en ik zie dat ik een aardige voorsprong heb genomen op het felroze shirtje. Dat is lekker. Ook hier kan ik omhoog zonder problemen. Het loopmaatje is verdwenen, maar ik kan nu iets meer mijn eigen ding doen in de afdaling, die lekker gaat. Nu is het niet ver meer. Ik draaf het stoppelveld over en op het laatste stukje weg voor de finish zet ik nog even aan. Met een zeer tevreden gevoel kom ik de matten over. Mijn tijd is 53:29.

Terwijl ik het idee had dat ik vierde bij de dames lag, blijk ik de eerste 3 dames volledig te hebben gemist. Die zijn waarschijnlijk nog na mij aan de voorkant het startvak ingelopen en ze waren ook een stuk sneller. Ik ben dus als zevende geëindigd. Voor de competitie maakt het niet uit, daar ben ik na twee keer een 5e plek nu als vierde geëindigd en ik behoud vooralsnog mijn vierde plekje, al zie ik nu wel dat er zeer waarschijnlijk nog iemand tussenkomt, die nog maar 2 keer heeft gelopen.
Mijn chipje wordt losgeknipt en ik neem een bekertje warme thee. Jacqueline komt binnen in 59 minuten. Zij vond deze cross zwaarder dan de Nijverdalsebergcross, ik zet deze op de tweede plek wat zwaarte betreft.
Tegen inlevering van het startnummer ontvangen we een rookworst, terwijl de lopers van de 5 kilometer binnendruppelen. Ik klets nog wat na en ga dan tevreden naar huis om onder de warme douche te stappen.

 

Foto’s 1 en 3 van Math Willems Fotografie, foto 2 van loopmaatje Hans P.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.