Andere paadjes kiezen

Het gebeurt niet vaak dat ik de eerste ben, maar vandaag is het dan toch gelukt. Babs en Anne zijn er ook zo, maar Salif blijkt zich verslapen te hebben. Gelukkig is het lekker weer en als we compleet zijn, vertrekken we naar boven, het bos in.
Salif leidt ons over mooie paadjes en al snel hebben we de eerste hoogtemeters te pakken. We komen langs het avonturenpark, waar een jongen de auto’s de parkeerplaats op staat te wijzen. Het is goed druk met dit mooie weer.

mooi begin
Terwijl we over een zandweg lopen, maakt Anne ineens een duik naar de grond. Er stak een overblijfsel van een stronkje uit het zand. Het bloeden van haar knieën kan enigszins gestelpt worden met water op toiletpapier. Voor dit soort dingen heb ik ook altijd een pleister bij me (eentje maar, kwam ik achter), maar dat is toch niet nodig. Als ze weer een beetje is opgelapt gaan we door.
Een klein paadje staat bekend als het Katt’npad. Het is een smal spoor met veel mos, varens en ander groen aan beide zijden.

kattnpad
Via een paar zandweggetjes komen we in een stuk bos wat mij niet bekend voorkomt. Een roofvogel vliegt weg en we zien iets hoog in een boom hangen. Het lijkt wel een plateau van mos. Het zou zomaar een nest kunnen zijn.

nest?
Aan de andere kant valt ons nu een rond bultje op, dat is begroeid met gras. Het lijkt wel een grafheuvel.

grafheuvel?
We lopen een veldje op dat ik wel ken van de SallandTrail. Eén zijde wordt geflankeerd door een muur van rhododendrons. We hadden wel verwacht dat ze zouden bloeien, maar alleen aan het einde zijn nog een paar bloemen te zien, de rest is al uitgebloeid. Jammer hoor.

rhododendrons
Vanaf hier gaan we op weg naar “het bankje bij het water”. Wat het precies voor water is weet ik eigenlijk nog steeds niet, maar het is wel aangelegd. We krijgen er gelijk een mooi klimmetje bij, maar het duurt even voordat we bij het water uitkomen en we komen van een andere kant dan ik verwacht had. Een deel van het water is drooggevallen en daar groeit nu gras.

eilandje
Niet veel later komen we langs Krönnenzommer, een woonzorgcomplex met revalidatiecentrum. Ertegenover ligt een meertje, dat me nog niet eerder was opgevallen. Je kunt er niet bijkomen, want het ligt achter een hek.
We moedigen wat mountainbikers aan die proberen al fietsend een steil heuveltje te beklimmen. Het lijkt ons niet zo handig om over de mountainbikeroute te gaan, maar iets verder zien we een onbekend paadje. Toch even uitproberen… We blijken iets verder op de mountainbikeroute uit te komen en mogen nu zelf het steile heuveltje over om weer terug op de wandelpaden te komen.

MTB heuvel af
Lage, grillige boompjes staan dicht op elkaar als Anne aangeeft even achter een heuveltje te duiken. We bevinden ons ergens achter de motorcrossbaan en wandelen rustig verder tot Anne er weer bij is.
Een lange, rechte weg gaat langs een min of meer open veld. Aan de andere kant moeten we het pad delen met de mountainbikers en we gaan elke keer netjes opzij als ze langskomen.
Salif schotelt ons weer wat nieuwe paden voor. Op een zandpad ligt een plas zo breed als het pad zelf. Erlangs zou waarschijnlijk wel kunnen, maar in dit geval banjer ik er maar eens dwars doorheen. Dat had ik al een tijdje niet meer gedaan.

plas
We kiezen een leuk paadje uit dat het bos in loopt en krijgen een fiks klimmetje voor de kiezen. Deze is wel heel leuk!

klimmetje
Bovenop staat een soort grenssteen en een mountainbiker wacht op zijn metgezel, die de heuvel nog op zwoegt.
Iets verderop doen we het nog eens, een paadje kiezen dat zo leuk het bos in loopt. Met het daaropvolgende paadje maken we ook gelijk rechtsomkeert, maar ze zijn erg leuk om te lopen.

leuk paadje
Een zandpad is voorzien van zoveel kleine bultjes dat het wel een crossbaan lijkt. In de kuilen ertussen staat water, maar hier hou ik mijn voeten liever droog.

crossbaan
Iets verderop kiezen we weer een leuk spoor door het bos, dat is bedekt met dennennaalden. Vervolgens gaan we lekker omlaag, waarna ik weer herken waar we zijn. Toch gaan we een andere kant op dan ik verwacht had. We komen uit op een paadje waaraan de herinnering van mijn laatste val kleeft. Deze keer blijf ik netjes rechtop.
We lopen een stukje parallel aan de weg en als we hem over willen steken, zien we nog net een groep motorrijders langskomen. Erachter rijdt een auto met een groot bord dat dit de Vechtgenotenrit was: bedankt voor uw geduld.
Onderaan een mooie afdaling komen we een man tegen met een heel klein, jong hondje. Die krijgt even een aai over zijn bolletje voordat we verder gaan.
We zijn nu bij het eerste deel van de SallandTrail beland, maar dan in omgekeerde richting. Nadat we een stuk over een MTB-pad hebben gecrosst, volgen er wat andere mooie paadjes door het bos.

mooi paadje
Langs de rand van het bos gaan we verder. We zijn er nu bijna. Blauwe bloemetjes bloeien in de berm.

blauwe bloemetjes
Bij het weggetje naar het tunneltje staan wat mountainbikers die we kennelijk eerder hebben gezien. We lopen nog even stevig door, de laatste kilometers die wat omhoog gaan, “het Stut” op en langs het ravijn.

ravijn
Helemaal aan het einde doe ik samen met de andere twee dames wat ik vorige week niet heb gedaan: aan het einde naar beneden en via de lange trap weer omhoog. Een leuke afsluiter van onze duurloop van 27,5 kilometer. Het ging een stuk beter dan vorige week.

 

Foto’s 8, 10 en 11 van loopmaatje Salif.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s