De eerste Zomeravondcup 2017

Hoewel de donkere wolken niet zo veel goeds voorspellen, stap ik toch op de fiets naar Albergen, waar de eerste Zomeravondcup van dit jaar wordt gehouden. Al binnen een paar minuten begint het te regenen. De poncho die ik daarvoor aantrek, blijkt niet zo handig te zijn met de stevige wind die er staat (tegen natuurlijk), maar ik kom uiteindelijk op de plaats van bestemming aan. Onderweg al een paar regenbogen gezien en inmiddels is het droog.

regenboog
Ik tref een aantal loopmaatjes, waaronder Dominique, een clubgenootje van hetzelfde bouwjaar als ik. Onze PR-tijden liggen dicht bij elkaar. Tot nu toe ben ik op papier nog een paar seconden sneller, maar we hebben nog nooit een wedstrijd samen gelopen en bij de intervaltrainingen bij de loopgroep kan ik haar niet altijd meer bijhouden. Vanavond gaan we zien wie er echt sneller is.
Een kwartiertje voor de start regent het, maar we worden uiteindelijk toch naar buiten gestuurd, want de start is een paar honderd meter verderop. We schuilen even onder een paar bomen, maar de start is achter een roodwit lintje op een zandweg zonder beschutting. Een regenboog verschijnt zo dichtbij, dat we het einde kunnen zien vlak voor de bomen waar we net onder stonden. Het lijkt droog te zijn als vrij onverwacht nog het startschot klinkt.
Ik loop vlot weg en ga mee in het tempo waarin iedereen om mij heen ook lijkt te lopen. Twee dames lopen in mijn kielzog, één daarvan is Dominique. We draaien een fietspad op, de tweede dame lijkt af te haken.
Net nadat de eerste kilometer erop zit in 4:35, pakt Dominique de binnenbocht en neemt gelijk een paar meter afstand. Ik probeer haar bij te houden, maar kan niet voorkomen dat het gat langzaam ietsje groter wordt.
We lopen inmiddels langs het kanaal en steken over naar de andere kant. Een roze hemdje aan de overkant herken ik en ik word aangemoedigd door Jacqueline, een trailmaatje.
De tweede kilometer piept in 4:45 en daar is niks mis mee. Een PR lopen gaat me op dit parcours niet lukken lijkt me. Aan deze kant van het kanaal is het eerste stuk zandweg, waarna we halverwege het asfalt op lopen. De wind is daar weg en ik probeer er voordeel van te hebben. Alweer 3 kilometer, 4:41 nu. Dominique loopt inmiddels zo’n 60 meter voor me. Als ze dit vol weet te houden, loopt zij volgens mij wel een dik PR.
Aan de andere kant zie ik één dame een eind voor Dominique lopen. Ik gok dat dat dezelfde dame is die vorig jaar tweede bij de veteranen werd. Ze zal dan wel voor de 10 km gaan. Het lijkt erop dat ik derde ben.
Ik ga de brug over naar de andere kant. Een waterplas ligt op het fietspad en ik loop er vol doorheen. Het kanaal lijkt eindeloos en de vierde kilometer komt voorbij in 4:51. Hmm, niet verslappen nou, ik moet Dominique in het vizier kunnen houden.
De zandweg waar we gestart zijn is een beetje modderig en de wind werkt ons tegen. Pfff… ik zou natuurlijk af kunnen slaan naar de finish en het bij 5 kilometer houden. Maar nee, dat zou zwak zijn en daar ben ik niet voor gekomen.
Een organiserende trainer vertelt me bij doorkomst dat ik tweede dame ben! Dan is de eerste dus toch voor de 5 kilometer gegaan. Een kilometertijd van 4:41 geeft aan dat ik goed bezig ben.
Het figuurtje van Dominique loopt mooi door. Zie ik haar nou wat inzakken of verbeeld ik me dat? Inmiddels loopt ze wel 100 meter voor me, als het niet meer is.
Naast het weggetje met het fietspad is een berkenbos. Het lijkt aangeplant, want de boompjes staan maar een meter uit elkaar. Grappig, dit heb ik in de eerste ronde niet gezien.
De tweede ronde dus. Ik verbied mezelf om na te gaan denken hoever het nog is. Gewoon doorgaan. Ik probeer op mijn houding te letten, rechtop en ontspannen te blijven lopen. Ook mijn ademhaling kan wel wat aandacht gebruiken.
Het meisje dat langs de kant staat om de lopers de brug over te sturen moedigt me in het voorbijgaan aan. Uit een plas op de zandweg komt een waterhoentje met één jong en ze rennen naar het kanaal. Dat was vast het pierenbadje om te oefenen met zwemmen.
Ik word weer aangemoedigd door Jacqueline en probeer me mentaal voor te bereiden op het extra ommetje dat er zo aan zit te komen. Ik weet dat, maar Dominique niet. Misschien is dat voor haar wel een psychische domper.
Als ik het zandweggetje indraai zie ik hoever ze voorloopt. Pfff.. die haal ik sowieso nooit meer in. Ik probeer het tempo vast te houden, want ik zit nu wel in mijn bekende dip.
Aan de rand van het bos bloeien paarse rhododendrons. Mijn hoofd zegt: “Je mag best wat langzamer hoor. Je ligt toch al tweede en voor de tijd hoef je het hier niet te doen…” Een ander stemmetje kapt dat resoluut af: “Nee, de tijd is juist belangrijk! De twee beste tijden tellen en je weet maar nooit hoe warm het volgende keer is.” Ik ga nog steeds best goed, al zakken de tijden nu wel in naar 4:54 en 4:53.
Er staat niemand meer bij de brug die ik over moet. Ik loop weer door die plas, die inmiddels wel wat kleiner is geworden. Aan de overkant zie ik nog net het laatste clubgenootje de afslag naar het extra ommetje nemen. Er fietsen wat mensen over het fietspad voor me uit, maar ze rijden de zandweg op als ik ze bijna achterop kom. Een man die me tegemoet komt zegt dat ik 3e of 4e dame ben. Vreemd… misschien neemt hij het zekere voor het onzekere en denkt hij dat hij er al wat gemist heeft? Of de trainer langs de kant had het niet goed, dan ben ik toch derde. Ik doe het ervoor. Nog even afmaken nu.
Opnieuw heb ik een flinke tegenwind op het laatste modderweggetje en ik zie Dominique al afslaan naar de finish. Ik doe mijn best om het tempo omhoog te gooien, maar dat wil niet echt lukken. Met een tijd van 47:52 kom ik over de matten.
Hoewel ik in Enschede sneller liep, ben ik toch dik tevreden. Ik ben nu al sneller dan vorig jaar hier en het voelde goed. Ik feliciteer Dominique, die inderdaad haar PR heeft aangescherpt naar 46:35, pak wat sportdrank en kan nog mooi mijn andere loopmaatjes op de foto zetten.

clubgenootje
Het dreigt weer te gaan regenen als ik terug wil fietsen en ik sla het aanbod van Jacqueline dan ook niet af om mij met fiets en al naar huis te brengen. Dat is wel zo prettig. Op naar de volgende Zomeravondcup op 20 juni!

 

Foto 1 van Han Vaalt (Step One).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s