Laatste verkenningstocht voor de VechtdalTrail

Op tweede Pinksterdag is er ’s avonds geen training van mijn loopgroep. Daarom kan ik mooi ’s ochtends met de laatste verkenningstocht voor de VechtdalTrail mee.
Met een flinke groep vertrekken we vanaf een parkeerplaats bij de Beerze Bulten, halverwege het parcours van de 44 kilometer. We mogen gelijk aardig aan de bak over smalle paadjes door het bos. Ik loop helemaal achteraan en dat betekent de groep bijhouden.
Het gaat me gelukkig aardig af, ook al heb ik de 30 kilometer van zaterdag nog wel een beetje in de benen. Een goed excuus om vandaag voor de kortste afstand van 18 kilometer te kiezen en mijn tweede excuus daarvoor is dat er morgenavond een wedstrijdje op het programma staat.
De smalle paadjes leiden ons door het bos de hoogte in, tot een plek die ik ken van een eerdere verkenningstocht: het hoogste punt hier in de buurt, gemarkeerd met een steen. Tijd om van het uitzicht te genieten heb ik vandaag niet: we passen niet met 35 lopers op het topje en gaan dus gelijk door.

klimmetje
Zo hier en daar zijn de klimmetjes dusdanig steil dat het wat ophoopt en we er wandelend tegenop kunnen.
We steken een weg over en aan de andere kant mogen we een smalle singletrack op door het bos. Niet veel verderop lopen we vlak langs het water: een oude bocht van de Vecht.
Bij een betonnen stuw over een sloot doen we het even rustig aan, want de hele groep moet achter elkaar over de rand van ongeveer 30 cm breed.

stuw
Nadat we nog een stuk het water hebben gevolgd, gaat het lint van lopers voor mij uit langs een groot weideveld. Ik kan me herinneren dat we hier weleens een ree hebben gespot, maar vandaag laten ze zich niet zien.

veld
Het water rechts en een groot, glooiend heideveld aan de linkerkant met daarvoor een bankje. Ook dit is voor mij inmiddels een herkenbaar plekje geworden.

oude bocht
We draaien een veld op met gras dat tot onze knieën reikt. Straks maar goed controleren op teken dus. Het is een mooie plek voor een groepsfoto, al gaat dat in dit hoge gras met de zelfontspanner niet lukken.

lint lopers

groepsfoto
De vervallen boerderij staat er vandaag nog net zo bij als eerder, de dakbalken zichtbaar in hun regelmatige patroon. Niet veel verder stoppen we opnieuw even, want hier gaan we splitsen. De lopers van de 23 kilometer mogen met neef Igor mee, Bertus neemt de iets kortere 18 kilometer onder zijn hoede. In dit geval ga ik dus met Bertus mee, net als mijn trailmaatjes van afgelopen zaterdag.
We lopen een klein stukje over een asfaltweggetje, totdat mijn horloge meldt dat we van de koers af zijn. Ik had de route voor de zekerheid in mijn horloge gezet en dat komt nu wel van pas, want we hebben een klein paadje tussen de weilanden door gemist.

afslag
Omdat er net al iemand nodig moest, doen we het even rustig aan als er weer voldoende struiken in beeld zijn om achter te gaan zitten. Een groep vingerhoedskruid bloeit uitbundig in allerlei tinten van wit naar roze. Zodra de dame er weer bij is, gaan we in draf verder.

digitalis
Ik ga maar een beetje voorop lopen, zodat ik kan bijsturen als dat nodig is. Het loopt wel een stuk makkelijker voorin de groep en zo af en toe moeten we het wat rustiger aan doen om de groep weer bij elkaar te krijgen. Het loopt lekker door het bos. De ondergrond wisselt van bosgrond naar gras en naar een meer zanderige ondergrond.

zandpad
Ik zie typische sporen in het zand staan: twee streepjes in een V-vorm. Vermoedelijk toch gewoon van een ree, al mis ik de afgeronde hoeven.

bos
In een bocht kun je twee kanten het bos uit kijken. Het is inmiddels een bekend plekje.

doorkijkje
Niet veel later lopen we via een veld met gras het witte zand van een zandverstuiving tegemoet. Bertus legt uit waar je het beste kunt lopen, voordat de hele groep de zandvlakte oversteekt.

daar komt het zand
Hier kun je mooi wat foto’s maken en ik maak er een beetje een spelletje van: stilstaan en foto’s maken, om daarna de groep voorbij te rennen en nog wat foto’s te kunnen maken. Ik vind het wel goed lopen vandaag.

zandverstuiving

inhalen
Aan de andere kant moeten we even zoeken naar het goede pad om over verder te gaan. Daarna loopt het weer als een trein over de verschillende ondergronden van het bos.

train
Een bult met een paar bomen erop is bekend terrein. Daarbovenop heb je een mooi doorkijkje over de naastgelegen velden. Bertus kondigt een veld met grote varens aan en dat kan ik me nog wel herinneren. Ik sluit achteraan aan bij de groep en Bertus weet inderdaad feilloos de varens te vinden.

varens
Nou lijkt dit stukje alleen niet in de route van vandaag te zitten. Als we doorgaan, zie ik op mijn kleine schermpje dat het lijntje wat we nu aan het lopen zijn recht op dat van de heenweg afgaat. Als we weer langs het water van de oude Vecht lopen, heb ik de groep ingehaald en kan ik melden dat we niet helemaal goed zitten. We kijken snel even hoe we dan kunnen lopen en besluiten de eerste rechts te nemen om weer op de goede route te komen. Iemand die het bos wat beter kent weet ons te vertellen dat we verderop weer rechts kunnen. Zo komen we weer op onze route terecht.

open plek
Op een gegeven moment komen we het bos uit en moeten we een stukje langs de spoorlijn. Er komt net een treintje aan en we houden maar even goed afstand. Aan de andere kant duiken we gelijk het bos weer in.
Nadat we opnieuw het spoor over zijn gegaan kunnen we als het goed is een klein stukje afsnijden. We hebben inmiddels toch iets meer gelopen dan gepland was. We lopen langs een grote plas, waar een grote, rode vis in drijft.

grote plas
Niet veel later duikt de laatste zandverstuiving op, die van de Beerze Bulten. Het lijkt maar een klein stukje door het zand, daarna volgen smalle paadjes langs de rand van de zandverstuiving. Volgens mijn klokje hoeven we nog maar 800 meter naar het beginpunt, maar Bertus loopt een iets andere route met wat meer zand. Wel mooier, dus ik zeg er lekker niks van.

achter elkaar
Zo komen we vanaf de andere kant van de parkeerplaats weer aangelopen en hebben we 20 kilometer op de klok staan. Mijn water is schoon op, dat had ik goed ingeschat. Ondanks de lange duurloop van zaterdag heb ik weer heerlijk gelopen. Nu maar afwachten wat mijn benen er morgen bij de Zomeravondcup van vinden.

 

Foto’s 1, 6, 10 en 14 van loopmaatje Salif.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s