Rondleiding in de warmte

Het belooft een warme zaterdag te worden. Zó warm, dat de geplande Stuwwaltrail erdoor is afgelast. Nu zou de starttijd daarvan ook op het heetst van de dag zijn. Ik laat me door een beetje warm weer niet van het hardlopen afhouden, dus ik spreek af met twee loopmaatjes die ook naar de Stuwwaltrail zouden gaan. Wel ’s ochtends vroeg, want dan is het hopelijk nog niet zo warm.
Ze staan al klaar als ik op het onverharde parkeerplaatsje aan kom rijden: Bertus en Salif. Ik heb voor vandaag een route van 24 km gemaakt door het gebied rond de Rijsserberg en de Friezenberg. We beginnen met het volgen van het smalspoor, dat hier achter een opgeworpen walletje loopt. Bijna direct lopen we al over het perron van een klein stationnetje.

treintje
Als een treintje lopen we over het spoor, totdat de dwarsliggers iets te aanwezig worden en we ernaast verdergaan. Aan het einde van het stuk bos krijgen we een fietspad, waarna we over een heel smal paadje het volgende stukje bos ingaan. Takken met en zonder stekels aaien ons langs benen en armen.
We zijn nog nauwelijks goed opgewarmd of daar is de eerste kuil al, waar ik natuurlijk even doorheen stuur. Aan de andere kant komen we op net zo’n smal spoor weer uit en bij de volgende afslag gaan we nog eens door de diepte.
Glooiende paadjes door het bos brengen ons bovenaan een heideveld, maar eerst gaan we er over de mountainbikeroute even een stuk langs, om vervolgens door het bos weer terug te keren. Met een klein klimmetje komen we nu bovenaan het heideveld uit.

klein klimmetje
Gele bloemetjes van de brem hangen over het pad, dat geflankeerd wordt door balken. Tussen de jeneverbessen door zakken we af naar beneden, waar we het bos weer induiken. Een paar boomstammen liggen over het smalle pad.
De heren kunnen het smalle paadje door het bos duidelijk waarderen en als we een paar keer op een zandweggetje uitkomen, kunnen we aan de overkant steeds weer verder over dit paadje. We springen over boomstammetjes en komen uiteindelijk bij de mountainbikeroute uit.

paadjes
Het eerste deel aan deze kant van de snelweg zit erop. Over een klein stukje asfalt zetten we koers naar de smalle brug over de A1, die ons richting de Friezenberg zal brengen. Achter ons zien we een groep hardlopers staan, die vermoedelijk met de warming-up bezig is.
Aan de overkant staat een heel veld van jeneverbessen, maar een groot deel is doodgegaan. Er schijnt hier een keer brand geweest te zijn en daar konden ze niet zo goed tegen.

verbrande wakels
Het vlonderpad veert onder onze voeten. Het is weer gerepareerd, maar het heeft zijn beste tijd wel gehad.


Het is toch al goed warm, maar gelukkig kunnen we hier in de schaduw van een rij bomen lopen. Van een afstandje zien we een grote groep hardlopers aankomen over het pad waar wij zo op uitkomen. Waarschijnlijk dezelfde groep als die we net zagen. We voegen ons erbij in en er blijken wat bekenden van Salif en Bertus tussen te lopen. Ze zijn op weg voor een duurloopje van 12 kilometer. Bij een uitzichtpunt haken we af, want er moet natuurlijk wel even uitgekeken worden.

uitkijkpunt
Vlak boven het gras vliegen een heleboel kevertjes rond. Als we wat gegeten en gedronken hebben, gaan we verder. Iets verderop ligt een hele kudde Herefordrunderen op het pad. Er zijn ook jonge dieren bij, maar we kunnen er rustig tussendoor zonder dat ze opstaan.

tussen de koeien door
Twee vogeltjes met gele kopjes trekken mijn aandacht. Wat zijn dat voor vogeltjes? Bertus denkt dat het geelgorzen zijn en daar lijken ze inderdaad op.
We volgen een zandpad over de heide, totdat we de smallere paadjes op kunnen. Lichte glooiingen en wat mul zand krijgen we er gratis bij.

mul zand
Dikke stenen liggen in een kring: een overblijfsel uit de oudheid. Ik wijs de trap naar beneden ook aan, die ik zelf pas later ontdekte.
We hobbelen rustig door. Ik krijg de heren niet zover dat ze over een ruiterpad met mul zand gaan lopen, maar we komen via het wandelpad ook bij de kuil uit. In de verte horen we wat geblaat en daar zien we de schaapskudde wel lopen. Daar ergens, zie je ze?

zandkuil
Als we achter de schaapskooi langslopen, checken we even of die wel leeg is. In een weide ligt een rond labyrinth van stenen. Ik heb er nooit zo bij stilgestaan wat het was, maar het is bedoeld ter ontspanning. Gewoon de sporen volgen, het liefst op blote voeten. Dat slaan we vandaag toch maar even over.

labyrinth
De kuil die laatst (bij de Friezenbergloop) door stieren was gemaakt is er nog steeds. Ernaast is nog zo’n gat, maar daar zit water in en… kikkers! We zien wat kopjes boven het water uitsteken en ze kwaken.

mul zand
In het bos liggen ineens een heleboel veertjes op het pad. Dat was vast een goede lunch voor een roofvogel, want er is verder geen restant te ontdekken.
Opnieuw zien we de schapen. Ze staan bij elkaar bij een auto in de buurt. Wij lopen inmiddels langs de rand van het bos over de heide en op het kruispunt waar we eerder zijn geweest kiezen we nu de enige overgebleven zandweg.

langs de rand
Het loopt langzaam wat omhoog. We halen een fietser in en Bertus geeft de man even een zetje, zodat hij weer wat bij zijn vrouw in de buurt komt. Vanaf de achterkant slingeren we de Friezenberg op. Bovenop de grafheuvel op het topje staat een hele familie klaar om foto’s te maken.

bovenop de Friezenberg
Over een boomwortelpad dalen we af, om vervolgens in de schaduw van de bomen langs de voet van de “berg” te lopen. Zandpaden door het groen leiden ons van de berg af. Hier heb ik nog niet zo vaak gelopen. Ik mis de afslag naar een zandkuil hierachter, maar ik heb het idee dat dat helemaal niet zo erg is. Een stukje korter mag best.
Als we uit de beschutting komen en een stuk over een asfaltweggetje lopen merken we goed hoe warm het is. Het asfalt is in elk geval flink opgewarmd. Ik had gehoopt wat meer beschutting te vinden op de singletrack die langs de rand van een weide gaat, maar de zon weet ons wel te vinden.

singletrack
Het is wel een verademing om weer in de schaduw te lopen. Bertus geeft aan dat hij het helemaal niet erg vindt om de route wat in te korten en dat kan nog wel. We zitten inmiddels op zo’n 18 kilometer. Het is duidelijk droog geweest de laatste tijd, want de zandpaden zijn goed stoffig.

zandweg
We steken de A1 weer over, hoog boven de rijbanen. Aan de overkant weet ik nog wel wat leuke paadjes te vinden, die ons vrij snel weer bij de auto terug zullen brengen. Een lijster rent een klein stukje voor ons uit voordat hij wegvliegt.

bos
We hobbelen omhoog over leuke paadjes door het bos, totdat we de parkeerplaats van het restaurant zien. Vanaf daar gaat het weer naar beneden over een pad met mul zand en dan staan we ook zo weer bij de auto’s. Het is een dikke 20 kilometer geworden.

 

Foto’s 1, 5, 9, 10, 13 en 16 van loopmaatje Salif.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s