Verkenningstocht van de VechtdalTrail

Op zondagochtend kom  ik met mijn autootje aanrijden bij het sportpark in Ommen. Wel van de verkeerde kant, want er staat een groot hek op de weg. Gelukkig is het niet op slot en kan ik er doorheen. Er staat al een grote groep te wachten en als ik me aansluit vertrekken we gelijk.
In de groep lopen veel onbekenden mee. Het is de eerste verkenningstocht van de VechtdalTrail, waar we op 24 juni de primeur van gaan beleven. Bertus en zijn neef Igor hebben de leiding over deze verkenningstocht. Voor vandaag staan er twee afstanden op het programma: 13 en 17 kilometer.
We lopen eerst een stukje om de hekken rond de sportvelden heen. Dit zal bij de echte trail wel anders zijn.
Via mooie bospaadjes komen we op een zandweggetje terecht, dat ons langs de bosrand leidt. We zien de golfbaan liggen, waar we op 24 juni als het goed is ook overheen kunnen. Ik ben heel benieuwd.
De groep is al wat uitgewaaierd als we via een klein paadje het bos in gaan. Er zijn bomen gekapt en er liggen flinke bulten omgeploegde bosgrond en zand.

We wandelen even een stukje om de groep weer bij elkaar te krijgen, maar we zien nu al dat we Bertus missen, samen met een dame. Zouden ze het kleine paadje gemist hebben?

Terwijl de groep doorhobbelt, zorg ik dat ik de laatste ben. Ik heb de route gekregen, dus ik kan hier de bezemwagen wel spelen zonder te verdwalen.
We komen het bos uit en lopen langs de rand van een heideveld, waar schapen staan te grazen.

Dan het bos weer in. Soms hebben we bosgrond onder de voetjes en zo af en toe een stukje mul zand.


Vanaf een graspad duikt de hele groep voor ons ineens de bosjes in. Een mooie singletrack loopt parallel aan het rechte wandelpad over een paar leuke bultjes. Dit zijn mooie paadjes om even wat tempo te maken.
De groep wacht ons op, maar vertrekt ook vrijwel gelijk weer als de dames achter mij uit de bosjes opduiken.
Vanuit het bos komen we bij een beek uit, waar we even over de oever lopen naar het bruggetje, dat iets verderop zit. Aan de andere kant loopt de groep in een lange sliert weer terug.

Eén van m’n loopmaatjes heeft ineens iets met haar knie en blijft wat achter. De twee dames die ik begeleidde lopen door en nu zit ik met twee loopmaatjes in de achterhoede. Al snel blijkt het met de knie van m’n ene loopmaatje (ook wel bekend als Speedy uit een eerder verhaaltje) mee te vallen en ze gaat ervandoor. Niet veel later lopen we de twee eerder genoemde dames weer achterop en vormen we met z’n vieren de nieuwe achterhoede.

Een smal spoor leidt ons langs de rand van het bos. Ik probeer nu de groep in het vizier te houden, terwijl de andere drie achter mij aankomen. Dat gaat even goed, maar als er wat meer door het bos geslingerd wordt, verliezen we de groep toch uit het oog.
Een smal bospad voert onder hoge naaldbomen door en het zonnetje schijnt er mooi doorheen. Prachtig, dit soort paadjes, daar kan ik echt van genieten.

Mijn horloge geeft aan dat we van de route af zijn, maar met de hoeveelheid paadjes kunnen we hier wel iets afsnijden. We zien de laatste lopers van de groep nog net langslopen waar wij van rechts weer op de route komen. Nu zitten we er weer vlak achter.
Een klein bultje moeten we over, waarna we in een stuk bos komen waar allemaal hutjes zijn gebouwd. Hier zijn waarschijnlijk een heleboel kinderen heel druk mee geweest.


Bij een hekwerk aan de rand van het bos stoppen we. Bertus komt ineens ook weer tevoorschijn. Hij heeft een heel stuk met een dame gelopen die wat langzamer loopt, waardoor hij ook een stuk heeft afgesneden. We maken een mooie groepsfoto, voordat we rustig verdergaan.

Ook hier zal de route bij de echte trail iets anders lopen, maar daar kunnen we nu niet langs. Het smalle paadje door het bos vind ik ook mooi en aan het einde daarvan stoppen we weer omdat de groep zich hier zal splitsen. De mensen die 13 kilometer willen doen gaan met Bertus mee en de anderen met Igor. We juichen een jochie toe, dat dapper voor zijn vader uit fietst over het smalle paadje.
Twee dames twijfelen over hun keuze, maar ik kan ze verzekeren dat niemand achterblijft, dus ze gaan toch mee met de 17 kilometer. Via een paar asfaltweggetjes komen we weer op de officiële route terecht, waar we het bos ingaan.
Het overgebleven groepje blijft mooi bij elkaar. Tussen de bospaadjes door steken we een stukje heide over.

Een bankje staat op een klein bultje met een grote buis erin aan de rand van het bos. Er zitten wat mensen op met een klein jochie erbij. We gaan allemaal over het bultje heen en een paar lopers doen handjeklap met het jochie, maar daar wordt hij toch wat verlegen van.

Dit lusje wordt afgesloten via een tunnel, die ons weer bij het eerder belopen asfaltweggetje brengt.
Als we langs een heideveld met schapen komen, heb ik niet eens door dat dit hetzelfde heideveld is als in het begin, maar dan van de andere kant.


De groep trekt weer wat meer uit elkaar en ik loop nog steeds achterin. Langs het pad ligt een enorme berg houtsnippers en de eerste lopers staan er al mooi bovenop. Of ik er ook bijkom. Terwijl de anderen alweer naar beneden gaan, klim ik omhoog. Het is echt een gigantische berg!

Naar beneden is niet zo heel makkelijk en ik moet even aanzetten om weer bij te komen. De laatste loopster heeft wat last van haar been gekregen en doet wat rustiger aan. Het is nu niet ver meer. In de weilanden bloeien gele bloemetjes en aan de andere kant is de golfbaan weer.
Na nog een klein ommetje door het bos komen we op de asfaltweggetjes uit en Bertus loopt ons het laatste stukje tegemoet. Het is 18,2 kilometer geworden.
Ik heb al een droog shirt aan als een loopmaatje me overhaalt om nog een stukje mee te gaan. Ze wil nog 5 kilometer extra lopen. Hoewel ik met het oog op de trailmarathon in Hattem komende zaterdag eigenlijk niet meer wilde doen dan deze verkenningstocht, laat ik me toch overhalen en met z’n vieren gaan we weer op pad.


Igor loopt voorop en weet nog een leuk lusje door het bos te maken, waar we net nog niet zijn geweest. Het tempo ligt nu iets hoger en na 4,3 extra kilometers staan we opnieuw bij de auto. Nu zijn we wel klaar en kan het droge shirt alsnog aan.

 

Foto’s 1, 2, 4, 5, 6, 10, 12 en 14 van loopmaatje Salif.

Advertenties

5 reacties op “Verkenningstocht van de VechtdalTrail

  1. Salif Bakayoko schreef:

    Wederom, weer een mooie verslag. Super!

  2. bertusboco schreef:

    Genieten! Daar doen we het voor. (-;

  3. […] te gaan. Ik begin vleugels te krijgen. Langs een pad ligt de grote berg houtsnippers nog die er bij de eerste verkenningstocht ook lag. Toen klauterde ik er nog overheen, dat ga ik vandaag maar niet doen. Sowieso is de berg nu […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s