De 10 km van de Enschede Marathon 2017

Precies om kwart over 9 bel ik bij mijn broertje aan, die in Enschede woont. Hij heeft mijn startnummer al opgehaald, waardoor we ruim de tijd hebben voor de start. Met mijn broertje als begeleider op de fiets dribbel ik als warming up de ene kilometer naar het centrum, waar de start is.
Van een afstandje horen we het startschot van de marathon, die om 10 uur wordt weggeschoten. We lopen door naar de startvakken voor de 10 kilometer. Even navragen leert dat ik het beste door kan lopen naar voren, om daar in het vak te gaan staan. In het voorste vak, dat vrijwel leeg is, spot ik twee bekenden: crossmeisje Laura en Johan, die ook de SallandTrail liep. Nadat ik even met ze gebabbeld heb, glip ik terug naar het tweede vak, waarvan de hekken niet veel later opengezet worden. Zo kunnen we mooi opschuiven en sta ik vlak voor de start maar een paar meter van de streep af.
Na het startschot probeer ik gelijk tempo te maken. Mijn tactiek is net als 2 jaar geleden om er vol voor te gaan en dan maar zien hoe lang ik dat volhoud. Ik hoop daarmee mijn PR van 46:43 te verbeteren, maar dan moet ik gemiddeld wel onder de 4:40/km kunnen blijven.
Ik krijg een elleboog van een jongeman in een oranje camouflageshirt, die probeert om door mij heen naar voren te lopen. Ik loop aardig met de stroom mee, al moet ik hier en daar ook al wat mensen inhalen, die me te langzaam lopen.
Na een paar honderd meter draaien we de singel op. Een koude wind komt ons nu vol tegemoet en ik vraag me af of het T-shirt waar ik in loop wel zo’n goede keuze was. Ach, ik krijg het vast nog wel warm, gewoon niet aan denken. De eerste kilometer piept in 4:24. Dat is flink onder mijn PR-tijd, maar ik weet dat ik vorige keer ook startte met tijden rond de 4:30. Niet veel later zie ik Johan een eindje voor mij lopen. Dat vind ik dan wel weer raar, want die kan toch wel een tijd laag in de 40 minuten lopen. Ik check mijn horloge nog eens: het tempo wat ik loop is misschien een beetje te snel, maar dat zal geen 40 minuten opleveren. Dan zie ik de blonde staart van Laura vlak achter Johan. Zal zij zich niet helemaal kapot lopen als ze probeert hem te volgen? Ik ga ze in elk geval in het vizier houden.
Na de volgende bocht is de wind wat minder heftig. De tweede kilometer leg ik af in 4:33. Mijn broertje staat vlak voor de eerste waterpost, waarna we het centrum in lopen.

eerste post
In het centrum staat flink wat publiek achter de hekken. Ik word ingehaald door de pacer van 45 minuten met een hele groep eromheen. Dat is volgens mij al eerder dan vorige keer. De derde kilometer gaat in 4:41 en ik ga proberen om de pacer zo lang mogelijk in het vizier te houden. Een dame met een oranje shirt in de groep bombardeer ik tot mijn haas.

Na 3 km
Het centrum weer uit en onder het spoor door. Het valt me nu mee hoe goed ik de pacer nog bij kan houden en met een tijd van 4:28 zit ik weer goed. Naast mij duikt ineens een loopmaatje op, die op de fiets is komen kijken. Ze moedigt me aan.
Op 5 kilometer staat weer een waterpost. De vrouw die het bekertje aanreikt schrikt ervan hoe ik het uit haar handen gris en de helft van het water is er al uit. Een spons kan ook wel nuttig zijn. Het is niet heel warm, dus voor de afkoeling hoeft het niet, maar ik hou de spons in mijn rechterhand om te voorkomen dat ik hem helemaal dichtknijp.
Ik krijg hier een tijd door van 4:35. De totale tussentijd is 22:43. De vorige keer liep ik een PR in de eerste helft van de wedstrijd, maar dat is nu niet gelukt. Als ik dit nou door kan zetten… dat zou mooi zijn.
We draaien een lange, kaarsrechte busbaan op. Er staan hier aardig wat mensen langs de kant en ik begin uit te kijken naar een loopmaatje dat had gezegd dat ze bij 6 kilometer zou gaan staan. Ik ga alvast rechts lopen, want dat hadden we afgesproken.

op de achtergrond
In plaats van het loopmaatje ontwaar ik een collega die aan de kant staat te kijken en enigszins verbaasd lijkt dat ik hier voorbij kom rennen. Mijn clubgenootje is stilletjes mee blijven fietsen, maar dat zie ik nu pas.
De afstand tussen mij en Laura en Johan is steeds kleiner geworden en ik haal ze in. “Hoi!” is het enige wat ik tegen Laura uit kan brengen en bij Johan zeg ik: “Nou doe ik het weer!”, waarmee ik op mijn inhaalactie tijdens de SallandTrail doel. Ik snap inmiddels wel dat Johan Laura aan het hazen is.
Aan het einde van de busbaan staat alweer een waterpost. Water heb ik nog niet nodig en de spons heb ik nog. Na een scherpe bocht draaien we om richting het centrum. Ik gluur even achter mij, maar zie geen Johan of Laura meer. Ik zit weer vol in mijn welbekende dip en de kilometertijd van 7 km is 4:44. Ik hoop maar dat ik er snel weer uit ben.
Als de achtste kilometer piept in 4:42 zou ik uit mijn dip moeten zijn. Maar wie heeft die singel nou ineens omhoog gelegd? Ik heb een lichte steek in mijn zij, maar ga gewoon door. Volhouden nu. Ik heb nog erg weinig speling over volgens mij en het is nu nog maar 2 kilometer.
De negende kilometer is ook niet om over naar huis te schrijven (4:40) en ik vind dat ik wel wat mag versnellen. Voor zover dat nog gaat dan. Ik reken wat en als ik 5 minuten over de laatste kilometer doe, hangt het erom of het een PR wordt of niet. Ik mag dus niet verslappen, kom op!
Er staat steeds meer publiek langs de kant en daar zijn de eerste bogen over de weg ook al. Nog 300 meter, versnellen maar! Aan alle kanten komen nu lopers die nog energie over hebben langsrennen. Ik zie de klok  richting de 46:30 gaan, het PR van het loopmaatje dat aan de kant zou staan. Net ervoor ben ik binnen en dat was natuurlijk de brutotijd.


Met 46:19 heb ik 24 seconden van mijn PR afgehaald en daar ben ik dik tevreden mee! Ik krijg een medaille uitgereikt en loop verder door het afgesloten gedeelte na de finish. Mijn broertje spot ik al aan de andere kant. Terwijl ik warme kleren aantrek begint het te miezeren, wat later regen wordt. Mijn longen protesteren aardig: ik nies flink, iets dat ik tot nu toe alleen met de echt korte afstanden had. Toch wel een teken dat ik er alles uit heb gehaald vandaag.

Nadat ik me gedoucht heb, ga ik terug de stad in om te supporteren bij de halve marathon. Ik spot allerlei loopmaatjes en moedig ze aan. Ik blijf lag hangen om ook de laatste mensen nog wat steun te kunnen geven. Na een leuk dagje keer ik voldaan huiswaarts.

toeschouwer

Foto 1 en finishfilmpje van “broertje” Jorick, foto 2 en 3 van Patrick Scholing en foto 4 van Jan Kamphuis.

Advertenties

2 reacties op “De 10 km van de Enschede Marathon 2017

  1. mrs tralala schreef:

    Goed gedaan, supertijd! Gefeliciteerd 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s