Buiten spelen met Pasen

Het zonnetje schijnt als ik op Tweede Paasdag rond de middag naar buiten stap voor een loopje. Het weer lijkt beter dan voorspeld, maar ik wil de buien niet afwachten. De clubtraining vanavond zal worden vervangen door een duurloopje voor de liefhebbers, maar aangezien ik volgende week in Enschede mijn PR op de 10 kilometer wil aanscherpen kan ik nog wel een goede intervaltraining gebruiken. De tijd gaat sneller dan ik dacht en ik heb nog helemaal niet echt goed op snelheid getraind.
Ik zet eerst maar eens koers naar het industrieterreintje, waarvandaan ik makkelijk het bos in kan. Grote bulten zand oefenen een bepaalde aantrekkingskracht op mij uit, maar ik kan ze weerstaan. Naast enkele geparkeerde auto’s staat iemand met een Virtual Reality-bril op en een afstandsbediening in de hand. Bestuurt hij nou een virtuele drone?
Nog voor het eerste tunneltje besluit ik dat ik alvast wel een intervalletje van 200 meter kan doen en ik zet aan. Vanuit een grote plas kiezen een stuk of vijf zwanen het luchtruim en ze komen laag overvliegen. Een mooi gezicht en een typisch geluid.
De 200 meter gaat net binnen een minuut, dat was een mooi opwarmertje. Ik duik het tunneltje door en maak me klaar voor het tweede interval: een Stravasegment tussen de tunneltjes. Deze heb ik nog niet eerder gelopen, maar ik kan het volgende tunneltje al zien. Ik groet een paar mensen op de fiets, terwijl ik langs de glooiende velden loop onder een mooie, blauwe lucht. Het is 350 meter en dat ging al wat vlotter dan de eerste 200 meter.
Lammetjes staan in een weitje bij hun moeders en iets verderop staan 4 koeien in een wei. Ik heb nog wel een stukje weg over voor ik bij het viaduct ben waar ik vier keer overheen wil intervallen. Het wordt een kort stukje van 100 meter over een weggetje met wat gravel.

koeien
Daar is het viaduct al. Ik dribbel naar de kruising en vanaf daar is het een lang stuk omhoog en een iets minder lang stuk weer naar beneden aan de andere kant. In totaal is het zo’n 750 meter en daar doe ik 3:19 over.
Ik wandel een stukje en zorg dat ik de helft van de looptijd rust neem, voordat ik weer aan de klim begin. Deze kant is wat steiler, dus ook wat korter. Aan de andere kant ren ik net zo lang door tot ik weer bij het kruispunt ben en ik klok nu 6 seconden meer. Een man zit daar op een bankje uit te rusten en een appeltje te eten. Ook hier wandel en dribbel ik een stukje, voordat ik opnieuw het viaduct op ren.
Achter mij hoor ik fietsers aankomen en als ik bijna boven ben, zegt de vrouw die me langzaam voorbij komt dat ze echt moeite moet doen om me in te halen. Dat is een mooi complimentje! Naar beneden lopen de fietsers toch wel aardig op me uit. Ik doe er maar 1 seconde langer over dan net.
Terwijl ik net weer op de knop heb gedrukt en mijn interval inzet, hoor ik achter mij iemand joelen dat ik goed bezig ben. Het blijkt mijn baas te zijn, die uit een autoraampje hangt. Ik zet door. De man van het appeltje komt me nu op de fiets tegemoet met een muts op. Zo koud is het toch ook weer niet.
Ook nu doe ik er 1 seconde langer over dan net. Ik vind het een mooie score en loop verder om nog wat losse intervallen in te kunnen passen.

boerderijtje
De fietssporen zijn hard geworden en dat loopt niet handig. Ik spring over een stukje heen dat ooit een modderplas geweest moet zijn, maar is veranderd in een aardige kuil. Het tempo ligt hier dus ook niet zo hoog als net.
Ik loop nu over een zandweg tussen de naaldbomen door. Dat is best fris zo in de schaduw. Ik wil nog wel een extra ommetje maken en duik een bospaadje in, waar ik ook nog een korte interval van 48 seconden doe. Dan ben ik op een open plek aanbeland, waar een dikke boomstronk staat. Ideaal voor… opdrukken?

open plek
Na twee setjes van 10 vind ik het wel mooi geweest. Ik spring over een greppeltje en kom een omgevallen boomstam tegen. Goed om een plankje op te doen en er een paar keer op te steppen. Het is leuk buitenspelen zo.
Ik weet nog een Stravasegment langs de bosrand, waar ik al een goede tijd op heb staan. Nu maar eens kijken of dat te verbeteren is. Na een klein stukje onverhard ren ik het hele asfaltweggetje af. Een vrouw die met haar hond wandelt vindt dat ik wel heel hard ga.
Ik blijk mijn tijd met 3 seconden verbeterd te hebben. Hartstikke mooi. Hoewel de zon nog volop schijnt, zie ik rechts aan de andere kant van de snelweg dat het regent uit donkere wolken. Daar ergens woon ik, dus misschien moet ik nog maar even hier in het zonnetje buiten blijven spelen.

donkere wolken
Hier zit nu zo’n mooi “natuurbalkon” en als ik het bankje zie, hoef ik niet lang na te denken. Hier weet ik nog wel een leuke oefening voor: de boxjump. Vanuit stilstand met twee voeten tegelijk op het bankje springen en omhoog komen.

natuurbalkon
Na het eerste setje doe ik iets wat ik anders nooit doe: we maken er gewoon een filmpje van! In de sportschool kom ik nooit, maar op een locatie als dit vind ik het helemaal niet erg om wat aan krachttraining te doen!


Nu is het zo langzamerhand toch wel tijd geworden om naar huis te gaan. Terwijl ik het viaduct over ren, vallen er wat spetters, maar het wordt niet meer dan dat.
Ik heb het idee dat dit best een hee nuttige training was, al had ik er ook gewoon lol in. Eigenlijk best jammer dat ik er niet meer dan die dikke 12 kilometer van heb gemaakt als je het zo bekijkt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s