Goede gewoontes

Zoals gewoonlijk ga ik op maandag weer naar de training. We gaan het hoofdprogramma doen rond de grote vijver. Een half rondje op tempo, de helft van die tijd rustig aan en dan de andere helft op tempo. Het zijn blokjes van 400 meter. Als we deze twee gehad hebben, volgt er een volle ronde op tempo, waarbij je na 800 mag stoppen. Ook hier weer de helft rust.
Ik loop lekker door en het voelt goed. Per ronde haal ik er elke keer een seconde of iets meer af. De eerste 800 meter gaat in 3:41 en de tweede keer is dat 3:39. Aan de derde komen we niet toe, want na 2 keer 400 meter is de tijd op.
Ik loop gezellig met een loopmaatje mee terug en kom daarmee uit op een goede 11 kilometer.

Na ons uitstapje naar de Holterberg vorige week gaan we nu weer gewoon op stap op de Rijsserberg. Die is wat dichterbij en ik ken er de weg inmiddels goed. Toch heb ik deze keer een route in mijn horloge gezet, omdat ik deze methode van routes erin zetten even uit wil proberen. Vorige week kon ik de knop “importeren” in Garmin Connect niet meer vinden (2 uur frustratie) en ik kwam erachter dat je je route ook via verkenner op je horloge kunt zetten. Dit heb ik dus uitgeprobeerd met een route die we een tijdje geleden hebben gelopen.
We gaan het bos in. Al snel heb ik in de gaten dat ik geen aanwijzingen krijg via mijn horloge, maar ik kan het kaartje zien en dat werkt ook wel goed. Collega Remko vraagt enigszins sarcastisch hoe dat veldje met die jeneverbessen ook alweer heet. Heb ik het al iets te vaak verteld?
We lopen door een recht laantje met veel bladeren en een wat zachte ondergrond , als ik Remko bijna in mijn nek krijg. Hij had zich een beetje verslapen vanmorgen en is kennelijk nog niet helemaal helder.
Terwijl Remko denkt dat hij nog niet eerder bij een bankje is geweest, wijst Laura op “de man met de radio” die we al meerdere keren tegen zijn gekomen op onze loopjes en ook al eens precies op dit punt. Hij is er weer!
Zo hier en daar wijk ik iets af van de route op mijn klokje, maar dat geeft helemaal niks. Smalle paadjes door het bos, een sprong over een omgevallen boomstammetje. Droog gras tussen de bomen als we in de buurt van een klein heideveldje komen.
Op de “terugweg” pakken we de Rijsserberg nog even mee. Geen singletracks, maar wel pittig omhoog en rustig over enigszins mul zand weer naar beneden. Er is hier aardig gekapt en het ziet er bijna onherkenbaar uit nu, veel meer open.
Achter elkaar hobbelen we als een treintje over het smalspoor. Laura wijst een grote roofvogel aan, die vanuit een boom naar beneden komt zeilen, over een kleigat heen. Het lijkt me een buizerd, maar het is meer een lichtbruine variant.

kleigat

kleine heuveltjes
Aan de overkant van een ander kleigat staan een paar wandelaars te kijken. Niet veel later zijn we er weer klaar mee. Met een kleine 10 kilometer in ruim een uur zijn we de dag prima begonnen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s