Donkere start

Deze donderdag heb ik met mijn collega Laura afgesproken in Markelo. Als we om 8 uur de auto parkeren staan we met de voetjes al gelijk in een laagje water. Het is nog zo goed als donker. We hebben geen lampjes, maar we duiken direct het bos in, waar we weinig mensen verwachten.
In Berlijn heb ik afgelopen weekend een nieuw jasje (Nike) gekocht en aangezien het vandaag een beetje druilerig is, kan ik het mooi uittesten. Het lijkt me een vrij warm jasje en omdat het zo’n 5 graden is heb ik er alleen een hemdje onder gedaan.
We gaan deze keer via een ander pad het bos in dan anders. Het is een halfverhard fietspad en het loopt wel makkelijk. Al snel komen we op meer onverharde paden en als we een grote zandkuil tegenkomen, moeten we daar natuurlijk even dwars doorheen. We zakken diep weg in het vochtige zand, waarin we ook verse afdrukken van reeën ontdekken.
Een zandweg loopt parallel aan de snelweg, waar we over gekomen zijn. Het zand is nat en er staan plassen op en binnen de kortste keren hebben we natte voeten. Uit de lucht valt niet zoveel en het jasje is erg warm. Ik rits het maar een stukje open.
Nadat we eerst alleen het geluid van de snelweg hadden, krijgen we nu ook beeld erbij. Witte en rode lichtjes, die naar voor en achter verdwijnen. Aan de rechterkant is een groot veld, waar we dieren vermoeden, maar we zien er weinig van.
Zodra we een singletrack ontwaren, gaan we daarover verder. Het scheelt dat de ondergrond in elk geval stevig is en dus niet zo modderig.
In de verte zien we wat koeien staan. Eentje blijkt er bijna op het smalle paadje te staan waar wij langs willen. Het is een rustig beest, die even nieuwsgierig opkijkt. Een paaltje van de omheining is omgevallen en deze is er kennelijk dwars overheen gewalst om die sprietjes te kunnen bemachtigen waar ze nu aan staat te knabbelen.

Herefordrund ontsnapt
We gaan een vlonderpad op, maar moeten daar direct ons tempo aanpassen als we merken dat het spekglad is. Zo trippelen wij over de planken, die zo hier en daar flink ingezakt zijn.
We gaan het begrazingsgebied in en lopen op de Friezenberg af. Pas halverwege de klim heeft Laura door dat we de Friezenberg opklimmen. Volgens mij komt dat omdat het haar steeds beter afgaat.

Friezenberg
Via een kronkelend pad gaan we weer naar beneden. Dit stuk zit in de Bovenbergcross, de laatste cross van de competitie, die ik dit seizoen helaas niet kan lopen. Omdat het wel een leuk stukje is, heb ik hem voor vandaag in de route gezet.
We nemen de afslag naar links, die niet eens op de kaart van OpenStreetMap te vinden is. Op de smalle bospaadjes met mos halen we opnieuw natte voeten. Het pad waar we vandaan komen heeft de aanduiding “Verboden toegang”, maar we komen er net uit en aan de andere kant hebben we geen bordje gezien.
Een enorm steile afdaling herken ik van het laatste stukje voor de finish. We lopen verder over wat zandpaadjes voor een klein lusje door een zandkuil.

zandkuil
Een zandweggetje leidt ons vervolgens terug naar de voet van de Friezenberg, maar in plaats van de grove trap omhoog te nemen, gaan we er via een smal paadje langs. Hiermee zijn we weer van het crossparcours af.
Een recht zandpad loopt dwars door het begrazingsgebied. Aan het einde staat het hekje open, want de veer is kapot. We doen het weer netjes achter ons dicht.
Een winterkoninkje vliegt voor ons langs een struik in. Het pad kronkelt langs de bosrand over de heide, die er nu enigszins mistroostig uitziet. Toch heeft dat ook wel wat.

over de heide
Nadat het jasje eerst wat te warm was, is het uiteindelijk beter geworden. Met de wind die er staat heb ik de rits toch maar weer dichtgedaan. Het is in elk geval een goed jasje voor als het vriest of als er een gure wind staat.
We volgen het pad door een stukje bos en komen daarna bij wat zand uit. Ondertussen kijken we goed om ons heen, om te kijken of we misschien nog reeën zien, want die spotten we hier nog weleens.

gezellig samen
We verruilen het zachte zand voor een stevig pad en niet veel later draaien we het parkeerplaatsje weer op met een dikke 10 kilometer op de teller.
Het jasje zit lekker en is helemaal goedgekeurd. Handige zakken, reflectiedetails, duimgaten en een hoge kraag: alles is aanwezig en het is warm en winddicht. Precies wat ik zocht.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s