Van (hart)slag

De trainer fietst me voorbij als ik op weg ben naar de training. Hee, ben ik zo vroeg? Het mag ook wel eens een keer.
Na een klein stukje fietspad gaan we eens een andere kant op dan de laatste weken. Op een klein pleintje doen we de oefeningen in tweetallen. Eerst een paar keer tegen elkaar aan zwaaien en vervolgens balansoefeningen, waarbij je elkaar probeert om te duwen terwijl je beide op één been staat. Mijn maatje en ik zijn allebei goed in balans en zelfs met het voetje duwen krijgen we de ander niet met beide benen op de grond.
Na een paar steigerungen over de straat gaan we verder met het hoofdprogramma. Dat doen we aan de rand van een wijkje, langs een doorgaande straat. Een kort rondje rechtsom mag op 5 kilometertempo, waarna we een minuut mogen uitrusten. Daarna volgt een langere ronde de andere kant op. Bij beide komen we terug over de doorgaande straat.
Enthousiast beginnen we aan het kleine rondje. Ik heb deze weleens eerder gelopen, dus ik weet de weg. Ik klok 1:16 en na een minuutje gaan we voor de grote ronde. Het tempo ligt niet direct lager en ik begin er tegen het einde wel wat meer moeite mee te krijgen. We lopen er 2:51 over, maar de afstand heb ik even gemist.
Na een minuutje spoor ik mijn loopmaatjes aan om weer te gaan lopen, maar als we net op weg zijn, blijkt dat we anderhalve minuut rust hadden mogen hebben. Oeps, niet opgelet.
De korte ronde is 300 meter en doen we nu in 1:17. Na een minuut gaan we weer voor de lange ronde en nu meet ik dat deze 670 meter is. We zijn slechts een seconde langzamer dan net.
Ik zorg er nu in elk geval voor dat we wel anderhalve minuut pauze nemen. Mijn nieuwe horloge geeft de rondetijd ook aan, bij de vorige moest ik zelf lopen rekenen met de totale tijd of we al genoeg pauze hadden gehad.
We lopen het ene rondje na het andere: 1:15, 2:50, 1:16 en nog eens 2:50. Ik merk dat mijn hartslag ook vandaag niet klopt, want terwijl ik vreselijk mijn best doe en mijn ademhaling begint te gieren, komt mijn hartslag niet veel verder dan 136. De laatste ronde is de korte ronde van 300 meter. Nog één keer trekken we alles uit de kast en nu zijn we over in een tijd van 1:09.
Dan zegt de trainer dat we nóg een keer die korte ronde moeten doen. Dat is een mentale training. Net als je alles eruit hebt gegooid, blijk je nog niet klaar te zijn. Gelukkig kun je meer dan je denkt en na een minuut rust gaan we écht voor de laatste ronde. Hoewel mijn benen ietwat zwaar beginnen te voelen, pers ik er nu nog een tijd uit van 1:06.
We wachten even tot iedereen weer terug is. Ik heb mijn horloge inmiddels om mijn rechterarm gedaan, om te zien of dat beter wordt. Daar lijkt hij de juiste hartslag wél op te pikken, want met uitlopen zie ik waardes rond de 156 langskomen. Dat is redelijk normaal voor mij.
De maan staat laag en groot aan de hemel, hij is alweer bijna vol. Als ik in mijn eentje terugloop, test ik nog even verder met een versnellinkje en de hartslag lijkt weer correct te zijn. Na 10,4 kilometer sta ik weer bij de achterdeur. Ik heb goed mijn best gedaan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s