De Nijverdalsebergcross 2016

Op zaterdag is het de beurt aan de tweede cross van het Crosscircuit van het Oosten. Daarvoor rijd ik naar Nijverdal, waar ik gelijk alweer wat bekenden tref.
Of ik nou niet helemaal fit ben of gewoon een beetje zenuwachtig voor deze zwaarste cross van het circuit, dat weet ik niet. Ik ben m’n startnummermagneetjes vergeten en hoop maar dat dat het ergste is. Ik zie gelukkig op tijd dat ik geen dubbele knoop heb zitten in de veters van mijn linkerschoen.
Samen met een paar anderen ga ik het parcours op om een rondje in te lopen. We beginnen er goed op tijd aan, om te voorkomen dat ik weer verdwaal, net als vorig jaar. Toen kwam ik pas vijf minuutjes voor de start aanlopen.
Bij het inlopen merk ik wel dat het helemaal niet zo heel koud is (ongeveer 7 graden) en ik besluit om mijn shirt met lange mouwen uit te trekken. Na een toiletbezoekje gaan we richting startvak, waar het toch best koud is met korte mouwen.
Ik sta ergens halverwege het startvak, samen met Crossmeisje Laura. Een meter achter ons staat de vrouw die eerder een donkerblauwe broek aan had, waarmee ik in Lemele en Rijssen haasje over heb gespeeld.
Het startschot klinkt en we draven langs het water, dat een oude bocht van de Regge is.

Start
Het Crossmeisje loopt voor me uit en ik draaf er braaf achteraan. Bijblijven is in elk geval de bedoeling en als het kan later nog inhalen. De eerste ronde is korter dan de 3 rondes die nog zullen volgen en gaat over redelijk begaanbare paden. De eerste kilometer piept in 4:58. Mijn plan was om toch weer te proberen rond de 5 minuten per kilometer te gaan lopen, al weet ik dat ik vorig jaar zo’n 54 minuten over deze loop heb gedaan.

boomstam
Ik spring over een boomstam die dwars over het pad ligt en zet koers naar het bostheater, waar een DJ opzwepende muziek staat te draaien. Achter het Crossmeisje aan ren ik de trap op naar boven, om vervolgens een steil hellinkje af te duiken, waarbij we een andere vrouw inhalen.
Nu komt er een zwaar lusje: een singletrack door het bos. Een klein boompje ligt hier over het pad en er zitten twee pittige klimmetjes in. Gelukkig kun je dan ook lekker naar beneden rennen.

eerste helling
De doorkomst gaat over asfalt. Ik loop nog steeds achter het Crossmeisje aan. In de tweede ronde krijgen we een nieuw lusje erbij: een kort klimmetje omhoog en gelijk over een boomstammetje springen. Ik krijg een tweede kilometertijd van 5:29. Tijd om in te gaan halen, want ik wil wel graag iets sneller blijven lopen. Ik haal het Crossmeisje in en duik een hellinkje af, waarna een scherpe bocht naar links volgt. Daarna nog zo’n scherpe bocht. Ik voel hoe mijn schoenen glibberen over de gladde klinkertjes net na de bocht. Daar moet ik in de volgende rondes even opletten dus.
Na een stukje op adem te zijn gekomen, zie ik kilometer 3 langskomen in 5:17. Dan krijgen we het volgende nieuwe lusje erbij. Ook dit zijn smalle paadjes met zachte bosgrond en een klein klimmetje. Aan de andere kant van een lint zie ik de lopers achter me het lusje ingaan als ik eruit kom.
Ik haal een vrouw in, waarna de boomstam volgt en ik op weg ga naar het bostheater. Ik krijg een dame voor me in het oog met een wit shirtje aan.

bostheater
Ik blijf er nog even achter, zodat ze me niet in de gaten heeft, maar bij het ingaan van het laatste lusje van de ronde kom ik heel even naast haar te lopen. Terwijl we net omhoog geklommen zijn, vraagt ze ineens of we 2 of 4 ronden moeten lopen. Ik ben verbaasd, maar leg uit dat we 4 ronden lopen en nu in de 2e ronde zitten. Ik heb het idee dat ze daarop wat inhoudt en ik ga er snel voorbij. De vierde kilometertijd is 5:51 en dat is wel echt teveel. Dit lijkt wel mijn duurlooptempo!
Bij de afdaling dender ik zo hard mogelijk naar beneden, terwijl ik probeer op te letten waar ik mijn voeten neerzet. Hoppa, ronde 2 gehad, op naar de derde.
Ik heb het idee dat ik niet vooruit te branden ben, maar ik blijf m’n best doen. Omhoog, naar beneden en oppassen met de gladde klinkertjes. Ik kan daar net over een randje gras lopen. Ik krijg een steek in mijn zij en probeer mijn ademhaling beter onder controle te krijgen.
Twee mountainbikers komen langs fietsen. De voorste probeert op een fluitje te blazen dat het niet wil doen. Ik help hem even door te roepen dat men rechts moet houden omdat de eerste lopers eraan komen. Twee mannen draven vlak achter elkaar langs.
Het duurt best een tijdje voor nummer drie langskomt. De zesde kilometer is opgelopen naar 5:30. Ik heb het zwaar en de steek wil maar niet weggaan. Na een bocht kijk ik even achterom, maar ik zie geen roze of wit shirtje lopen. Of ze liggen wat verder achter, of het witte shirtje zit nog vlak achter mij. In het bostheater lijkt de muziek wel harder gezet. Ik ren naar beneden om aan het laatste lusje van deze ronde te kunnen beginnen. Mijn benen voelen wat zwaar, maar ik draaf zo hard ik kan de bultjes op. Ook hier word ik ingehaald door een paar snellere lopers.

afdaling
Op het asfaltweggetje houd ik links aan, zodat de snellere lopers ruim baan hebben om richting de finish te gaan. Pfff, nog een ronde ploeteren. Als de zevende kilometer in 5:31 voorbij komt, spreek ik met mezelf af dat ik dit gewoon moet volhouden: 5:30/km is het nieuwe 5:00/km.
De laatste keer over de glibberige klinkertjes. De steek leek even wat minder te zijn, maar komt gewoon weer terug. Kilometer 8 trilt in 5:35 aan mijn pols. Bij de scherpe bocht het bos in kijk ik weer even achterom en ik zie het witte shirtje lopen, ik denk net geen 100 meter achter mij.
Ik moet mijn best doen om hoog genoeg te springen voor de dikke boomstam. De trap bij het bostheater is nog wel te doen en daar komt het allerlaatste lusje aan. Iemand in een grijs shirt loopt voor me op het smalle paadje en hij loopt me net iets te langzaam. Zodra ik in een afdalinkje in kan halen, wil ik dat doen, maar de man kijkt opzij en versnelt ineens. Hij gaat weer pontificaal voor me lopen en zijn tempo zakt gelijk weer in. Grrr, dat is vervelend, maar het geeft me ook wel eventjes een kleine boost. Hop, nog een keer erlangs en even flink aanzetten in het klimmetje omhoog. Ik pak gelijk een paar meter voorsprong en storm nog een laatste keer de helling af.
Nog zo’n 700 meter naar de finish is het nu. Bij de doorkomst vertelt de speaker dat ik 6e dame ben en daar ben ik erg blij mee. Ik merk dat ik nog best wat kan aanzetten, nu het heel lichtjes naar beneden afloopt en ik loop nog wat in op de man voor me.
De tijd zit ergens in de 53 minuten, netto is het 53:37. Dat is sneller dan vorig jaar! Nou had ik vorig jaar wel een iets langere afstand gemeten, maar na enig vergelijk zal dat toch aan mijn nieuwe horloge liggen. Die zou preciezer moeten zijn met Glonass en GPS, maar de lijntjes liggen verder uit elkaar dan bij de wedstrijd van vorig jaar en de bochtjes zijn meer afgerond. Het maakt niet uit, de rondes waren hetzelfde en ik was dus wel degelijk sneller.
De vrouw in het witte shirtje spreekt me nog even aan. Zij liep vorig jaar nog voor mij, maar ze is sinds de zomer opnieuw begonnen en kon me vandaag niet bijhouden. Ik blijk de vierde dame van Rijssen nu ook achter me te hebben gelaten, al staat zij in het klassement nog boven mij.
Ik wacht nog even op het Crossmeisje, waarna we ons startnummer inleveren voor een fles shampoo en dan snel naar binnen gaan om iets droogs aan te trekken.
Mijn hartslag op de pols is helaas niet goed gemeten, want die kwam zogenaamd niet boven de 143 uit, ruim 40 slagen lager dan ik had verwacht. Dat is balen, want nu kloppen de andere gegevens die daarop zijn gebaseerd ook niet. (Hersteltijd slechts 8 uur, VO2 Max is omlaag gegaan en het trainingseffect was met 1,8 erg weinig.)
Met een tevreden gevoel (en een nieuw shirtje) ga ik terug naar huis. Op naar de volgende in januari!

 

Foto’s 1 en 4 van AV Atletics, foto’s 2 en 5 van Nijverdal Extra en foto 3 van Annemarie Aufderhaar.

Advertenties

2 reacties op “De Nijverdalsebergcross 2016

  1. Tiny Raijmakers schreef:

    Leuk werk dat crossen in de winter. Wij hebben bij ons ook een cyclus van 4 van de crossjes steeds op een ander parcours. Wel allemaal rond 10 km lang. Helaas is de deelname wat aan de lage kant.

    • Elsa schreef:

      Ja, ik hou er wel van. Dit is een serie van vijf crossjes, waarvan je er minimaal vier moet lopen voor het klassement.
      Het is dat Uden vanaf hier zo’n eind rijden is, anders kwam ik meedoen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s