Piramides op vierkantjes

Met mijn nieuwe horloge om mijn pols ren ik op Sinterklaasavond naar de training. Ik moet wel een beetje doorlopen, maar gelukkig staat de groep, die vanavond niet zo groot is, nog te wachten.
De trainer loopt voorop naar een parkeerplaats, waar we in een kring de oefeningen doen, die wel verdacht veel op loopscholing lijken. Omdat het vriest blijven we goed in beweging.
De trainer legt enkele gekleurde markeringen neer in een vierkantje en we gaan telkens een stukje langer op tempo lopen. Eerst één vierkantje rond, dan twee en vervolgens drie. Telkens krijg je één zijde dribbelpauze, wat vrij kort is. Na de drie vierkantjes tellen we ook weer af vanaf drie. Dat is de eerste piramide. Omdat nog niet iedereen zover is, beginnen we weer opnieuw, totdat we met de laatste loper binnenkomen. Op naar de volgende locatie!
In een woonwijkje wijst de trainer opnieuw een vierkantje aan, deze keer is het een blokje rond, wat enigszins rechthoekig is. Hier gaan we zijdes op tempo lopen, te beginnen bij één zijde, oplopend tot het hele blokje rond. Het lopen gaat lekker en ik kan me optrekken aan de lopers om mij heen.
Als we een setje hebben gedaan, kunnen we ook nu opnieuw beginnen, maar deze keer wel bij één zijde. Na twee zijdes staat het grootste gedeelte van de groep al te wachten en we trekken nog even een sprintje naar ze toe.
We verkassen opnieuw. Deze keer naar een andere parkeerplaats. Ook hier legt de trainer de markeringen neer, terwijl hij voor ons uitloopt. De opbouw van deze piramide is weer anders. We gaan telkens een heel vierkantje doen, waarbij we steeds een zijde meer op tempo lopen. Zo wordt het tempo langer, maar de rust korter.
Na één zijde dribbelen we drie zijdes door, tot we weer op het startpunt staan. Twee zijdes nu. De bladeren op de grond zijn voorzien van een ijsrandje en dat voelt een beetje glad aan. Het is goed te doen met de kortere rust na drie zijdes en vol goede moed beginnen we aan het volle vierkantje.
Hee, hoe zit het daar eigenlijk met de rust? Een loopmaatje geeft aan dat we wel gelijk door kunnen met de volgende set en we knopen er gelijk één zijde aan vast. De trainer geeft aan dat we wel een heel rondje mogen dribbelen, maar dat is ons eigenlijk teveel. We hebben al een aardige, ietwat uitdagende oplossing gevonden.
Zo draven we het ene na het andere rondje over de parkeerplaats, terwijl we onze andere loopmaatjes inhalen. Als de trainer zegt dat we aan het laatste vierkantje bezig zijn, maken we er een hele van, waarbij we nog even alles uit de kast halen.
Ik twijfel even of ik niet direct vanaf hier naar huis zal lopen, maar ik ga toch met de groep mee naar de startplek. Ik klets niet te lang na, want het is echt wel koud. Samen met een loopmaatje loop ik rustig terug naar huis. Met een heleboel korte intervalletjes in 11,3 kilometer is dit een heerlijk loopavondje geworden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s