Hard werken?

Het begint inmiddels aardig standaard te worden: een doordeweeks ochtendloopje met één of twee collega’s. Op deze donderdag staat mijn collega Laura al op de parkeerplaats te wachten, al heb ik dat niet gelijk in de gaten, omdat ze in een andere auto zit dan normaal.
Aangezien ik niet echt iets heb voorbereid, gaan we gewoon dezelfde kant op als vorige week. Er is vast nog wel ergens wat variatie mogelijk.
We struinen over de bladeren. Het eerste stuk lopen we net iets anders dan vorige week, maar we komen wel bij de scouting uit. Daar net voorbij steken we de weg over, om vervolgens het bos weer in te gaan.
We hobbelen gezellig het lange wandelpad af. Er staat een busje in het bos. Hier doen we kennelijk per ongeluk toch iets anders dan vorige week, want we lopen nu al eerder over de mountainbikeroute. Helemaal niet zo erg, daar wilde ik toch op uitkomen. En laat dit stuk nou net een segment zijn, dus stiekem voer ik het tempo een beetje op om de tijd van vorige week te verbeteren. Kleine bultjes leiden ons langs bemoste grond met varens, tot we op een weggetje uitkomen. Daar biecht ik op dat ik expres het tempo iets omhoog heb gegooid. Mijn collega was er al wel wat stiller van geworden.
Deze keer lopen we heel iets verder over het weggetje, zodat we nu aan de linkerkant weer een singletrack mee kunnen pakken. Het is weer iets nieuws. Links van ons ligt de snelweg, waar de auto’s voorbij razen, terwijl wij in de rust die het bos uitstraalt over de hobbeltjes draven.
We komen weer uit op een paadje dat we vorige week ontdekt hebben. Veel bladeren en uitzicht op de weilanden naast het bos. Als we een zandweggetje oversteken, zien we een groepje wandelaars met een aantal honden weglopen. Dat groepje zijn we hier al meerdere keren tegengekomen. Waarschijnlijk lopen ze hier elke ochtend met de honden.
Bij een klein heideveldje wilde ik vorige week nog doorlopen tot aan een bekende splitsing, terwijl er halverwege een aftakking was. Nu is de aftakking aan de beurt, weer een klein nieuw stukje. Een pad met bladertapijt golft door het bos.
We gaan weer in de richting van het grotere heideveld. Bij het stukje “achtbaanbos”, zoals ik het kleine stukje bos met de vele verschillende singletracks en diepe kuilen voor het gemak maar even heb genoemd, pakken we nu een ander paadje. Geen mountainbikepad deze keer, maar wel even door een hele diepe kuil.
Als we vervolgens het smalspoor tegenkomen, lopen we daar een stuk langs. Er wandelen wat mensen en we komen een serie toestellen tegen, die goed gebruikt kunnen worden in een bootcamptraining. Daar hebben we nu geen zin in, maar misschien is dit nog eens iets om later in de training in te passen.
Even ben ik in de war met een paar paadjes verderop, maar daar kom ik snel genoeg achter. We pakken hier nog een stukje singletrack mee en lopen daarbij langs rhododendrons. Er is op een paar plekken wat aluminiumfolie aan boompjes vastgemaakt en we zien zelfs een kerstbal hangen.
Terwijl we langs een groot kleigat lopen, vliegt er net een groene specht weg. Die is makkelijk te herkennen met zijn felgroene kleurtje.
Nog een keer om een ander kleigat heen en dan weer net iets anders terug dan we vorige week deden. Zo hebben we er toch weer een afwisselend loopje van gemaakt.
Net als mijn oude Forerunner 405 geeft mijn nieuwe horloge iets meer meters aan dan de Forerunner 410 van mijn collega. De mijne komt op 9,3 km uit. De aangegeven hersteltijd verbaast me wel: 3,5 dagen! En ik maar denken dat we hier een gezellig, kort duurloopje deden. Kennelijk was het hard werken vandaag. Gelukkig kunnen we nu op ons werk lekker uitrusten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s