Herfstochtendloopje

Het zit me deze week niet echt mee. Het is druk op het werk en mijn auto moet naar de garage. Even zie ik onze hardloopafspraak in rook opgaan als op woensdagavond mijn ruitenwissers het begeven, maar dat weet ik te fixen (dacht ik, dat bleek tijdelijk te zijn). Zo kan ik gelukkig op donderdagochtend toch samen met mijn collega lopen.
Terwijl we het bos inlopen, gooien we onze frustraties over het werk er even uit. We werken beiden aan hetzelfde project en zijn op woensdagavond lang doorgegaan. We gaan dezelfde kant op als vorige week over de wandelpaden.
Al vrij snel zien we hoe mooi het bos is. Tussen de bomen in herfstkleuren hangt een waas van vocht, waardoor het een beetje mysterieus aandoet. Het is wel aardig koud, maar daar zijn we op gekleed.
We pakken al snel een ander paadje dan vorige week, want we houden wel van de nodige afwisseling. Deze keer nemen we wel op tijd een paadje weer terug, zodat we niet door de bosjes hoeven. Groepjes paddenstoelen staan bij elkaar.
We steken een weg over. Bij een bankje staat een oude man en we herkennen hem gelijk: de man met de radio, die we hier al een paar keer eerder hebben gezien. Als we dichterbij komen, horen we inderdaad het geruis van de radio.
Smalle paadjes brengen ons verder. Er zijn hier flink wat bosjes gekapt, waardoor het er nu een stuk ruimer uitziet. Toch is dat niet overal zo en de spinnenwebben slierten door m’n gezicht als de bosjes dichter op het pad staan.
Zo hier en daar is het paadje flink modderig. We komen uit bij het pad waar we vorige keer rechts zijn gegaan en toen geen doorsteekje meer kregen, dus gaan we vandaag linksaf. Waar we normaal gesproken het pad naar rechts zouden nemen met de mountainbikeroute mee, gaan we opnieuw links. Zo zien we weer eens een nieuw stukje van het bos hier.
Een bordje in een boom geeft aan dat een paadje dat we in willen doodlopend zou zijn, maar ik weet inmiddels dat dat niet het geval is. We lopen tussen twee zomerhuisjes door langs een klein heideveldje met een paar jeneverbessen. Niet veel later komen we bij het grotere heideveld aan, waar we dwars overheen naar boven gaan. Op de parkeerplaats boven zien we een vrouw in een postbodejas. Haar zien we hier ook regelmatig met haar honden.
Het pad is bedekt met bruine bladeren en het golft onder de beukenbomen door. Echt herfst, het is een plaatje. Ik wijs een paadje aan dat schuin omhoog loopt naar een weg toe. Zo komen we in het volgende stukje bos, waar vooral hele smalle paadjes te vinden zijn.
Ergens ben ik iets te enthousiast met nieuwe paadjes ontdekken, want het paadje dat we inslaan, lijkt toch niet echt op een paadje en ik kom even met mijn haar in de bramen vast te zitten. Gelukkig is het maar een klein stukje en we pakken daarna de officiële paadjes weer op.
Het smalspoor volgt. Hier loop ik over anderhalve week de eerste cross van het crosscircuit weer. Er wandelen een paar mensen met honden, die nieuwsgierig op ons af komen. De kleine treintjes staan achter een hek en wij gaan verder naar het volgende stukje bos, waar een breed pad ons gelijk naar de andere kant brengt. Het is een beetje gokken of we op 8 kilometer uit kunnen komen, want dat is het doel voor vandaag.
In het laatste stuk pakken we nog wat paadjes rond de kleigaten mee. De gekleurde bomen aan de andere kant van het water zien er prachtig uit.
We redden het nét niet om op 8 kilometer uit te komen en rennen nog een rondje over de parkeerplaats. Mijn collega maakt er twee rondjes van, want haar horloge geeft net wat minder aan dan de mijne. Acht kilometer dus. En ons hoofd is weer leeg genoeg om fris aan het werk te gaan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s