Dwalen en ontdekken

Op donderdagochtend sta ik weer in Rijssen bij het bos. Deze keer ben ik alleen. Ik besluit te proberen wat nieuwe paadjes te verkennen voor als ik weer met mijn collega’s op stap ga.
Het eerste bekende pad loop ik voorbij en het tweede pad neem ik. Halverwege zie ik een smal spoor en dat komt uit bij een groot kleigat. Grappig dat ik er inmiddels al zo vaak langs ben gelopen zonder te weten dat dit hier is. Ik weet gelijk een mooi paadje voor de volgende keer.

kleigat
Ik kom weer op een bekend pad uit. Zo ingewikkeld is het hier ook niet, maar er zijn paadjes genoeg die niet op een kaart staan. Zonlicht valt in mooie stralen door het bladerdek heen.

zonnestralen
Bij het depot van het smalspoor staat een vrachtwagen op het wandelpad. Een goede reden om er ruim omheen te lopen en ik neem hier de mountainbikeroute. Die is me wel bekend en na het open stuk geniet ik van het mos onder de bomen.

mostapijtje
Op sommige stukken zijn weinig alternatieve routes te vinden. Ik laat het smalspoor achter mij en loop het bos weer in via een smalle singletrail. Verschillende planten aaien langs mijn benen en ik duik een kuil in over een uitgesleten zandspoor.

heftige singletrails
Met een kleine omweg kom ik bij het volgende stukje van de route. Een zijpaadje naar rechts lokt me. Het is lang geleden dat ik hier gelopen heb. Een krabbelend geluid doet me stilstaan en in de boom waar ik naast sta, klimt een eekhoorntje omhoog. Hij is het kennelijk niet eens met het feit dat ik hier sta, want hij stoot een soort piepend, brabbelend geluid uit, elke keer als hij weer een meter omhoog is geklommen en naar beneden kijkt of ik er nog sta. Ik wist niet dat eekhoorntjes zo’n geluid konden maken!
Ik kom bij een bekend heideveldje uit, maar in plaats van er dwars overheen, zoals ik de laatste tijd eigenlijk altijd doe, ga ik nu de andere kant op. Eens kijken waar ik uitkom.
Via een leuke helling daal ik vlot af naar een pad dat langs de bosrand loopt. Ook hier zie ik een zijpad, maar ik vermoed dat ik dan te ver afdwaal.

pad langs heide
Een vrouw komt hardlopend langs met haar hond, terwijl ik naar een libelle kijk die op het hekje neerstrijkt. Vanaf hier kan ik mooi de heide met de jeneverbessen zien in het zonnetje op de helling.

heide
Via het gebruikelijke paadje loop ik het bos weer in. De vrouw was een andere kant op gegaan, maar ik zie haar even later weer terug. Ik loop een stukje over het mountainbikeparcours en neem vervolgens een smal wandelpaadje door het bos.
Op gevoel neem ik een afslag. Ik hoor het geluid van de snelweg en weet dat ik dat rechts van me moet houden. Ik kom uit op een plek die ik herken, vlak achter een restaurant.
In het laatste stuk bos wil ik ook nog een beetje dwalen. Ik ontdek een grote kuil vlak achter een scoutinggebouwtje. Een paar zijpaadjes die ik nog eens wil ontdekken loop ik een paar meter in, zodat ik later terug kan zien waar ze zitten. Er is nog genoeg te ontdekken hier.
Een eekhoorntje rent snel naar een boom zonder geluid te maken. Als ik bij een bankje op een vijfsprong uitkom, weer ik weer waar ik ben. De laatste keer dat ik hier was, heb ik onthouden dat ik in de lengterichting van het bankje moet lopen om weer bij de auto uit te komen. Dat klopt ook en na 8,4 kilometer kom ik voldaan bij de auto terug. Ik heb mooi wat inspiratie opgedaan voor een volgend tochtje met collega’s.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s