Bonaire – Op weg naar 1000 Steps

Na een klein weekje Bonaire is op vrijdag alweer de laatste volle dag aangebroken. We zijn twee keer het Washington Slagbaai Nationaal Park in geweest en hebben gewandeld en gesnorkeld. Eén plek waar we nog graag willen snorkelen is 1000 Steps, waar je de meeste kans hebt om een zeeschildpad te spotten. Nu is het vanaf ons appartementje maar 6 kilometer naar deze snorkelspot, dus dat is prima geschikt als hardloopavontuurtje.
Ik vertrek deze keer vanaf de andere uitgang van het resort, daar waar onze gehuurde Chinese pickup staat. Zo kan ik nog even mijn zonnebril uit het dashboardkastje halen. Ik steek de weg over en kan ook hier rechtstreeks een onverharde weg op. Die zes kilometer is natuurlijk wel volgens de snelste route en dat is langs de weg lopen. Hoewel ik de route noch de eindbestemming in mijn horloge heb staan, durf ik het wel aan om een beetje mijn eigen weg te zoeken via parallel lopende weggetjes.

onverharde weg
Het is ongeveer 9 uur als ik vertrek. de zon brandt al flink en overal schieten hagedissen weg. We hebben er deze week veel gezien en vooral de ene soort in blauw en bruin met een glimmende, blauwgroene staart. De bijbehorende vrouwtjes zijn bruin met blauwgroene tenen.

Kaya Utrecht
Ik kom uit bij het woonwijkje waar ik vorige keer ook doorheen ben gekomen. Nu loop ik door de Kaya Utrecht, waarna ik via een “dirtroad” weer op de doorgaande weg uitkom.

dirtroad
We hebben hier inmiddels al een paar keer gereden en ik heb toen een weggetje gezien waar je met de auto niet in mag. Zoiets wekt direct mijn nieuwsgierigheid en ik zoek het weggetje op.
Het is een smal asfaltstrookje, waar de begroeiing van beide kanten oprukt. Het wordt waarschijnlijk nog wel gebruikt door fietsers, maar daar zijn er hier niet zo heel veel van. Er ritselt van alles in de struiken, maar de helft van de tijd zie ik niks. Het moeten de hagedissen zijn, dat kan bijna niet anders.

fietspad
Een grote roofvogel zweeft boven het water vlak langs de kust. Hij is duidelijk op jacht, want hij vliegt langzaam hetzelfde stuk heen en weer. (Deze vogel blijkt een visarend te zijn.)

visarend
Ik kom uit op een gloednieuw stuk asfalt aan het einde van een doodlopend straatje. De huizen zijn nog in aanbouw en er wordt druk aan gewerkt. Langs de kust staat een hele rij lage huizen die het uitzicht naar zee blokkeert. In een dakgoot ontwaar ik een iguana, die daar heel rustig voor zich uit zit te staren.

iguana
Lange oprijlanen achter statige hekken domineren vervolgens het straatbeeld. Het keurig nette asfalt voelt heet aan onder de voeten en er is geen schaduw te vinden. Zo hier en daar staat een kavel te koop, omheind met een mooi hek.

te koop
Na een serieus klimmetje krijg ik een beter uitzicht over de zee achter mij. Voor mij zie ik een doorsteekje tussen twee grote percelen door. Er hangen zo hier en daar wat stekelige takken overheen, maar het is duidelijk een pad en dus wurm ik mij tussen de stekels door.
Na een vervolg op dit paadje sta ik weer op de doorgaande weg, die om de wijkjes heen loopt. Dat is natuurlijk saai, dus bij de volgende afslag duik ik het wijkje weer in. Verkeerd gegokt deze keer, want dit weggetje loopt rond, waardoor ik terug moet naar de doorgaande weg.

bloemetjes
Bij het volgende wijkje krijg ik een herkansing. Hopelijk loopt het hier niet dood. Honden blaffen achter de hekken en er komt er ook eentje aanlopen over straat. Snel rechtsaf, dan kan ik hem hopelijk ontlopen en weer terug naar de doorgaande weg.
Helaas, ik kom uit bij een pleintje met grote huizen zonder een mogelijkheid om ergens tussendoor te lopen. De hond is inmiddels voorbij het weggetje gelopen en staat nu naar de andere honden te blaffen, die wel achter een hek zitten. Terwijl ik hoop dat ze het te druk met elkaar hebben om mij op te merken, komt er een vrouw aanlopen, die op het geblaf afkomt en haar hond Bruno roept.
Ik vraag haar of ik door kan lopen de wijk uit of dat het doodlopend is. Ze wijst dat ik gewoon de weg moet volgen, dus ik hoef niet terug. Haar hond vind mij nog steeds erg interessant en loopt nu kwispelend een stuk mee.
Een monarchvlinder fladdert voor me langs. Dat is de derde al vanmorgen, terwijl ik er de rest van de week niet zoveel heb gezien.
Als ik weer op de doorgaande weg kom, zie ik gelijk een onverharde weg schuin weglopen. Het is een onderdeel van een mountainbikeroute en het gaat gelijk een stuk omhoog. Even twijfel ik nog of ik deze zal nemen of de volgende, die iets dichter bij de zee ligt. Ik kies toch voor de eerste, die zo te zien ook gelijk het zwaarste is en waarmee ik een aardige omweg maak.
Naar boven is een hele klim en halverwege draai ik me alvast even om voor het uitzicht (goed excuus om even uit te puffen).

halverwege de klim
De beklimming is voorzien van beton, zoals de meeste echt steile stukken hier op Bonaire. Daarna gaat het over op de rode, zanderige ondergrond met stenen.
Steeds verder ga ik de onbewoonde wereld in. In de verte drentelen wat ezeltjes over het pad. Ik weet dat hier ergens een paadje naar links zou moeten zitten, maar misschien is die alweer dichtgegroeid of er kan een hek voor staan. Als ik al 6,4 kilometer op de klok heb staan twijfel ik of ik niet beter terug kan gaan, want misschien bestaat het pad wel niet meer.
Gelukkig zie ik honderd meter verderop het pad ineens. Zo te zien rijden er zelfs weleens auto’s over. In een haakse bocht gaat er een klein wandelpad rechtdoor. Ik probeer me de kaart voor de geest te halen (volgende keer even een foto van maken, da’s wel zo handig), maar ik kan me geen bochten herinneren, dus ik loop het trailpad op. De aflopende rotsige ondergrond vergt een goede concentratie en het paadje wordt steeds smaller.

trailpad

ik zie de zee
Uiteindelijk kom ik op de tweede onverharde weg uit, waarover ik heb staan twijfelen. Volgens mij moest ik ietsjes naar links en dan weer recht naar de kust. Ik vind inderdaad een weggetje, maar er staat een slagboom voor. Aangezien ik geen verdere informatie zie, loop ik er maar langs. Het is vast alleen verboden voor auto’s.
De ondergrond is hier zanderig en donker en gaat iets verderop ineens over in een bijna witte ondergrond. Heel anders dan de rode rotsen van net. Het pad buigt naar rechts en het is langer dan ik had verwacht. Ook hier is geen beschutting te vinden en mijn halve liter water gaat wel hard. Straks loop ik verkeerd en moet ik terug.
In de verte zie ik een aantal masten opdoemen en ik meen me te herinneren dat hier ergens een radiostation moet zitten. Dan ben ik wel iets te ver gelopen waarschijnlijk, maar zo kan ik vast ook op de weg langs de zee uitkomen.
Op het terrein van het radiostation kan ik kiezen uit twee richtingen. Er loopt iemand en ik vraag wat de snelste weg is naar 1000 Steps. “O, dat is vlakbij, het is hier naast de deur!” En hij wijst één van de weggetjes aan. Ik volg dat weggetje en kom uit bij een hek, dat dichtgeschoven zit. Oei, wat nu? Er is geen voetgangersuitgang, dus ik zwaai maar eens naar een beveiligingscamera in de hoop dat het hek dan opengaat. Dat werkt niet, dus dan zit er nog maar één ding op en ik klim over het lage hek heen. Gelukkig zitten er geen punten op.
Direct rechts zie ik mijn eega op een parkeerplaats staan. Die man had gelijk en ik weet nu ook wat hij met “deur” bedoelde. Ik heb inmiddels 8,8 kilometer op de teller staan en drink gelijk de laatste slok water op.

1000 Steps
Terwijl ik mij sta om te kleden bij de auto komt er een politieauto aan, die even een kijkje neemt bij het hek waar ik een paar minuten geleden overheen geklauterd ben. Oeps. Die zijn natuurlijk gewaarschuwd door de bewaking. Ze zien ons niet en gaan al snel weer terug.

blauwe zee
Als ik klaar ben om te snorkelen, dalen we de treden af (het zijn er geen 1000, maar zeker wel 50) naar beneden en uiteindelijk spotten we bij het snorkelen inderdaad een zeeschildpad!

zeeschildpad

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s