Bye bye bos!

Na drie weken fietstraining voelt het heerlijk om op maandagavond gewoon weer de deur uit te stappen en naar de training te lopen. Dat heb ik toch wel gemist.
De trainer stuurt ons een beetje bij als we met de groep het bos in gaan. Ondertussen is de Run Bike Run het belangrijkste gespreksonderwerp, want ik ben niet de enige die daaraan heeft meegedaan.
We lopen over een bruggetje bij een boerderij, waar een hek midden over het pad is gezet. Die staat er duidelijk voor de koeien, die zo de goede kant op gestuurd worden. Ik duik tussen de buizen door, terwijl de meeste loopmaatjes eroverheen klimmen. Het lijkt wel een obstacle run.
We stoppen gelijk voor de oefeningen en achter ons wordt het hek weggedraaid. Ik heb mijn nieuwe schoenen weer aan en als ik zie dat er een stuk koeienvlaai aan zit, weet ik zeker dat ik ze niet meer kan ruilen. Niet dat ik dat van plan was, maar toch.
Er komen een paar dames langswandelen en de trainer staat zo enthousiast te zwaaien, dat hij er eentje een tik verkoopt. Terwijl wij over het koeienpad heen en weer lopen om de loopscholing te doen, komt er een koe in het naastgelegen veldje een kijkje nemen.
Na vier steigerungen is het tijd voor het hoofdprogramma. De trainer legt uit dat we een piramidetraining gaan doen. Het eerste interval is tot de eerste haakse bocht verderop in het pad. Daar neem je een halve minuut rust en dan kom je op tempo weer terug. Het tweede interval gaat tot de tweede haakse bocht en tot slot lopen we het hele paadje uit, waarna we een minuut rust mogen. Daarna doen we dat in omgekeerde volgorde en voilà, daar is onze afgeknotte piramide.
Nadat de trainer heeft gezegd dat je op je 10 km wedstrijdtempo moet lopen, behalve als je in het weekend een wedstrijd hebt gedaan, gaan we van start. Het eerste stuk van het pad is nog redelijk breed, daarna verandert het in twee sporen in het gras. Er gaan een paar loopmaatjes aardig hard, maar ik doe het heel iets rustiger aan. Vaak lopen we toch al te hard bij de trainingen, maar ik vind het nu wel een goed plan om dat 10 km tempo aan te houden.
De halve minuut is zo voorbij en we snellen weer terug. Met twee andere loopmaatjes die ook hebben meegedaan aan de Run Bike Run loop ik samen op. Het stukje dat er na de eerste bocht bijkomt is een enkel spoor door het gras. Op de terugweg komen we daar de laatste loopster tegen.
Eigenlijk hou ik het tempo helemaal niet in de gaten. Ik loop voor mijn gevoel lekker vlot en klok automatisch elk interval, maar dan ben ik meer bezig met de rust die volgt. Na een minuutje rust aan het einde rennen we het hele stuk weer terug. We zijn op de helft.
De lopers zijn nu aardig verdeeld en je moet goed rechts houden op het tweede deel van het pad om geen botsingen te krijgen. Eigenlijk is dit best een mooie trailtraining, want het hele pad is onverhard.
Het lopen gaat lekker. Na nog eens heen en weer te zijn geweest over het hele pad kunnen we aftellen. Wat tijd betreft komen we volgens mij precies goed uit en als ik samen met een andere loper mijn laatste tempo start, maken we er een klein wedstrijdje van. Even knallen, lekker is dat.
Een enkeling loopt nog een klein stukje om de laatste lopers binnen te halen en dan gaan we weer terug door het bos, waar het inmiddels wat begint te schemeren. Oja, volgende week is het alweer de laatste training hier, daarna wordt het te donker en verkassen we naar de bebouwde kom. Dat betekent dat dit voor mij de laatste training hier was, want volgende week ben ik er niet bij.
Met de trainer en m’n trailmaatje loop ik mee richting huis. Het was een heerlijke laatste training in het bos.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s