Intervallen op de es

Met een aardig tempo loop ik naar de startplaats, want ik heb een beetje haast. Deze keer traint de startersgroep weer apart en onze trainer gaat ons voor over een ietwat modderig ruiterpad. Hier lopen we eigenlijk nooit en het is weleens leuk om weer een ander pad te nemen.
Via een asfaltweggetje komen we bij de watermolen uit, waar we de oefeningen en de loopscholing doen. Er komen wat fietsers langs, die het ons nog eens extra moeilijk maken. De eerste steigerung mogen we doen op het weggetje, tot aan waar de zandweg begint. Dat is een heel stuk en ik klok 42 seconden op dit stuk. Twee tot drie keer zoveel als een normale steigerung. We lopen heel iets verder om op adem te komen en dan mogen we nog zo’n lange stiegerung doen, maar nu over het zand tot aan het einde van het weggetje, dat vanaf hier ook heel lichtjes omhoog loopt. Nu ben ik zelfs meer dan een minuut bezig en het uitpuffen daarna is echt wel nodig.
Als de trainer aangeeft waar we met het hoofdprogramma beginnen, weet ik wel dat dit een zware training gaat worden. We starten namelijk onderaan de es, op een pad van zand en grind dat oploopt tot bovenop de es.
We beginnen met drie keer op tempo tegen de es op, en na de eerste keer vindt de trainer dat we elke keer wel net iets vaker kunnen versnellen. Zoals ik al dacht is het erg zwaar om naar boven te lopen.
Na de derde keer wachten we elkaar boven op. Als groep lopen we rustig verder. Het is heerlijk weer en we kunnen er nu ook een beetje van genieten dat we hier überhaupt kunnen trainen.
Als de trainer fluit versnellen we, totdat we bij een zijweggetje staan. We worden verdeeld in snelle lopers en iets minder snelle lopers en beide groepen worden een andere kant op gestuurd. We moeten net zo lang op tempo lopen tot we de andere groep tegenkomen. Ook dit is weer iets verder dan ik dacht en ik heb een vrij hoog tempo te pakken (400 m in 1:37,5).
Na dit “spelletje” komt er weer iets nieuws. De trainer zet ons op volgorde van snelheid en stuurt de twee langzaamste lopers alvast vooruit. Hij laat elke keer één of meerdere lopers los, die dan moeten proberen om de eerste lopers in te halen voordat ze bij de weg zijn.
Ik ben achteraan gezet en start met nog 3 heren aan de onmogelijke taak om de eersten, die door de mais al uit het zicht verdwenen zijn, weer in te halen. De trainer start gelijk met ons. Als een gek vallen we het oplopende zandpaadje aan, maar man, wat is dat zwaar zeg. Eén voor één vallen mijn medelopers af en met zware benen begin ik mensen in te halen.
Als we eenmaal boven op de bult zijn gaat het wel weer en dan is het nog zo’n 200 meter naar beneden (in totaal was het 680 meter). Ik haal één van de eerste twee lopers op het laatste stuk nog in, maar de ander komt gelijk met de trainer voor mij aan bij de weg. Ik klok 2:40. Pfff, wat een stuk.
Nadat we uitgeblazen hebben, gaan we via de watermolen weer rustig terug, maar daar heeft de trainer nog een toetje in petto. Een interval van 2 minuten over een zandweg. Daarna mogen we achter de twee langzamere lopers aan, die vooruit worden gestuurd naar de startplaats.
Via een heideveldje gaan we dan eindelijk terug. Het lukt ons niet meer om de vooruit gestuurde lopers in te halen voordat ze er zijn, maar dat mag de pret niet drukken. Met de trainer loop ik het laatste stuk terug en daarmee is het een wat langere en een erg pittige training geworden. Ik heb in elk geval 12,8 km op de teller staan.

Advertenties

2 reacties op “Intervallen op de es

  1. jacolien1965 schreef:

    Goede trailtraining, Elsa!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s