Afscheid van de trainster

Vanavond ga ik op de fiets naar de training, zodat ik na afloop snel naar huis kan om me op te frissen voor de zomerborrel van de club. Deze training wil ik niet missen, want het is de laatste training van onze trainster, die hierna een nieuwe uitdaging aangaat bij een atletiekclub.
Ik ben niet de enige die er zo over dacht, want er zijn aardig wat mensen op de been vanavond. Als de training ingekort wordt, is het vaak zo dat we maar met een klein groepje gaan trainen. Vandaag dus niet en ook de startersgroep is gewoon aanwezig. We beginnen met rustig inlopen, waarbij we al snel wat oefeningen tussendoor krijgen. Een geïntegreerde loopscholing, dat spaart tijd, want je hoeft niet heen en weer te lopen en op elkaar te wachten.
We stoppen kort voor wat losmakende oefeningen en doen vervolgens nog een paar steigerungen op een zandweg. De trainster vraagt ons om 4 groepjes te maken en elk een kant van een kruising te kiezen. Met twee anderen kies ik een zandweg. We gaan een minuut op tempo lopen en dan weer terug dribbelen.
Ik hou zelf de tijd een beetje bij, want het gebeurt me nog weleens dat ik het fluitje niet hoor. Nu ook niet, maar dat had ik verwacht. Als iedereen weer terug is, mogen we een weggetje doordraaien. We krijgen opnieuw een zandweg onder de voeten, maar nu mogen we een halve minuut rennen. De trainster moedigt ons aan om nog iets harder te lopen als net en ik doe flink mijn best.
Bij de tweede keer draaien wordt het een pad met gravel. Het knarst onder onze voeten en het losse puin is lastig te belopen. Hier doen we weer een minuut lang ons uiterste best.
Het vierde weggetje is asfalt, maar het gaat omhoog tegen een viaduct op. In een halve minuut komen we nog niet eens halverwege de beklimming. We hebben er een nieuwe loper bijgekregen, die mee had willen trainen, maar te laat was.
Het vierde weggetje was tevens het laatste weggetje, want we gaan nu over de zandweg weer terug naar de startplek. De trainster fluit en we versnellen, net zolang tot ze weer fluit. We doen dat vier keer en het zijn korte stukjes, van 20 tot 45 seconden. Zo komen we bij de weg uit, waarlangs we over een bospaadje het laatste stuk rustig teruglopen. De trainster heeft er precies drie kwartier van gemaakt en ze krijgt een applausje als we klaar zijn met de rekoefeningen.
En dan… op naar de borrel, waar ze nog eens vriendelijk wordt toegesproken na ruim 5 jaar trainster bij ons te zijn geweest. Het is officieel een afscheid, maar we komen elkaar natuurlijk wel weer ergens tegen, want het loopwereldje is niet zo groot en ons dorp al helemaal niet.

Ingrid in actie
Ingrid, bedankt en ik zal je missen als “de trainster”!

Advertenties

2 reacties op “Afscheid van de trainster

  1. Margo Hermans schreef:

    Afscheid nemen is nooit leuk! Hoop dat de nieuwe trainer (m/v) ook weer tof voor jullie zal zijn.

    • Elsa schreef:

      Nee, we vinden het ook erg jammer dat ze vertrekt.
      De nieuwe trainer is weer onze oude vertrouwde trainer, die 3 jaar geleden stopte en nu weer terugkomt. Dat zit dus wel goed!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s