Paaltjes tellen

Na een paar keer op de fiets naar de training te zijn gekomen, ga ik deze keer weer lopend. Ik heb er zin in, want ik heb na de Vechtdaltrail 3 hele dagen rust gehouden! Ik popel dus om weer flink mijn best te gaan doen.
Het is heerlijk weer en we lopen via ietwat modderige zandweggetjes en een kasseienpaadje naar een breed koeienpad, waar we wat oefeningen doen. Vervolgens gaan we nog een stukje verder, totdat we op een asfaltweggetje komen. Hier volgt de loopscholing. Er zitten zulke aparte sprongen bij, dat ik verwacht nog spierpijn te krijgen in mijn nek en schouders (en dat klopt ook!).
Na twee steigerungen staan we op een zandweggetje. Terwijl de trainer net het hoofdprogramma wil gaan uitleggen, komt de trainster op sneltreintempo langs over het verharde fietspad.
We gaan een opbouwende training doen aan de hand van de paaltjes die langs de zandweg staan. Twee paaltjes heen, eentje terug. Vier paaltjes heen, twee terug. Zes paaltjes heen, drie terug. En dan natuurlijk weer overnieuw, tot je bij het einde van de zandweg bij de watermolen uitkomt.
Ik loop in een klein groepje. Na de zes paaltjes was het niet helemaal duidelijk dat we weer opnieuw moesten beginnen en ergens missen we een paaltje. Er wordt nauwelijks gepraat, je hoort alleen zo af en toe: “Vier!” “Zes”, “Stop maar!” enzovoorts.
De zandweg is veel langer dan we gedacht hadden, hoewel we die eigenlijk best goed kennen. Misschien staan er gewoon meer paaltjes langs dan we dachten. Na een serie van zes komen we net één paaltje tekort. Drie terug maar weer. Twee paaltjes heen, dat schiet dan ook niet op. Nog eens eentje terug en dan komen we wel bij de watermolen, waar we op de rest wachten.
Sommigen dachten dat we hiermee wel klaar zouden zijn, maar we mogen ook nog eens terug. Dit gaat met stappen van 8 paaltjes heen en 4 terug. Ook nu duurt het een aardige tijd voor we halverwege bij het zijpad uitkomen, waar één loopmaatje al overheen terug is gegaan. We zien haar nog lopen door de weilanden en zetten de achtervolging vrij rustig in.
Het water in het beekje staat hoog, maar nét niet hoog genoeg om natte voeten te krijgen. Twee backpackers zitten bij een kampeerplekje aan het water. De geur van vers hooi hangt in het weiland en we zien een paar vrolijke koeien in een weitje verderop.
Zo hier en daar zit er een modderig stukje in, maar dat is geen probleem. Het duurt wel even voordat we ons loopmaatje in hebben gehaald, we lopen dan alweer op de bospaadjes richting de startplek.
De training zelf was vandaag 9 kilometer. Met de trainer loop ik met een kleine omweg terug naar huis, waardoor ik in totaal op 12,8 kilometer kom. Die rustdagen heb ik zo wel weer gecompenseerd dacht ik zo.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s