Rond de rand

Op woensdag ben ik zo laat thuis, dat het al schemert op het moment dat ik vertrek. Daar baal ik wel een beetje van, want nu kan ik niet meer naar het bos.
Aan de hemel is een klein sikkeltje van de maan te zien. Ik vind dat ik nog wel aan de rand van het dorp kan lopen, dus ik loop achter de huizen langs richting de sportvelden. Langs de rondweg loopt een fietspad, wat het eerste stuk niet verlicht is. Dat maakt nu niet uit, want ik zie genoeg. Meerdere malen duik ik even opzij als er een dikke meikever onbeholpen langs komt vliegen. Ze vliegen met behulp van de maan, en misschien dat mijn groene lampje ze een beetje afleidt.
De LED-verlichting op het tweede deel van het fietspad gaat halverwege ineens feller branden als ik eronderdoor loop. Best apart, dat gebeurde niet bij de drie fietsers die voor me uit rijden.
Ik vind het nog licht genoeg om een onverhard paadje mee te pakken, dat aan de andere kant van de weg langs een woonwijk loopt. Er wandelen een paar mensen met de hond.
Grote trekkers staan langs de kant van de weg. Bij de drumschool hoor ik buiten al dat er geoefend wordt. Nadat ik langs een industrieterreintje ben gelopen, zet ik opnieuw koers naar de rand van het dorp. Twee mensen wandelen me tegemoet. De straatverlichting is inmiddels aan gegaan en ik ga op weg naar de grote vijver. Ik neem het schelpenpaadje dat tussen de vijver en de beek doorgaat, maar ik weet niet of dat nou wel zo’n strak plan was. Rond de lampen zwermen muggen en ik moet mijn mond goed dicht houden om er niet een paar binnen te krijgen. Een enkele meikever tikt tegen het glas van de lantaarns.
Op naar de volgende wijk. Daar loopt een vrij nieuw fietspad omheen en als ik toch bezig ben om rond de rand van het dorp te lopen, kan ik deze ook mooi meepakken. Qua tempo gaat het vandaag niet zo geweldig. Ik draai me om en loop een stuk achteruit. Achteruit is namelijk het nieuwe vooruit. Je gebruikt er andere spieren mee en dat is altijd nuttig. De strepen op het fietspad zorgen ervoor dat ik niet achterom hoef te kijken. Toch schrik ik even als er een man met een hondje achter mij vandaan komt. Die zag ik niet aankomen!
Na een goede honderd meter draai ik me weer om, wat heel even best raar voelt. Ik volg het fietspad langs de beek, waar kikkers kwaken. De maan is inmiddels een stuk helderder geworden.
Nu ik toch rond de rand loop, steek ik voor de verandering eens over bij de verkeerslichten. Ik zou het fietspad buitenom kunnen nemen, maar dat is me net wat te afgelegen. Ik probeer gewoon door de woonwijken langs de rand te lopen. Dat gaat aardig goed, totdat ik een doodlopend straatje inloop. Bij terugkomst zie ik inderdaad het bordje staan, aan de linkerkant van de weg. Een hondje komt blaffend een hoek om en ik schrik er even van.
De zware geur van een sering hangt in de lucht. De heldere hemel wordt weerspiegeld in het roerloze oppervlak van een grote vijver. Het is een mooie ronde geworden van ruim 10 kilometer.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s