Gaan langs de Gammelkerbeek

Op zaterdag ga ik enigszins op tijd de deur uit. Er staat 25 kilometer op het programma. De eerste echt lange duurloop sinds de marathon.
De spoorbomen gaan dicht als ik er net voorbij ben. Mazzel dus. Ik loop door het centrum, waar enkele vroege winkeliers hun spullen buiten zetten. De meeste winkels zijn nog niet open, maar bij de bakker zit al iemand buiten te ontbijten. Dat lijkt me toch wel fris, want het is nu nog maar 7 graden.
Langs de oude geveltjes loop ik het oude centrum uit, om vervolgens de rondweg over te steken. Een paard loopt rustig voor me uit, op zijn rug een meisje. In plaats van over het fietspad verder te gaan, stuurt het meisje het paard door het gras met een lager gelegen stuk, waarbij het water opspettert tegen de paardenbenen.
Ik bereik de landweggetjes. Donkere wolken hangen dreigend boven de weilanden, maar het zonnetje piept er zo af en toe doorheen. Ik neem een hobbelig paadje, dat langs een vervallen boerderij loopt. Deze is ook ooit afgebrand, de zwarte balken zijn er het bewijs van.

vervallen boerderij
Frisgroene struiken staan aan weerszijden van het karrenspoor. Ik zie het meisje te paard over het weggetje gaan waar ik vandaan kwam.
Een grote bonte specht komt aangevlogen en landt op de stam van een boom. Heel even kruipt hij weg achter de stam, dan gaat hij gewoon op een tak zitten kijken, om vervolgens naar een andere boom te vliegen.

grote bonte specht
Ik draai een zandweg in en zie hoe het meisje te paard vanaf de andere kant aankomt en een zijweg induikt. Een groep fietsers haalt me in, waarna ze een eindje verder op de weg stil gaan staan. Zo te horen heeft één van hen een lekke band.
Een trekker is op het land in de weer. Opnieuw kom ik langs een verlaten boerderij, al is deze niet afgebrand en wat minder vervallen. Het doet me denken aan Chernobyl, waar de boerderijen ook zo achtergelaten waren.

verlaten boerderij
Twee honden spelen bij het beekje, dat naast het fietspad stroomt. Het pad komt uit bij een nieuw te bouwen wijkje, waar de wegen zijn aangelegd, maar waar jarenlang niets gebeurde. Er staat nu één huis. Wel een lekker rustige locatie hier.
De groene velden maken plaats voor enkele roestkleurige akkers. Hier moet wat op het land gespoten zijn wat niet fris is, dat is wel duidelijk. Er is een scherpe scheiding tussen groen en roestkleurig gras.

gifakker
Een buizerd zit in het topje van een boom en laat zich in een mooie zweefvlucht naar beneden glijden. Tot nu toe liep ik vooral op landweggetjes, maar als ik de Deurningerbeek tegenkom, neem ik de wandelroute die daar langs loopt door het gras. Het is nogal drassig en ik hou m’n voeten niet droog. Van de beek zie ik weinig. Die loopt een paar meter verderop en is onzichtbaar door het hoge gras.

Deurningerbeek
De route gaat verder over een zandweg. Ik ben hier al een hele tijd niet meer geweest. Aan beide kanten staat water in de diepe sporen in het zand. Ik hoef hier met mijn auto niet te komen, die zit dan geheid vast.
In een veld vol felgeel koolzaad staan een paar verdwaalde verdroogde zonnebloemen met de kopjes omlaag. Een vrouw komt me tegemoet gewandeld met stokken in haar handen. Halverwege de weg staat een landkruis. Het is er in 2003 neergezet, lees ik op een bordje.

landkruis
Mijn pad kruist een ander smal beekje, de Gammelkerbeek. Hier loopt een mooi pad langs. Ik ben inmiddels ongeveer op de helft en slurp een smoothie naar binnen. Vervolgens zet ik een iets verhoogd tempo in, om even in een ander ritme te komen. Het stukje bos dat nog even tussen het pad en de beek zit, staat grotendeels onder water. Het is een soort moeras geworden.
Het water ruist over de vistrappen in het beekje. Een hardloopster met een hond komt me tegemoet.

Gammelkerbeek
De eerste zwaluw vliegt over. Paardenbloemen omzomen het fietspad met vrolijk geel en een stel spreeuwen probeert wat uit de grond te trekken. Mijn verkoudheid is gelukkig alweer aan het minderen, hoewel het lopen vandaag niet vanzelf gaat. Het is een kwestie van doorzetten.
Het pad eindigt als het beekje onder de weg doorgaat. Een hardloper komt me diep in gedachten aan de andere kant van een paar bosjes tegemoet.
Een shetlandpony staat eenzaam in een weitje bij een huis. Ik stuit weer op de Gammelkerbeek, die nu een stuk breder is geworden. Ik kan over de oever lopen, maar ik neem het smalle spoor dat iets hoger net door het bos loopt. Twee nijlganzen komen vanuit de bomen (jawel, ze zaten echt in de boom!) naar beneden en scharrelen door een ondiepe plas op een stoppelveld. Ik zie ze in de regio nu regelmatig.

nijlganzen
Niet veel later doemen de bomen rond het Molenven op. Het wandelpaadje leidt me over zachte bosgrond en half ingezakte vlonders. Het is een wonder dat ik mijn voeten droog weet te houden, want delen van het pad zijn overstroomd.

't Molenven
Een grote herdershond staat waaks op zijn erf te kijken en komt de weg op lopen naar mij. Ik minder iets vaart, maar de hond doet gelukkig niks.
Landweggetjes brengen me naar de buurtschap Hertme. Ik heb vanmiddag nog een verjaardag en ik moet zo langzamerhand wel een beetje opschieten. Opnieuw stuit ik op de Gammelkerbeek. Ik meende me te herinneren dat er aan de rechterkant van de beek een pad zou lopen, maar er staat nu een hek van prikkeldraad. Gelukkig zie ik dat er aan de linkerkant een hekje is, dat toegang geeft tot de klootschietbaan naast de beek. Vanaf de klootschietbaan kan ik het volgende paadje bereiken, dat mooi door het stukje bos loopt.

bospaadje
Zachte bosgrond en kleine vlondertjes gaan onder mijn voeten door. Ik heb er een halve marathon op zitten als de contouren van Borne achter de bomen vandaan komen. Een man rijdt met zijn kleinzoon op een oud trekkertje over de weg. In een hertenkamp staan naast herten ook een paar alpaca’s.
Een breed fietspad leidt me door de wijk heen naar de vijver, waar we in de winter vaak omheen trainen. Het is vorig jaar flink opgeknapt en alles ziet er nu weer fris uit.

vijver Stroom Esch
Vanaf de vijver is het niet zover meer door de bebouwde kom. Natuurlijk gaan de spoorbomen deze keer wel voor mijn neus dicht. Vlak voor het middaguur kom ik de straat weer ingelopen. Ik heb er uiteindelijk toch een kilometer afgesnoept en ben op 23,9 km uitgekomen. Hopelijk voelt het volgende week iets gemakkelijker aan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s