Sprintjes trekken

Nog maar een paar dagen tot aan de marathon. Op donderdagochtend ga ik de deur uit voor de laatste pittige training. Ik start met een kwartier rustig inlopen, al gaat dat in eerste instantie wat minder rustig dan de bedoeling is.
Het is fris, maar het zonnetje schijnt al wel. Meerkoetjes zitten bij een waterplas aan de rand van het kleine industrieterreintje. Een scholekster waadt op z’n lange, rode stelten door een ondiepe plas op braakliggend terrein. Binnen 10 minuten ben ik de snelweg over en ligt er een lange, rechte, rustige weg voor me.
Het programmaatje van vandaag heet “ins and outs”, dat heb ik een paar dagen voor Berlijn ook gedaan. Vijftien sprintjes trekken van 15 seconden, daar komt het op neer. Even de hartslag goed omhoog brengen. Na een kwartier begin ik ermee.
Vijftien seconden is wel echt kort, daar kom ik gelijk weer achter. Twintig seconden actieve rust volgen. Ik hoor geritsel en zie hoe twee eekhoorntjes elkaar achterna zitten een berkenboom in. Piep, piep, daar komt het volgende sprintje alweer.
Ik probeer zoveel mogelijk te versnellen en voor ik het weet is het alweer voorbij. In de korte rust wandel ik een paar stappen, waarna ik nog een paar passen dribbel. Twee mannetjesmerels gaan elkaar te lijf in de struiken. Dat gaat vast over een vrouwtje.
Na een aantal sprintjes ga ik een viaduct op. Ik heb er twee voor nodig om boven te komen. Een zwaan dobbert tussen het riet beneden rond en op de snelweg staat een file. Naar benede gaat het ietsje harder, al kijk ik niet echt naar de snelheid. Het is ook zo kort, dat ik me afvraag of mijn GPS me wel bij kan benen.
Onderaan het viaduct twijfel ik even of ik een weg met een bovenlaag van split neem of toch de zandweg. Ik hoef nog maar 3 sprintjes en ik ga voor de zandweg, dat loopt net iets lekkerder.
Een roodborstje hipt over het zand en een gaai vliegt weg. Die gedijen hier kennelijk goed, want er zitten er veel in het bos. Bij het laatste sprintje haal ik nog even alles uit de kast en ik wandel de 20 seconden uit, waarna ik overschakel op een rustige dribbelpas.
Veel naaldbomen in het dichte bos zijn voorzien van een witte streep en ik vraag me af wat dat betekent. Ik heb wel vaker gezien dat bomen gemarkeerd worden als ze gekapt gaan worden, maar ik hoop dat dit stuk nog even behouden blijft.
Een trekker komt me tegemoet gereden. Ik steek een weg over en ga via het bospaadje dat parallel loopt richting het viaduct. Enkele dames staan met stokken te wachten tot het groepje compleet is en ze kunnen gaan wandelen. Er komt me er nog eentje tegemoet over het smalle paadje over het viaduct.
Bovenop is een groepje van zo’n zes mensen bezig met oefeningen. Het is alweer een tijdje geleden dat ik ze hier heb gezien. Het paadje waar ik zaterdag nog op liep is nu bedekt met een laag modder, voorzien van plassen en bandensporen. Ik dacht al dat het misschien de laatste keer zou zijn dat ik over het pad kon lopen in de huidige staat.
Een oudere man groet me vriendelijk en ik ga aan de kant voor twee vrouwen met een kinderwagen als ik de bebouwde kom in loop. Niet veel later ben ik weer thuis. Het was een training van slechts 42 minuten, maar het was wel een pittige. Nu nog één keer even loslopen en dan moet ik er klaar voor zijn!

Advertenties

4 reacties op “Sprintjes trekken

  1. Werner schreef:

    Heel veel succes zondag, Elsa!
    Ik zie je wel in de uitslagenlijst.

  2. Danya schreef:

    Heel veel succes! Je gaat er lekker van genieten 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s