Temperatuurtraining

Eigenlijk stond er voor donderdag nog een duurloopje van 40 minuten op mijn schema, maar die dag zat al volgepland. Ik had hem doorgeschoven naar vrijdagochtend, maar toen ik ’s nachts maar niet in slaap kon komen, heb ik de training geskipt en nog een extra uurtje slaap gepakt.

Op zaterdagmorgen heb ik ook wat anders te doen, daardoor is het al middag als ik ga lopen. Ik hoef “slechts” 18 kilometer, dus ik hoef er ook geen halve dag voor uit te trekken.
Met 18 graden is het heerlijk weer en ik trek voor het eerst dit jaar een korte broek aan. In februari heb ik een nieuw broekje van de club ontvangen en dat moet nog getest worden. Als het niet opkruipt, is het waarschijnlijk geschikt om de marathon volgende week mee te kunnen lopen, mits het weer het toelaat.
Met een klein flesje water in de hand draaf ik rustig het viaduct over. Een vrouw die daar met een hondje wandelt blijkt mijn buurvrouw te zijn.
Het zonnetje gaat even schuil achter de wolken, terwijl ik over een boerenweggetje loop. Waar ik dit jaar het eerste lammetje zag, lopen er nu veel meer. Ook die zijn met dit mooie weer naar buiten gekomen.

lammetjes
Een hardloper staat op een kruising in het bos te rekken. Op een zandweg word ik ingehaald door een aantal fietsers. Koolmeesjes hippen van de ene naar de andere tak.
De zon komt weer tevoorschijn en als ik even onder de bomen vandaan kom, is het gelijk best warm. Ik besluit mijn water om de 5 kilometer te nemen, zodat ik kan wennen aan het feit dat ik niet altijd direct water beschikbaar heb. Ik ben namelijk van plan om de marathon deze keer zonder mijn vertrouwde Camelbak te lopen. Het enige wat daar dan weer lastig aan is, is dat ik voor mijn gelletjes ook water nodig heb. Hmm, twijfel, twijfel…

ik met mijn nieuwe broekje
Op de paden in het bos is niemand te bekennen en als ik een tijdje later bij het watertje arriveer, waar altijd wel honden lopen, ben ik ook daar in mijn eentje. Graafmachines staan op een flink stuk omgeploegd bos. Alle bomen zijn gekapt. Ik vermoed dat het water hier wat meer aandacht gaat krijgen, maar ik vind het toch erg jammer dat er allemaal rechte paden aangelegd worden met boompjes erlangs. Het natuurlijke karakter van het bos is hier nu bijna verdwenen.

water
Ik draaf verder. Op de wandelpaden voor het kasteel zijn wel mensen te vinden. Een groepje meiden heeft zo te zien een vrijgezellenfeest en ik hoor er eentje roepen dat ze “achter die mevrouw aangaan”. Ik gok dat ze het over mij hebben.
Op het kasseienpaadje achter het kasteel langs ben ik al heel lang niet meer geweest. De meeste trainingen doordeweeks liep ik in het donker en die waren niet veel langer dan 10 kilometer, dan kom ik niet zover. De lange duurlopen waren daarentegen weer zo lang, dat ik vooral paden ver van huis heb opgezocht.

kasseienpaadje
Aan de rand van de es staat de watertoren. Bloembakken fleuren de entree op. Uit de slootkant langs de weg steken een paar aparte bloemaren. De kleur is een beetje bruinig en ik zou niet weten wat het voor plant is.

bijzondere bloemen
Halverwege de es heb ik er alweer 10 kilometer op zitten en ik drink weer wat slokken. Ik besluit om de es heen te lopen, waarschijnlijk heb ik daar kilometers genoeg voor. Het is heerlijk weer om buiten te zijn en ik geniet van het lopen, al is het best warm in de zon.
Ik groet een hardloopster die ik voor de tweede keer tegenkom. Ze heeft een jasje aan, wat mij erg warm lijkt met dit weer. Ik draai de es weer op en voel een steekje aan de binnenkant onder mijn enkel. Hee, ben ik gestoken? Of zit mijn sok niet goed? Ik loop nog even verder, maar stop vervolgens even om te kijken wat er aan de hand is. Ik kan niks ontdekken en ga maar gewoon door.
Groepjes wandelaars steken het pad over om de es over te lopen. De bestuurder van een rustig tegemoetkomende auto groet vriendelijk. Het weiland wat eerder nog drassig was is al aardig opgedroogd en ik zet koers richting het vlonderpad.

vlonderpad
Terwijl mijn voeten ritmisch over de planken gaan, bedenk ik dat ik ook al een tijd niet meer dwars door de weilanden ben geweest. Daar is het vaak erg modderig en dan mijd ik dat stuk nog weleens. Vandaag maar eens kijken hoe het eruitziet.
In het gras scharrelen een aantal ganzen rond. Ik steek een beekje over. Vandaag staan er geen koeien of schapen in de weilanden. Ik kan wel zien dat het hier erg modderig is geweest, want de afdrukken van mens en dier staan diep in de grond.
Bij de kar met streekproducten zitten wat mensen op een boomstam. Er staat nu een andere wagen met boomstammetjes. Ook hier is wat gekapt, al valt het me nauwelijks op waar de bomen vandaan komen.
Ik mag nog wat extra kilometers maken en kies daar een paar bospaden voor uit. Bij 15 kilometer drink ik de laatste slokken water op. Het steekje bij mijn enkel komt ook nog even terug en ik wrijf er overheen. Ik hoop niet dat dit iets serieus is.
Aan de zijkant van het viaduct klim ik weer omhoog. Hoewel ik me had voorgenomen om 16-18 kilometer te lopen, ben ik meer geneigd om voor 17,5-18,5 te gaan. Aan de andere kant zak ik dus aan de zijkant af naar beneden om een ommetje te maken. Hier zijn heel veel bomen gekapt, want hier komt de nieuwe rondweg langs. Volgens mij moet dit voet- en fietspad wel behouden blijven, maar het zal er toch anders uit gaan zien.
Ik heb de afstand aardig ingeschat, maar ik kom nog net 150 meter te kort voor 18 kilometer. Het zij zo. De marathon gaat er heus niet anders door.

De korte broek is in eerste instantie goedgekeurd, maar ik kom er bij het douchen achter dat ik precies midden achter op de band een drukpunt heb, wat een klein schuurplekje heeft veroorzaakt. Als ik hem aantrek in Rotterdam, dan moet ik dat dus afplakken of iets dergelijks. Maar met een verwachte temperatuur van 11 graden ga ik vermoedelijk toch voor een driekwart broek.

Advertenties

2 reacties op “Temperatuurtraining

  1. Werner schreef:

    Leuke foto zo van jezelf. Hoe heb je dat gedaan (als je alleen was)? Gevraagd aan een konijntje of ie even een kiekje wilde maken?
    Hoe is het met het steekje in je voet?

    • Elsa schreef:

      Er zat inderdaad een heel vriendelijk konijntje…
      Haha, nee, dat is met de zelfontspanner gedaan. Het steekje is verbeterd. Ik voelde het zondag nog wel als gevoelig plekje, maar maandag bij de training gelukkig geen last meer van gehad.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s