Ontspanning door inspanning

Op vrijdagochtend breng ik de auto naar de garage in m’n hardloopkleding. Vanaf daar kan ik mooi mijn training beginnen.
Veel watervogels hangen rond bij een plas op het industrieterreintje. Een kokmeeuw zit er uitgebreid te badderen. Er wordt weer een pand bijgebouwd, maar het industrieterrein ziet er nog steeds vrij leeg uit. Een trein rijdt langs.
Enkele donkere ganzen met uitgesproken witte vlakken vliegen gakkend over. Er staat een bord langs de weg, dat waarschuwt voor overstekende padden. Hoog boven de kale velden torenen elektriciteitsmasten uit, de volgende verdwijnt steeds iets meer in de mist.

elektriciteitsmasten
Ik zie een nieuw fietspad. Hee, interessant. Toch neem ik het niet, want ik vermoed dat het uitkomt op het weggetje waar ik net vandaan kom. In de berm staan kleine plukjes sneeuwklokjes.
Onderaan een viaduct start ik het eerste tempo van 8 minuten. Gelijk maar even pittig omhoog. Zwart-witte ganzen zwemmen tussen het hoge riet door in de plas beneden. Bomen staan er met hun voeten in het water.
Aan de andere kant kom ik in het bos terecht. Een boomklever en een koolmeesje huppen over een stapel losliggende takken. Aan beide kanten van de zandweg doemen naaldbomen op. Op de grond ertussen is het aardig donker.
Ik draaf een bospaadje op en niet veel later zit mijn eerste interval erop met een gemiddelde snelheid van 11,7 km/h. Nu mag ik twee en een halve minuut rustig aan doen.

in het bos
Het tweede blokje van 6 minuten begint. In een dode boomstam zitten heel wat gaten van spechten. Een konijntje scharrelt over het pad voor me. In het bos hier zie ik eigenlijk nooit konijntjes, die zitten veel vaker bij de bebouwde kom op grasveldjes. Een torenvalkje zeilt geruisloos over.
Vlak voordat ik een weg moet oversteken, zit ook dit tempo erop en ik heb het op 12 km/h weten te houden. Verbleekte herfstbladeren bedekken de bodem onder de bomen.

water in het bos
De hekjes voor de wandelpaadjes staan open. Niet de bedoeling, maar wel makkelijk, want het volgende blokje begint alweer, 5 minuten nu.
Naast het pad staat een Fjord met uitgegroeide manen en modderpootjes. Ik draaf over het heideveldje. Het is hier echt mooi, ik bof wel dat dit in “mijn achtertuin” te vinden is. Ergens boven hoor ik een specht roffelen. Op een geknutseld bordje staan foto’s van verschillende kikkers en padden.
Het laatste blokje van 4 minuten begin ik op een zandweg. Ik loop de hele weg af, want dan kan ik lekker tempo maken. Nadat ik een gemiddelde van 13 km/h heb neergezet loop ik een klein stukje terug om een mountainbikepaadje te pakken. Het smalle spoor leidt me vlak langs de snelweg.

singletrack
Een hondje loopt over het laatste stukje van het paadje en wordt teruggeroepen door de eigenaar. De scheefgezakte zerken van een aantal oude graven zijn nu nog zichtbaar door de verdorde heg heen. Ik ren met een haarspeldbochtje het viaduct op. Er zitten een heleboel knopjes in de struiken en ik zie zelfs al een paar bloemetjes.

bloemetjes
Aan de andere kant van de snelweg zak ik weer naar beneden voor nog een klein ommetje. Hier wordt binnenkort begonnen met de aanleg van een nieuwe rondweg. Ik ben benieuwd hoe het er dan uit komt te zien. Hopelijk verandert er niet al teveel.
In een bostuin is de grond bezaaid met sneeuwklokjes. Prachtig, zoveel! Niet veel later kom ik de straat weer ingelopen. Na het gestreste loopje van woensdag heb ik vandaag toch lekker ontspannen kunnen lopen. Mijn werk is af en ik compenseer zo mooi een overuurtje.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s