Paparazzo

Na een rare week heb ik nog niet veel kilometers op de teller staan. Maandag was ik ziek en heb ik de clubtraining geskipt. Op donderdag vloog ik even heen en weer naar München. Inclusief de cross heb ik drie keer gelopen met een totaal van slechts 27 kilometer.
Met nog vijf weken te gaan naar de marathon knaagt dat toch een beetje. Ik weet eigenlijk wel dat een training overslaan niet erg is en dat je dat vooral niet moet gaan inhalen. Maar moet ik niet veel meer kilometers maken deze week?

Op zondag schijnt het zonnetje. Ik ben van plan om de cross er eens rustig uit te lopen en vraag vriendlief of hij zin heeft om mee te fietsen. Dat wil hij wel en dus gaan we ’s ochtends samen op pad.

op weg
Bij een boerderij staan twee lammetjes in de wei en ik sta verrast stil. “Kijk, lammetjes!” roep ik, maar prompt zijn ze verdwenen in de stal. Gelukkig staat er nog eentje, die zich wel op de foto laat zetten.

lammetje
Een onverharde weg leidt het bos in. Vriendlief gedraagt zich als een ware paparazzo en schiet de ene foto na de andere. Ik krijg al het idee dat ik helemaal geen tekst meer hoef toe te voegen aan de foto’s, maar vooruit, een klein beetje tekst is wel zo aardig.

lekker lopen
Op een zandweg komen we toch nog een flinke hoeveelheid blubber tegen. Een tegemoetkomende hardloopster maakt een omweggetje door het bos, maar zo erg is het nou ook weer niet. Met een paar stappen ben ik erdoor. Vriendlief heeft er op de fiets iets meer moeite mee.

klinkerweggetje
Er wandelen en fietsen aardig wat mensen. Op het weggetje dat richting kasteel Twickel loopt is het bijna druk te noemen. Een clubgenootje komt me op haar fiets tegemoet en roept enthousiast mijn naam.

Twickel
Op de weg voor het kasteel langs is het nog drukker en op de parkeerplaats staat een flinke hoeveelheid auto’s. Ik kan de mensen geen ongelijk geven. Het is heerlijk weer om even naar buiten te gaan.

langs de weg
Normaal gesproken neem ik vaak paden waar je niet mag fietsen, maar nu ik een begeleider op de fiets heb, kom ik op plekken die ik anders links laat liggen. Een pad met mos en boomwortels, waar eerder nog een bordje bij stond dat het onderdeel was van een fietsroute bijvoorbeeld. Het bord is veranderd, maar de bandensporen zeggen genoeg.

stroomversnelling
Zo kom ik ook weer eens vanaf deze kant aanlopen bij de watermolen. Het water staat vrij hoog en stroomt snel over de vistrap. Ik draaf over het eerste bruggetje en sla dan de zandweg in die langs de vaart loopt.

watermolen
Ook hier wandelen groepjes mensen over het fietspad. Het is heel gezellig om weer eens samen op pad te gaan, want met al die trainingen van mij komt een stukje fietsen er vaak niet van. Nu kunnen we het mooi combineren, zonder dat we gelijk drie uur onderweg zijn.

lente
In de berm staan grote groepen sneeuwklokjes. De lente komt er nu echt aan en de marathon dus ook. Via buurtschap Azelo en de fietstunnel komen we weer in de bebouwde kom van Borne terecht.
Met 13,3 kilometer is het weektotaal opgekrikt naar een goede 40 kilometer. Ik had verwacht dat het vandaag wel makkelijk zou lopen, maar ik voel me toch wel een beetje moe. Gelukkig had ik wat afleiding onderweg.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s