Test nummer twee

Op vrijdagochtend trek ik mijn nieuwe schoentjes weer aan voor een tweede testloop. Het is fris, zo rond het vriespunt. In eerste instantie wil ik weer 10 keer 400 meter gaan lopen, net als de laatste keer dat ik een training van mijn loopgroep heb gemist, maar ik bedenk dat ik met dit koude weer misschien beter een afbouwende training kan doen, die begint met een tempoblokje van 1 kilometer en eindigt met 4 keer 100 meter.
Het uitzicht uit de tunnel is al mooi. Een wit berijpte wereld ligt erachter. Om een paaltje is een sjaal geknoopt, die hier waarschijnlijk is gevonden. Ik draaf er op een stevig tempo langs, want mijn eerste interval is al begonnen.
Donkere bomen contrasteren mooi met het wit uitgeslagen veld. Het fietspad langs de zandweg is wat oneffen, waardoor ik liever op het gladde zand loop. Mijn schoentjes doen het hier prima, al voelde ik in het begin mijn schenen toch weer even.
Na een kilometer op een tempo van 12 km/h, wat ik voor de rest van de intervallen als minimum zie, mag ik 800 meter rustig aan doen. Ik moet straks nog naar m’n werk, waardoor echt rustig lopen niet zo goed lukt.
Het eerste blokje van 400 meter dat volgt gaat uiteindelijk  minder snel dan de kilometer, ik blijf steken op 11,7 km/h. Het kan best te maken hebben met het vochtige fietspad, waar zo hier en daar toch echt wat ijslaagjes op liggen.
Onder hoge naaldbomen liggen kussentjes groen mos. Ik heb er nauwelijks oog voor, want ik ben al weer met de volgende 400 meter bezig, die weer keurig boven de 12 km/h uitkomt.
Nu volgen 3 blokjes van 200 meter, met net zoveel rust ertussen. Ik zit er lekker in en de snelheid gaat steeds verder omhoog.
Ik loop alweer op het asfaltweggetje richting het viaduct als ik begin aan 4 intervallen van 100 meter. Een buizerd zit op een wit plastic paaltje, dat wegvalt tegen het witte gras. Het is net of hij zweeft.
Na 2 keer 100 meter ben ik bij het viaduct, waar ik de derde 100 meter tegenop loop en de vierde eroverheen. Ik voel met net Dafne Schippers als ik flink aanzet, maar het verschil is dat ik er 20 seconden over doe.
Ik heb nog 8 minuten nodig om weer thuis te komen. In eerste instantie ben ik er nog niet helemaal uit wat betreft mijn schoenen, maar als ik op zaterdag overdag ineens mijn schenen voel, weet ik het zeker: dit zijn niet mijn marathonschoentjes. Ze zijn vast wel bruikbaar op de baan of op meer onverharde ondergrond (ze hebben fantastische grip door het Continental-rubber op de zool), maar voor mij zijn ze ongeschikt als marathonschoenen. Terug naar de Saucony Ride of de Adidas Supernova Glide dus.

Advertenties

9 reacties op “Test nummer twee

  1. hardloopstefan schreef:

    Wat mij betreft is de Supernova Glide nog steeds een topper. Stevige schoen die een goed wegcontactgevoel geeft maar ook een prima demping…. Het blijft een kwestie van smaak en ervaring want je weet nu niet hoe je gevoel op de Ride’s of de Glide’s op deze dagen geweest zou zijn. Hoe dan ook veel plezier en succes tijdens de verdere voorbereidingen!

    • Elsa schreef:

      Helemaal mee eens, Stefan! Daarom heb ik voor de Landgoed Twente Marathon ook voor de Glides gekozen, al zijn ze wel wat zwaarder (282 gram).
      Ook de Rides loop ik regelmatig op. Die zijn iets nieuwer en kunnen nog iets langer mee. Beiden erg geschikt voor de lange afstanden.

  2. Rimco schreef:

    Misschien gewoon als afwisseling gebruiken tijdens het intervallen. En je ‘oude’ vertrouwde schoenen gebruiken voor de marathon. Opzich ook niet verkeerd toch 😉

    • Elsa schreef:

      Nee, helemaal niet verkeerd. Ik wissel nu ook m’n schoenen af. Mocht ik er toch last van krijgen, dan kan ik ze altijd nog als casual schoenen in de zomer aan.

      • Rimco schreef:

        Alleen ben ik nooit zo van plan om zoveel geld uit te geven aan ‘casual’ schoenen haha. Dat heb ik wel geleerd na mijn Nike Air Zoom structure 18 😉

      • Elsa schreef:

        Nee, dat doe ik normaal eigenlijk ook niet. Deze waren trouwens flink in de aanbieding, ik kan me er dus niet echt een buil aan vallen. 😉

      • Rimco schreef:

        Die HOKA’s die ik heb geprobeerd waren 160 en 130 euro. Ik snap dat kwaliteit geld kost…maar dat bedrag voor ‘extra’ paar schoenen vond ik te veel van het goede haha.

      • Elsa schreef:

        Ja, dat snap ik. Dit was een gokje van 84 euro. Voor hardloopschoenen een mooie prijs.

      • Rimco schreef:

        Ja dat is idd een mooie prijs!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s