Weinig zin

Het zonnetje schijnt en met de rijp op het gras ziet het er buiten zo mooi uit op woensdagochtend, maar ik ben wat aan de late kant om nog te gaan lopen en het is bovendien weer eens erg druk op mijn werk. Ik schuif de training dus door naar ’s avonds.

Na een lange werkdag heb ik eigenlijk niet meer zoveel zin om nog naar buiten te gaan, maar ik kleed me goed aan en ga toch. Ik kan kiezen tussen 40 minuten lekker rustig aan doen of 5 keer 4 minuten tempo lopen. Omdat ik in het donker toch niet veel zie, kies ik voor de tempo’s. Hopelijk krijg ik vrijdag dan een herkansing voor een rustig rondje bij zonsopkomst.
Op een buitenthermometer staat dat het -7 is, maar ik heb thuis nog gezien dat het -2 is. Ook koud, maar met de juiste kleding is het goed te doen. Mijn vingers hebben wat moeite om warm te worden in de handschoenen. De spoorbomen gaan voor m’n neus dicht en een sneltrein zoeft langs. Ik loop een stuk verder, om bij de volgende spoorwegovergang over te kunnen steken.
Ik duik een straatje in waar ik anders eigenlijk nooit kom. Wel lekker rustig hier. Na nog een paar straatjes en 11 minuten verder ben ik warm genoeg om te beginnen aan mijn tempoblokjes. Een lange, rechte straat met oranje verlichting ligt voor me.
Ik kan lekker doorlopen en voor ik het weet, zitten de 4 minuten er alweer op en schakel ik een tandje terug. Bij een verzorgingstehuis zit een konijn doodstil op het gras, klaar om weg te rennen als dat nodig mocht zijn. Terwijl ik door de tunnel loop, begint mijn tweede tempoblokje. Ik maak een kleine omweg via de startplaats van de loopgroep en pak dan de brede fietspaden naar de volgende woonwijk. Een vrouw laat een hondje uit en ik zie het hout van het bruggetje al een beetje glinsteren in het maanlicht. Even uitwijken naar de naastgelegen stoep, want het bruggetje kan weleens glad zijn.
Het lopen gaat lekker als ik geen obstakels heb, dus ik besluit voor het goed verlichte fietspad om de wijk heen te gaan. Daar mag ik mijn derde tempoblokje alweer inzetten. De maan staat halfvol en helder aan de hemel, omringd met sterren. Op de plassen bij de woonwijk ligt ijs, dat glanst in het maanlicht.
Twee hazen huppen over de weg en als ik nader zetten ze een flinke versnelling in. Dat gaat hard zeg, dat doe ik ze niet na! Mijn klokje piept alweer, ik ben inmiddels over de helft. Een bruggetje brengt me terug naar de knusse woonwijk aan de andere kant van de beek, maar met het volgende bruggetje ga ik net zo makkelijk weer naar de andere kant, waar ook gelijk mijn vierde blokje begint.
Ik draaf langs nieuwbouwhuizen. Op de stoep staat een bord met een ooievaar en er hangen slingers aan de gevel. Bij gebrek aan tuintjes hebben ze het hier maar zo gedaan. Er is nog best wat verkeer zo laat op de avond en als ik klaar ben met mijn tempoblokje wacht ik even rustig tot een auto gepasseerd is.
Het laatste blokje loop ik aan de andere kant langs de woonwijk met nog een slinger erdoorheen om ervoor te zorgen dat ik goed uitkom bij het oversteken van de volgende weg. Het silhouet van de watertoren steekt zwart af tegen de donkerblauwe lucht. De toren van de oude kerk is mooi verlicht en de klok slaat één keer als ik langsloop. Ik bedenk wat dat kan betekenen, maar ik kan natuurlijk gewoon op de klok kijken. Het is half elf, precies wat ik al dacht.
Het centrum is goed verlicht. Een man trekt net de deur van de kroeg achter zich dicht en draait hem op slot. Zijn werkdag zit er ook weer op.
De lampen van de overweg knipperen alweer, maar het duurt nog even voordat ik er ben. Het is weer een sneltrein, dus de bomen gaan al snel weer omhoog. Een auto van links stopt keurig voor het zebrapad dat ik gebruik, maar een automobilist van rechts ziet mij totaal over het hoofd en scheurt rakelings voor mijn voeten langs. Gelukkig zag ik hem wel aankomen.
Ik moet nog een kleine omweg maken om precies op 10 minuten uitlopen uit te komen. Hoewel ik weinig zin had, ben ik wel blij dat ik ben gegaan. Ik heb weer lekker gelopen en heb elk tempoblokje net iets sneller dan de vorige afgelegd.

Advertenties

2 reacties op “Weinig zin

  1. Taallent schreef:

    Prachtig dat hardlopen. Zo zie je nog eens wat. Leuk beschreven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s