De Winterloop Enter

Naast m’n werk is sinds een kleine 2 jaar een sportschool gevestigd. Toen ze een paar maanden geleden kwamen vragen of we de Winterloop wilden sponsoren, hebben we dat gedaan en we schreven ons gelijk in voor de 5 kilometer bedrijvenloop met een team van collega’s.

Ik pik een voormalige stagiaire op van het station en we rijden naar Enter. Op het laatste stuk zien we de lopers van de 10 kilometer over de weg lopen. Er is maar een smal strookje afgezet, dus je kunt er met de auto nog goed langs. Parkeren is geen probleem en we gaan snel bij de sportschool naar binnen om onze startnummers op te halen.
Omdat ons bedrijf naast de start zit, hebben we de luxe van een eigen ruimte om ons om te kleden en daar ontmoeten we ook een collega. Niet veel later belt de baas. Hij is nog onderweg met twee dochters die ook mee gaan lopen en we spreken af dat ik hun startnummers ophaal.
Het is natuurlijk inmiddels een drukte van belang bij de starnummeruitgifte, maar ik weet de overige drie startnummers te bemachtigen. Nadat ik ze binnen heb afgegeven, ga ik zelf een rondje warmlopen. Ik ben namelijk van plan om flink mijn best te gaan doen en wil graag mijn PR (22:57) verbeteren.
Het is nog geen 7 graden en er staat een flinke, koude wind. Ik drop m’n jasje net binnen de deur en nadat we nog een teamfoto hebben gemaakt, wensen we elkaar succes en gaan we in het startvak staan.

Team D&E
Ik kruip een beetje vooraan tussen de lopers, waar ook de eerste dames staan. Ik zie een meisje met alleen een hemdje aan. Dat lijkt me toch wel erg koud. Vlak naast me staat een vrouw met kort blond haar, die ik herken als teamlid van onze plaatselijke hardloopspeciaalzaak. Zij loopt sowieso harder dan ik.
Er wordt afgeteld en dan gaan we over de matten. De man achter mij wil volgens mij dóór mij heen, zo loopt hij te duwen. Ik zigzag om een oudere man heen en maak even wat snelheid om uit de drukte te komen. In een flits zie ik de baas met zijn jongste dochter langs het parcours staan.

de start
We rennen de weg op. Een man op een fiets rijdt langzaam langs met een cameraatje op een stok. Ga ik niet wat te hard? Bij een paar bochten in de weg kan ik de lopers voor me goed zien en ik zie er geen vrouw tussen lopen. Hee, hoe kan dat nou? Ben ik voor de verandering een keer goed gestart? Meestal laat ik degenen met meer haast vanzelf wel voor, maar kennelijk waren er dat vandaag niet zoveel.
Na een halve kilometer komt de eerste dame me voorbij, degene met het korte, blonde haar. Even denk ik dat ik misschien wel aan kan haken, maar het gat wordt steeds groter. De eerste kilometer zit er alweer op in 4:14. Dat is toch aardig wat harder dan ik had gepland. Mijn PR liep ik in 4:35/km, maar ik wilde vandaag proberen rond de 4:20/km te gaan lopen en dan maar zien hoe het gaat. In principe is alles onder de 4:30 wel goed.
Na een stukje fietspad draaien we een smal asfaltweggetje op. Rond de tweede kilometer komt de tweede dame me voorbij: het meisje met het hemdje. Zodra ik de dansende paardenstaart met krullen zie, weet ik wie zij is: Danya, van “Rennende Krullen”. Ik volg haar blogje sinds ze er een paar maanden geleden mee begonnen is en ook van haar weet ik dat ze in principe sneller is dan ik.
De man met het cameraatje komt weer langsfietsen, terwijl ik probeer om het gat tussen Danya en mij niet te groot te laten worden. Na een tunneltje krijgen we de wind flink van voren. Ik merk hoe een groepje lopers achter mij blijft hangen. Als ik iets naar rechts ga, gaat de loper achter mij mee en als ik naar links verschuif net zo. Mijn gigantische postuur houdt de heren mooi uit de wind.

groepje
Vlakbij een keerpunt staat de baas met z’n dochter langs het parcours. Hij moedigt me aan en geeft aan dat ik tweede dame ben. Waarschijnlijk heeft hij het korte kapsel over het hoofd gezien. Bij het keerpunt kom ik Danya tegen en ik roep haar naam met een aanmoediging. Natuurlijk vind ik het leuker om vóór haar te eindigen, maar zij is nu eenmaal sneller. Ik check gelijk even of ik nog dames vlak achter mij zie lopen, maar dat is niet zo.

keerpunt

mooi vlot
De derde kilometer gaat in 4:37. Ik kan de wind en het keerpunt hiervan op de kop geven, maar ik moet nu toch echt niet verder inzakken. Eén van de heren die achter mij hing, gaat me voorbij en blijft voor me lopen. Zijn rode shirt fladdert om zijn bovenlijf. Hij gaat me eigenlijk net niet hard genoeg en zijn ritme is totaal anders dan het mijne, maar inhalen doe ik ook niet direct.
Ik heb beide dames nog in het vizier. De eerste loopt zo’n 200 meter voor me en de tweede ongeveer 100 meter. Het lijkt niet veel, maar met nog minder dan 2 kilometer te gaan is het een onoverbrugbare afstand geworden.
We draaien het industrieterreintje weer op en er staan wat mensen langs de kant. Ik zie hoe de lopers voor me niet achter de pionnetjes langslopen. Ik loop er zelf iets dichter langs, maar er had hier beter een soort fuik kunnen zitten.
We lopen om een aantal panden heen en als we weer op de straat komen, zie ik net de baas uit z’n auto springen voor de volgende aanmoedigingen. Dat doen ze goed!

om het pand heen
De vlaggen van het buurbedrijf zijn nu in zicht en ik probeer wat te versnellen. Ik kijk snel op mijn horloge, zie 21 minuten en nog iets staan en vraag me af of ik überhaupt nog een PR kan lopen.

het laatste stukje
Bij de bocht spot ik een loopmaatje langs de kant en met een laatste versnelling kom ik over de matten, terwijl er omgeroepen wordt dat ik de 25e loper ben die binnenkomt. Dat is ook niet verkeerd!
Ik heb een tijd van 22:24 neergezet. Een PR én de derde dame! Ik spreek Danya gelijk aan, dan weet ze ook wie ik ben. Dan snel alle jasjes ophalen. Terwijl ik daarmee terugkom, zie ik het eerste bedrijfsshirtje al langsflitsen op weg naar de finish en de andere drie volgen snel daarna. Iedereen is dik tevreden. Ze hebben het allemaal ook top gedaan.
We blijven even hangen tot de laatste lopers binnen zijn en dan worden de medailles uitgereikt.

de prijswinnaars
Ons bedrijf is niet in de prijzen gevallen, maar als ik de anderen zo hoor, vinden ze het wel voor herhaling vatbaar. Dus wie weet doet team D’Andrea & Evers volgend jaar wel weer mee!

Foto’s 1, 4, 5 en 6 van T. Evers, foto’s 2 en 8 van Jans Wild fotografie en foto’s 3 en 7 van Erik ter Denge fotografie.

Advertenties

6 reacties op “De Winterloop Enter

  1. Hedwig schreef:

    Gefeliciteerd Elsa! Mooie prestatie!

  2. Michel schreef:

    Top ! je eerste doelstelling van 2016 alweer binnen .. goed gedaan .. moet ik weer aan de bak 🙂 🙂

  3. Danya schreef:

    Wat leuk dat je mij noemt! En wat heb je het goed gedaan. We kunnen trots zijn!

    • Elsa schreef:

      Ja, dat hoort er wel bij vind ik. Jij hebt het ook super gedaan. In elk geval iets constanter gelopen dan ik.
      En je hebt er ook een leuke blog van gemaakt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s