De Nijverdalsebergcross

Voor de vierde keer in minder dan 3 weken tijd rijd ik naar Nijverdal om te gaan hardlopen. Vandaag staat de Nijverdalsebergcross op het programma, de tweede wedstrijd van het Crosscircuit van het Oosten.
Ik haal mijn startnummer op bij De Wilgenweard en na een toiletbezoekje loop ik naar buiten om warm te lopen en het parcours een beetje te verkennen. Het is een ietwat ingewikkeld parcours. Na een aanloop van bijna 500 meter komt er eerst een kleine ronde en vervolgens 3 grote rondes. Tot slot de aanloop nog weer teruglopen natuurlijk.
Bij de eerste kruising staat Bertus als vrijwilliger om de lopers straks de goede kant op te sturen. Dat had ik natuurlijk kunnen weten, want hardlopen + Nijverdal = Bertus. Ik krijg een high five en hij wenst me succes.
Ik loop achter een klein groepje aan, maar we lopen de lus in de omgekeerde richting. Ik loop nog een stukje verder en vervolgens wil ik de kortste weg naar de start nemen, maar eerst kom ik door het bostheater, waar een dj staat te draaien. Ergens gaat er iets niet helemaal goed, want ik raak de weg een beetje kwijt in een lus met pittige klimmetjes. Nog maar 10 minuten tot aan de start en ik wil ook nog even op adem kunnen komen. Oei.
Gelukkig vind ik de weg weer terug en met nog een kleine 5 minuten te gaan schuif ik van voren aan in het startvak. Daar is een lintje gespannen voor genodigde lopers, waar als limiet 34 minuten bij staat. Dat lijkt me heel knap, maar ik zorg er in elk geval voor dat ik een stukje achter het lintje ga staan.
Vóór mij staan al zeker 7 dames. Deze wedstrijd is ook onderdeel van de Crossleague Oost, waar best wat toplopers mee getrokken worden. Het is dus een heel stuk drukker dan in Rijssen.

Ik ben nog maar net een beetje op adem als het startschot klinkt. De groep schiet vooruit en ik hou netjes rechts, zodat mensen mij makkelijk in kunnen halen. Ik hoop nu wél onder de 50 minuten te kunnen lopen, al heb ik zojuist gehoord dat deze cross zwaarder is dan de vorige.
Dames en heren vliegen me voorbij en al tijdens de aanloop word ik ingehaald door dame nummer vier van vorige keer. Die moet ik in de gaten houden en ik versnel iets om vlak achter haar te kunnen blijven.
Daar is Bertus, waar we deze keer langslopen om nog een aardig stukje vlak mee te pakken in de korte ronde. Ik blijf mooi een paar meter achter de nummer vier hangen, maar het gaat best hard en ik zie de afstand tussen ons groter worden als er een paar heren tussenschuiven.
Na iets meer dan een kilometer springen we over een boomstam en duiken we het bostheater in, waar de dj het volume iets omhoog heeft gedraaid.
De eerste kilometertijd (4:27) heb ik net gemist, maar ik zie 4:41 op mijn klokje staan en weet dat ik onder mijn PR-snelheid loop. Ach, misschien niet eens zo gek, want mijn PR op de 10 kilometer liep ik ook door heel hard te starten en dan maar te zien waar het schip zou stranden. Dat heeft goed gewerkt, dus ik probeer er een flink tempo in te houden. De trap naar boven is goed te nemen, de treden zijn precies groot genoeg om telkens een stap op te zetten.
Na een kort stukje asfalt beginnen we aan het pittige lusje waar ik verdwaalde bij het inlopen. Niet veel later haalt ook dame nummer twee me in, maar ik doe niet al teveel moeite om haar bij te houden. Nummer vier is inmiddels uit het zicht verdwenen en ik vraag me af of de nummers 3 en 4 van plek zullen gaan wisselen vandaag. Als ik zo doorga de nummers 5 en 6 wel bedenk ik me vervolgens, want er zijn al zoveel dames voor me uit, dat een top 10 klassering volgens mij al niet meer mogelijk is.
Er zit een venijnig klimmetje tegen het einde van dit lusje, maar dan mag ik ook hard naar beneden. Dat was de korte ronde, nog drie lange te gaan.
Een kort klimmetje geeft toegang tot het bos, waar een dun boomstammetje over het pad ligt. Een paar modderplassen zijn goed te ontwijken zonder gekke dingen uit te halen. Een bospad leidt me richting Bertus, die me in het voorbijgaan aanmoedigt.
Nu een stuk recht, tussen de plassen door. Lagen die er net ook al? Dat moet wel, maar ik kan het me niet eens herinneren. Nu komt er nog een lusje bij. Een hellinkje op en smalle paadjes, waar inhalen nauwelijks mogelijk is. Ook hier een boomstammetje over het pad. Een stukje afdalen en over een modderig pad weer terug. De loper voor me ligt ineens op handen en knieën in de modder, maar hij geeft aan dat het wel gaat en krabbelt snel weer overeind om verder te lopen. Modder is gelukkig zacht, geeft hij aan.
Nog een stukje door het bos, bij het bostheater de trap op en dan weer over het asfalt naar het laatste lusje. Omhoog, boomstammetje, omlaag, nog een pittig klimmetje omhoog, waarbij ik bijna stilsta en dan in vliegende vaart weer naar beneden.

pittig klimmetje
Bij mijn doorkomst naar de derde ronde wordt mijn naam genoemd. Ik pers er met moeite een glimlachje uit, want ik voel me al helemaal gesloopt. Mijn klokje geeft nog maar 4,5 kilometer aan: ik ben nog niet eens op de helft!
Twee heren met oranje Dutch Mud Men shirts aan hebben me ingehaald en lopen nu voor me uit. Een steek komt op in mijn zij en ik probeer goed op mijn ademhaling te letten. Twee passen inademen en drie passen uitademen. Het modderige bospaadje over en daar is ook Bertus weer met een oh zo welkome aanmoediging.
Een mountainbiker haalt me in met het verzoek rechts te blijven. Dat betekent dat de eerste lopers eraan komen. Een tweede mountainbiker gaat vlak voor de eerste twee lopers uit en ik kijk eens op mijn klokje. Al 32 minuten verstreken. Die gaan nooit onder de 34 minuten eindigen. Zelf zit ik pas op 6,5 kilometer en ik mag hierna nóg een hele ronde.
De trap in het bostheater valt me nog steeds niet tegen en ik ren naar beneden, naar het asfalt toe. Hop, weer omhoog, waar ik de heren in de oranje shirts achteroploop. Eén van hen heeft het kennelijk moeilijk, want ik haal ze beide in, waarna er maar eentje mij weer voorbijkomt.
Ik dender weer naar beneden, waar ik vol goede moed aan de laatste ronde begin. De steek is gelukkig verdwenen, maar makkelijk loop ik nog niet. Ik bedenk dat ik de hele week al structureel te weinig heb geslapen en dat dat waarschijnlijk samen met het inloopprobleempje en de snelle start er nu voor zorgt dat ik het zo zwaar heb.
Een vrijwilliger roept vrolijk “tot volgend jaar!” als ik voor de laatste keer langskom. Hellinkje op, boomstammetje over… De zachte bosgrond die volgt lijkt al mijn energie te absorberen.
Ik loop nu aardig alleen, maar zie na een scherpe bocht toch een aantal lopers een stuk hoger achter mij lopen. De kilometertijden lopen inmiddels op tot rond de 5:20.
Vóór mij gaat een man wandelen en dan zie ik ineens een lange paardenstaart opduiken. Hee, die komt mij bekend voor. Dat is volgens mij het meisje dat ik in Rijssen in heb gehaald. Het is een mooi richtpunt en ik zet de achtervolging in.
Bertus heeft de paardenstaart ook gezien en wijst haar aan. “Die kun je pakken!” roept hij zachtjes. “Kom op!” Het hele rechte stuk dat volgt hoor ik hoe Bertus me aanmoedigt en ik kom aardig in de buurt van het meisje. Pas als we het volgende lusje induiken en het meisje over een boomstammetje springt, haal ik haar met een paar grote stappen in.
Nu moet ik haar voorblijven, maar we moeten nog best een stukje. Het bostheater door, waar ik voor de laatste keer de trap op ren. Waarschijnlijk komt de afstand wel een stukje boven de 10 kilometer uit.
Samen met twee heren zit het meisje me aardig op de hielen. In het laatste lusje kijk ik even opzij na een scherpe bocht. Waarschijnlijk haalt ze me niet meer in, maar dan mag ik niet meer verslappen.
De 50 minuten zijn voorbij en ik zit op 9,7 kilometer. Ik sta bijna stil bij het laatste klimmetje, waarna ik flink vaart maak naar beneden. Nu mag ik naar de finish. De tiende kilometer piept in 5:29 als ik aan het begin van de aanloop richting de finish ren.

bijna klaar!
Kan ik nog versnellen? Dit stuk is mooi vlak en ik ben er bijna. Een versnellinkje lukt en ik kom in 54 minuten en een paar seconden over de finish, waarbij er 10,4 km op mijn klokje staat.

finish
Ik ben kapot en moet even over een hek hangen. Mijn chipje wordt losgeknipt en ik neem wat water, fruit en thee. Met mijn tijd ben ik niet zo heel erg tevreden, maar aan mijn lijf te voelen heb ik wel echt mijn best gedaan. Het was zwaar en meer zat er vandaag gewoon niet in.

En dan de uitslag, waar ik best benieuwd naar was. Er deden ruim twee keer zoveel (48) dames mee als in Rijssen en ik ben in deze uitslag op de 15e plek beland. Omdat niet iedereen voor de crosscompetitie loopt, ben ik in het klassement op plaats 7 geëindigd. Twee nieuwe dames hebben de tweede en derde plek opgeëist en zijn er zo dus tussen gekomen. De nummers 3 en 4 van vorige keer zijn nu inderdaad van plek gewisseld. Al met al niet eens zo heel verkeerd dus.

Foto 1 is tijdens de 5 kilometer gemaakt door PSDesignfotografie, foto 2 is van de reactie hieronder en foto 3 is een screenshot uit het finishfilmpje.

Advertenties

12 reacties op “De Nijverdalsebergcross

  1. bertusboco schreef:

    Mooi dat je “de dame met de staart” nog kon pakken in de laatste ronde! (-;
    Goed ook om te ervaren dat je op lastige momenten, wanneer je denkt dat er niets meer in zit, er toch nog onvermoede krachten aan te boren zijn! Leuk om te horen dat mijn aanmoedigingen langs de kant je daarbij hebben geholpen. 😉👍

  2. g2-3c069327519e457509e1f8822bb48b67 schreef:

    Leuk geschreven. Ik had eerst niet door dat je een opwarmrondje deed, dus ik dacht van ” huh verdwalen?” Goed gelopen!
    Hier nog een foto: https://scontent-ams2-1.xx.fbcdn.net/hphotos-xfp1/t31.0-8/12375084_1763540713873949_2821635351520833221_o.jpg

  3. Michel schreef:

    Wauw supergedaan, dat klinkt behoorlijk pittig en als ik foto 1 zie met die steile helling, ziet het net zo pittig 🙂 top, respect !

  4. Hans schreef:

    Ha ha, komt me bekend voor Elsa :). Ondanks dat ik bekend ben in ‘t Doktersbos raakte ik eveneens volledig gedesoriënteerd en moest me enorm haasten om de start te halen (met ‘n hartslag van 185 aan de start). Erg leuk geschreven, beleef de mooie prima georganiseerde crossloop nogmaals zo ;).

  5. Johan Wessels schreef:

    Hey Elsa leuk verslag, ik heb het vanavond nog over je gehad… Met de dame met de blonde paardenstaart👍🏻😜 vind het leuk om te lezen dat jullie elkaar echte concurrentie geven!! En zodoende alle twee beter worden!! Gaaf en stoer ben benieuwd naar de rest van de competitie!!!

    • Elsa schreef:

      Dank je, Johan! Nou ben ik wel benieuwd hoe zij het heeft ervaren.
      Volgende keer hoop ik wat beter uitgerust aan de start te staan. Ik ben ook benieuwd hoe het dan weer gaat. Wordt vervolgd… 😉

  6. he elsa, leuk om je verhaal te lezen! ik vond het ook een pittig loopje in nijverdal! rijssen was wel een leuk loopje alleen was ik toen erg vermoeid van een drukke week.
    doe je de volgende ook weer mee van de competitie?

    • Elsa schreef:

      Dankjewel “meisje met de paardenstaart”! 😉
      Leuk dat je m’n blog ook gevonden hebt. Dat vermoeide had ik deze keer een beetje.
      De volgende keer doe ik inderdaad ook mee en dan probeer ik uitgerust aan de start te staan. Waarschijnlijk zie ik je dan wel weer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s