Oranje in de morgen

De hemel kleurt wat lichter als ik op donderdagmorgen richting het viaduct draaf. Mijn bovenbenen voelen aan alsof ze van hout zijn. Dinsdag had ik wat lichte spierpijn van de maandagavondtraining, maar wel in mijn hele lijf. Van mijn schouders tot aan mijn buikspieren en hamstrings. Woensdag voelde ik het ook nog wel en nu heb ik dus nog mijn houten bovenbenen. Dat zal ook wel te maken hebben met een serie squats die ik ineens zo nodig op dinsdag moest doen.
Achter de bomen kleurt het oosten oranje. Een lichte streep onder een donker wolkendek. Auto’s schieten onder mij door over de snelweg en bij de rode achterlichten voegen zich ineens oranje alarmlichten, als er een file ontstaat.

snelweg
Een hardloopster komt me tegemoet, waarna ik langs de zijkant van het viaduct afzak. De bospaadjes voeren me weg van de snelweg. Het geruis van het verkeer verstomt en maakt plaats voor het geruis van grassen in de wind, als ik het bos weer uitkom en tussen de weilanden doorloop.
Bladeren vliegen als een zwerm insecten door de lucht en het geluid van gakkende ganzen trekt mijn aandacht. Het zijn er slechts twee en ze lijken het niet helemaal met elkaar eens te zijn, want de ene gaat links, terwijl de ander naar rechts afzwaait.
Achter de bomen wordt de oranje gloed steeds feller. De onderkant van de donkere wolken kleurt roze en niet veel later piepen de eerste stralen boven de bomen uit. Ik voel me rijk dat ik hier loop alsof ik alleen op de wereld ben en geniet van de stilte om mij heen.

zonsopkomst
In het groene weiland valt de statige witte vogel wel op. Het is de eerste zilverreiger die ik hier weer zie, inmiddels een algemene vogel in de winter.
Een hardloopster komt me tegemoet, op een afstandje gevolgd door haar hond, die enthousiast achter haar aanrent. In het water bij de watermolen staat een blauwe reiger. Eigenlijk zijn het best indrukwekkende vogels van zo dichtbij.
Een fjord staat alleen in een wei. Het slootje naast het pad steekt de weg over, maar is niet groot genoeg om mij natte voeten te bezorgen.
De oranje gloed is alweer snel verdwenen, maar de zon staat nog niet hoog genoeg om over de bomen heen te gluren en de heide te verlichten. Lichte lucht en kleine boompjes worden weerspiegeld in het wateroppervlak tussen de planten.
Vlak voor mij langs vliegt een boomklever naar een ander stammetje. De laatste bospaadjes brengen mij terug naar het viaduct. Ik zie hoe de bosrand het zonlicht vangt en helder afsteekt tegen de dreigende lucht erachter.

gouden bosrand
Mijn adem vormt wolkjes, maar ik heb het helemaal niet koud. De zon straalt en de file is verdwenen. Mijn dag is goed begonnen.

Advertenties

2 reacties op “Oranje in de morgen

  1. Karlijn schreef:

    Afgelopen zaterdag was er ook al zo’n prachtige lucht te zien. Loopt fijn dan hé 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s