Fabelachtige Fullmoonrun

Donkere gedaanten staan op de parkeerplaats te wachten. Ik kan de gezichten nauwelijks onderscheiden, maar volgens mij zie ik geen bekenden, behalve Bertus dan, de initiatiefnemer van de Fullmoonruns over de Holterberg.
De maan schijnt helder door de bomen op deze woensdagavond. Bertus heet ons welkom en om half 10 vertrekken we. Het eerste stukje gaat door het bos. Vorige keer was dat best donker, maar de maan schijnt fel en er zitten nauwelijks nog bladeren aan de bomen. Het resultaat daarvan is dat het maanlicht tussen de kale stammen doorschijnt en lange schaduwen over de weg werpt.
Een fietser rijdt de oprit op van een huisje dat zo op een kerstkaart kan. Achter de ramen brandt warm licht.
We lopen over een asfaltweg, die op dit tijdstip verboden is voor gemotoriseerd verkeer. Toch duikt er in de verte ineens een fel licht op, dat ons aardig verblindt. De groep gaat rechts lopen en Bertus gebruikt zijn hoofdlamp om de tegenligger te laten weten dat wij daar lopen, maar die raast voorbij.
Laag tussen de bomen hangt wat nevel. Ik zou niet vreemd opkijken als er ineens een uil of een wolf tevoorschijn zou komen, al weet ik ook wel dat hier geen wolven voorkomen. Het past gewoon bij de sfeer.
De groep is vrij stil. We komen het bos uit en links zien we in de verte de lichtjes van Rijssen. Aan de andere kant zijn er in de verte wat losse lichtjes te zien en aan de hemel twinkelen sterren. Bomen en jeneverbessen doemen links en rechts op uit het donker op de grote, glooiende heide. De hele groep is nog bij elkaar en onze voetstappen gaan precies in hetzelfde ritme. Heel bijzonder.
In het licht van de maan kan ik nu zelfs de kleuren van de kleding van de andere lopers onderscheiden. Een rood shirt, een blauw shirt en een zwart met rood shirt. Mijn eigen shirt is lichtblauw en lijkt wel licht te geven.

de volle maan
Vanaf de andere kant passeren enkele hardlopers. We zijn kennelijk niet de enigen die hier van de volle maan wilden genieten. We lopen weer een stuk tussen de bomen door. Links en rechts zien we wandel- en fietspaden. De groep is inmiddels in twee stukken uiteen gevallen. Ik loop in de achterste groep mee, dat gaat me hard genoeg. Na vijf kilometer komt er een mooie afdaling en ieder rent in z’n eigen tempo naar beneden.
Vijf silhouetten lopen naast elkaar voor me uit in hetzelfde ritme. Elk silhouet is voorzien van een korte, maar scherpe schaduw. Het is een mooi beeld.
Na 6,5 kilometer staat de snelste groep ons op te wachten. Dit is het keerpunt en als iedereen er weer is, draaien we om. Nu lopen de schaduwen voor ons uit. Nevel trekt steeds verder op vanuit de heide en het geeft een geheimzinnig effect. Vlak voor de beklimming lijkt de mist samen te smelten met de wolken, die ook steeds verder optrekken. Samen met een andere vrouw loop ik voorop en ik probeer in hetzelfde door te lopen naar boven. De klim is toch langer dan ik had verwacht, dus het wordt steeds lastiger, maar het lukt ons in elk geval om voorop te blijven lopen tot we boven zijn. Daar vliegen de eerste heren ons voorbij en we hangen er vervolgens een beetje achteraan. De groep is door de klim uit elkaar gevallen en nu kan ik dus met de snelste groep mee.
Ik raak aan de praat met de andere vrouw en de afstand tussen ons en de vier of vijf heren voor ons wordt langzaam iets groter. Onze schaduwen, die door de wolken waren verdwenen, keren weer terug, maar de heide om ons heen blijft toch wat mistig.
We duiken het bos weer in. Mijn loopgezelschap krijgt wat last van haar darmen en we wandelen zo af en toe een stukje. Ik weet hoe vervelend het is. Een aantal groepsleden passeren ons nog in de laatste kilometers. Uiteindelijk komen we na 13 kilometer weer bij de parkeerplaats aan, waar we wachten tot de anderen ook uit het bos tevoorschijn komen. Het was een perfecte avond voor een Fullmoonrun.

Advertenties

8 reacties op “Fabelachtige Fullmoonrun

  1. Michel schreef:

    Haha je kunt het mooi vertellen, alsof je een boek aan het lezen bent .. goed gedaan hoor, 13km in de donkere bossen. Respect !

    • Elsa schreef:

      Toch is het lastig om de sfeer goed te beschrijven. Hoewel er veel licht was, zijn de foto’s mislukt.
      Volgende keer ga je maar mee, dan kun je het zelf zien. 🙂

      • Michel schreef:

        Ik vind dat je de sfeer echt prima beschrijft ! tenminste ik kan me er wel in inleven.. das goed, volgende ga ik mee 🙂 dat maakt het toch altijd net iets directer uiteraard 😉 haha

  2. hetlevenvanalledag schreef:

    Wauw klinkt fantastisch

  3. Bertus schreef:

    Mooi beschreven hoor! Zo krijgen de niet-lopers-maar-lezers toch een aardig beeld van wat je je bij een Fullmoonrun voor moet stellen. Er is maar één mogelijkheid om de sfeer nog beter en intenser te beleven. (-;

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s