Bestuurloop

Komende zaterdag begin ik aan de eerste cross van het Crosscircuit van het Oosten. Ook dat weekend kom ik dus niet toe aan mijn rustige kilometertjes, dus die moeten opnieuw door de week gedraaid gaan worden.
Op woensdag ben ik mooi op tijd thuis en ga ik ’s avonds de deur uit voor een wat langere duurloop in het dorp. Het waait flink en er vallen een paar druppels.
Ik heb vriendlief verteld waar ik ongeveer langs wil gaan, maar ik besluit na de eerste straten om niet langs het grote woonwarenhuis te lopen. Daar loop ik minder beschut tegen de wind, die flink tegenwerkt. Ik duik een wijk in en loop de ene straat uit en de volgende weer in. Hier in de buurt woont een lid van onze kledingcommissie, waar we laatst een pasavond hebben gehad.
Het begint wat harder te regenen. Een fietspad waar ik nog niet eerder ben geweest leidt naar het plein van een school, maar gaat na de fietsenrekken gelukkig ook weer verder. Ik kom aan de rand van Borne uit en zoek snel de beschutting van de bebouwing weer op. Kronkelen door een woonwijkje, een stukje langs de rand van Oud Borne, om er vervolgens met een scherpe bocht toch helemaal doorheen te lopen. De klinkertjes glimmen van de regen.
Ik steek de rondweg over en volg die een stuk. Diepe plassen zorgen voor doorweekte sokken, terwijl het nog steeds flink doorregent. De mouwen van mijn jasje plakken aan mijn armen terwijl ik een straat induik om nog maar eens een extra lusje te maken.
Ik verlaat het wijkje om aan de andere kant van de beek verder te kunnen lopen. Hier is wat minder beschutting, maar dat is helemaal niet zo erg.
Nadat ik afgelopen zondag last kreeg van een steek in mijn zij heb ik eens gezocht wat daar de oorzaak van zou kunnen zijn geweest. Waarschijnlijk te snel gestart en vervolgens niet zo’n beste ademhalingstechniek denk ik. Het schijnt te helpen als je je uitademing verlengt en dat kun je oefenen. Omdat ik hier toch loop, besluit ik het eens te proberen. Door m´n neus adem ik 4 passen in en 5 passen uit. Het gaat, maar voelt niet heel fijn. Dan 3 passen in- en 4 of 5 uitademen. Ik speel er wat mee, maar merk dat ik het toch prettiger vind om gewoon te ademen zonder erop te letten.
Over een bruggetje loop ik weer terug de woonwijk in, waar ik nog een blokje om loop, voordat ik het wijkje weer verlaat. Plassen glimmen in het licht van de straatlantaarns en ik merk pas hoe diep ze zijn als ik erdoorheen loop. Het is wel opgehouden met regenen.
Ik tuur het donker in om te zien of er nu al gebouwd wordt op de ruime kavels van een nieuw aan te leggen wijkje. Nee, nog steeds niet. Of toch? De contouren van een huis in aanbouw worden ineens zichtbaar.
Een breed, rood fietspad leidt me de volgende wijk in. Dit stuk loop ik ook vaak als ik wat tempoblokjes doe in het donker. Een straatnaambordje toont de straat waar de penningmeester van onze loopgroep woont en ik kom vervolgens door de straat bij een ander bestuurslid en bij de sportfysio. Ook zo’n straatje waar ik eigenlijk niks te zoeken heb.
De vijver doemt op en weerspiegelt de lichtjes van de lantaarns aan de overkant. De wind waait hier stevig, maar het is helemaal niet koud. Mijn jasje is alweer bijna volledig droog geblazen.
Ik draaf rustig de tunnel door, die ik bij de Run Bike Run op het laatst echt niet meer kon zien. Hier kan ik nog wel een extra lus maken en ik neem daarbij per ongeluk het trottoir aan de donkere kant van de straat. Het volgende straatje fungeert als doorsteekje en langs het huis van de secretaris loop ik naar het centrum. Hier is het mooi verlicht. Een vrouw laat haar twee kleine hondjes uit en verdwijnt om de hoek, terwijl het laatste hondje moeite doet om haar achterna te komen. Beide hondjes zijn voorzien van een regendekje.
Langs verlichte winkelpuien verlaat ik het centrum. Ik loop op de spoorwegovergang af, maar een vijftal meters voordat ik daar ben, beginnen de lichten te knipperen. Ik heb geen zin om stil te gaan staan en neem een zijstraat naar de volgende overweg, terwijl de sneltrein naar Enschede langsraast. Helaas gebeurt daar precies hetzelfde en nu kan ik alsnog wachten op de sneltrein uit de andere richting.
Ik kom langs het huis van de voormalige trainer en besluit nog maar eens een andere wijk in te duiken. Ik loop nou toch en wil wat kilometertjes maken.
In de goed verlichte straten kom ik vaker tijdens de maandagavondtrainingen en ik ken de weg inmiddels goed genoeg om een mooie slinger door de wijk te maken.
Het gaat lekker en ook de volgende wijk neem ik met een zigzag. Ik bedenk dat ik nog niet het hele bestuur heb gehad, dus om het verhaal compleet te maken ga ik maar eens op weg naar het huis van de voorzitster.
Op de tennisbanen wordt nog gespeeld in fel licht. Bladeren waaien over het glimmende asfalt. Ik draaf langs het huis van de trainster en zet vervolgens koers naar het huis van de voorzitster, die ik in de keuken zie staan. Nu ben ik alweer vlakbij mijn eigen huis. Ik maak er nog een ruime lus van, zodat ik vanaf een andere kant de straat inloop. Ik heb bijna 16,7 kilometer door het donker gedraafd.

bestuurloop_Borne

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s