Wedstrijdjes

Zoals gewoonlijk loop ik op maandagavond weer naar de training. Onderweg vanaf mijn werk naar huis heb ik nog een enorme plensbui op m’n dak gehad, maar nu is het even droog. Ik ben benieuwd voor hoe lang.
Er staat al een groepje loopmaatjes te wachten en ik feliciteer de mensen die gisteren de Zevenheuvelenloop hebben gelopen en er een mooie tijd neer hebben gezet. De trainster blijkt ook te hebben gelopen en is eerste in haar categorie geworden, al zie ik dat later pas in de uitslagen.
Gezellig kletsend lopen we de lange straat af, waar we moeten wachten voor de overweg. We maken van de nood een deugd door alvast te beginnen met een paar oefeningen. Op de goed verlichte parkeerplaats bij het station gaan we verder en bij de fietsenstallingen doen we de loopscholing.
De steigerungen doen we vervolgens weer over de parkeerplaats, waarna we kunnen beginnen aan het hoofdprogramma. Vanaf de ene kant van de parkeerplaats moeten we helemaal naar de andere kant, een bochtje om en dan weer terug. Dat gaan we zes keer doen.
Hoewel ik me had voorgenomen om vandaag wat rustiger aan te doen vanwege de Bommelasloop van gisteren, zet ik met twee loopmaatjes toch een aardig tempo in. Ik klok 1:13 en we wandelen het aangegeven stukje, voordat we opnieuw beginnen. De parkeerplaats is 150 meter lang, dus ons tempostuk is 300 meter. Nadat ik de tweede heb geklokt in 1:11 laat ik de heren bij de derde en vierde keer wat meer gaan. Ik klok zelf twee keer 1:12 en ben blij dat het zo constant gaat. Vervolgens nog eentje in 1:13 en de laatste weer in 1:11.
Dan worden er groepjes van twee gemaakt. De bedoeling is om tegelijk te starten en hetzelfde stuk nog eens af te leggen. De ene loopt dan linksom en de ander rechtsom. Precies halverwege zou je elkaar moeten treffen voor een high five en dan ben je natuurlijk ook weer tegelijk terug.
Ik beland in een groepje van drie met de beide heren die net voor me uit liepen. Ik begin links en zij rechts. Eentje gaat vooruit en het gaat vrij hard. Toch lukt het om precies halverwege een high five te doen. De ander blijkt zich bij het volgende tweetal aangesloten te hebben.
Met een tijd van 1:05 ging dit ineens een stuk harder. We wandelen weer het aangegeven stukje en doen het dan nog eens. Mijn loopmaatje geeft wel aan dat het wel iets rustiger mag, maar toch gaat het weer bijna net zo hard. De high five is mooi uitgemikt en in 1:07 zijn we weer terug bij de start.
Als toetje gaan we met dezelfde tweetallen nog een wedstrijdje doen, geeft de trainster aan. Je begint weer op dezelfde plek en rent in één ruk door naar het einde van de parkeerplaats, waar zij alvast gaat staan.
Ik spreek met m’n loopmaatje af dat we pas tegen het einde echt gaan sprinten. Met nog zo’n 50 meter te gaan zet ik wat meer aan en even later roept mijn loopmaatje dat we nu wel kunnen gaan. Eh, ik was al begonnen aan de eindsprint. Volgens mij lig ik voor, maar door de voetstappen achter ons weet ik niet eens zeker wie er nou gewonnen heeft, want de heren achter ons komen ons allebei voorbij denderen in hun explosieve eindsprint. Hee, waren die twee vorige week ook al niet in zo’n sprintje verwikkeld? Ze hebben er duidelijk schik in.
We moedigen de laatste loopster aan en keren daarna moe maar voldaan weer terug naar de startlocatie. Het is de hele training droog gebleven.

Advertenties

2 reacties op “Wedstrijdjes

  1. Michel de Graaf schreef:

    🙂 Het was een mooie training en ik denk dat we de eindsprintjes er maar gewoon in moeten houden ;.. Vind het andere loopmaatje ook vast een leuk idee 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s