De 73e Bommelasloop

Vrijwilligers sturen me langs een lange rij auto’s, waar ik de mijne voor parkeer. Als ik uit de auto stap, loop ik gelijk de voormalige trainer van onze loopgroep tegen het lijf. Er zijn vandaag vier afstanden te lopen bij de Bommelasloop en hij gaat voor de 16,4 kilometer. Zelf heb ik me ingeschreven voor 11,2 kilometer. Zo kan ik op tijd weer thuis zijn, want ik moet ’s middags ook nog op pad.
Ik loop de rij auto’s af naar een klein gebouwtje, waar ik al snel mijn startnummer te pakken heb. Met nog een dik half uur te gaan voor de start ga ik gelijk maar in de rij voor de toiletten staan.
Ik tref een ander loopmaatje, de nieuwe aanwinst bij onze groep. Hij is samen met zijn zus gekomen en terwijl we staan te praten komt een vriendin van me ook binnen met haar man. Zij is rond de zomer begonnen met hardlopen en de 7,4 kilometer van vandaag wordt haar tweede wedstrijd. Haar man zou ook meedoen, maar hij is deze week ziek geweest, dus hij kiest ervoor verstandig te zijn en gaat foto’s maken.
Er is te weinig tijd om nog warm te lopen, dus ik spring maar wat op en neer. Niet zo handig, al is mijn doel vandaag om gewoon flink mijn best te doen. Met de harde wind, de regen en de onverharde ondergrond zit er vast geen goede tijd in.
Grote plassen staan naast de weg bij de start. Ik loop iets naar voren en ga op de weg staan. Ik spot zo’n anderhalve meter voor me de voormalige trainer en sta een meter of 4 achter de startlijn. De speaker roept op om een halve minuut stilte in acht te nemen voor de slachtoffers in Parijs. Ik merk dat ik niet de enige ben met kippenvel.

We worden losgelaten en zo’n 10 tot 12 seconden later kom ik over de start. De smalle klinkertjes zijn flink glad. Ik heb m’n trailschoenen aangedaan vanwege eventuele modder, maar dat helpt in dit geval helemaal niet.
Inhalen is in het eerste stuk wat lastig. Er staan veel auto’s langs de kant en de lopers van alle afstanden zijn tegelijk gestart. Al voordat we de eerste kilometer erop hebben zitten, begint het te regenen. We lopen het fietspad naast een zandweg op, want de zandweg zelf ziet er met grote plassen niet heel makkelijk beloopbaar uit.
De eerste kilometer gaat in 4:53. Niet gek met die drukte. We draaien nu de heide op en in de bocht spot ik de vriend, die foto’s maakt.

de eerste afslag

Een vrijwilligster houdt geduldig een hekje open voor de lopers, maar de meesten kiezen er toch voor om over het wildrooster te lopen. Dat lijkt mij niet zo’n fijn plan met die noppenschoentjes van me, dus ik maak dankbaar gebruik van het hekje.
Achter elkaar draven we nu over de smallere voetpaden over de heide en we komen langs het oude boerderijtje de Bommelas. De tweede kilometer gaat in 4:47 en dat is wel een tempo dat ik zou willen vasthouden.
Zo’n honderd meter voor me zie ik het bekende shirtje van onze club lopen. Langzaam kom ik iets dichterbij, maar daar doemt de splitsing ook al op. Ik zet even aan om naast de voormalige trainer uit te komen en wens hem succes.
Het regent nu gestaag door. Het Buurserzand is een prachtig gebied om doorheen te lopen, al is het met zonnig weer wel een stuk mooier. De wind komt me tegemoet en zonder enige beschutting kan ik het tempo niet echt lekker vasthouden.
We komen langs het Buursermeertje, waar wat meer bomen omheen staan. Als we een zandweg opdraaien, hoor ik één van de vrijwilligers tegen een ander zeggen: “Hee, is dat de eerste dame?” Ik kan het antwoord niet horen, maar het lijkt me stug. Er lopen vast wel meer dames voor me, want ik stond helemaal niet zo ver vooraan bij de start.
Als ik een stuk vooruit kan kijken, zie ik een heel eind voor me een oranjeroze shirt lopen. Dat is vast ook een vrouw, al kan dat ook iemand van de 7,4 kilometer zijn, die nog steeds met ons meelopen.
Het tempo blijft een beetje rond de 4:55 hangen en na 5 kilometer kom ik langs de waterpost, terwijl een grijs regengordijn neerdaalt. Ik pak een bekertje water aan, maar drink maar een enkele slok. De route van de 7,4 kilometer slaat hier linksaf en ik moet nog een stuk rechtdoor. Nu wordt het toch wel zwaar. Oja, dat is waar ook, ik krijg altijd die dip ergens tussen 5 en 8 km.
In de kofferbak van een auto zitten een man en een meisje. De man roept me toe: “Netjes, eerste dame!” Het zal dan toch wel waar zijn. Ik probeer eens achter me te kijken, maar zie alleen wat zwarte, blauwe en gele shirts.
Bij de zesde kilometer (5:04) kan ik een singletrack nemen, maar dat doe ik deze keer niet. Het is al zwaar genoeg. Vorig jaar in mei heb ik dat wel gedaan, maar als ik nu echt zo vooraan loop, is mijn doel ook om dat vast te houden en voor een top 3 plekje te gaan.
Hoewel de zevende kilometer qua tijd (4:57) best goed is, gaat het lopen minder lekker. Ik krijg een steek in mijn zij. Met deze omstandigheden ben ik misschien toch wat te hard gestart. Ik probeer de steek weg te krijgen door het tempo wat te laten zakken, maar het lukt nog niet direct.
We draaien de rechte weg weer op, die naar de finish leidt. Er lopen nu wat meer dames, maar zij doen duidelijk de 7,4 kilometer. Kilometer acht piept in 5:13. Dat is best wat verval en eigenlijk gaat het nog niet veel beter. Het is best een domper als ik opnieuw het bos in word gestuurd voor een extra lus, terwijl de andere lopers lekker rechtdoor naar de finish mogen.
Plassen liggen over de gehele breedte van het pad en als mijn sokken nog niet helemaal doorweekt waren, dan zijn ze dat nu wel. Achter mij hoor ik een man tegen zijn loopmaatje praten en hij eindigt met: “En nu het tempo vasthouden hè?” Niet veel later wordt ik ingehaald en ik zie dat het een vrouw is. Nee, dat gaat me toch niet gebeuren? De negende kilometertijd is teruggezakt naar 5:22 en ik ben aardig kapot inmiddels.
Ik haak bij de vrouw aan. Bij een paar bochten neem ik de modderige binnenbocht en we lopen tot 10 kilometer (5:02) aardig gelijk op. Dan komen we opnieuw op het rechte stuk weg en ik probeer iets te versnellen. Nog maar één kilometer te gaan. Ik dender door de plassen, alsof ik op de hielen gezeten word. Oja, dat is ook echt zo. Ik haal een aantal langzamere loopsters van de kortste afstand in en klamp me vervolgens vast aan de loper voor me. Die moet ik bijhouden. Als ik kuch moedigt hij me aan zonder om te kijken: “Kom op!” Hij weet waarschijnlijk niet waarom ik nu ineens zo m’n best doe.
Ik recht mijn rug en kom weer een beetje in een ontspannen ritme. Achter mij hoor ik voetstappen, die steeds dichterbij komen en ik word ingehaald door een jongen. Dan is het toch aardig stil achter mij, ik hoor de dame in elk geval niet meer. Toch weet ik dat ik niet echt veel speling heb. Doorzetten dus!
Een paar honderd meter voor de finish zie ik de snelste kilometertijd van vandaag langskomen: 4:41. In het kielzog van de man voor me steven ik op de finish af. Het gaat lukken! De speaker noemt mijn naam en het feit dat ik de eerste dame ben op de 11,2 kilometer. Yes!

gewonnen!

Met de modder hoog op de kuiten bedank ik de loper waaraan ik me de laatste kilometer heb opgetrokken. Hij voelde mijn hete adem in zijn nek en is daardoor ook harder gaan lopen zegt hij, dus hij bedankt mij op zijn beurt weer. De tweede dame komt niet veel later binnen en we feliciteren elkaar. Ze dacht dat ze me wel kon pakken, maar met die laatste versnelling van mij lukte dat toch niet.
Mijn vrienden spreek ik direct na de finish. M’n vriendin heeft ook goed gelopen en is tevreden met haar tijd. M’n loopmaatje komt ook nog binnen en ook hij is blij met z’n tijd. Normaal zou ik met de tijd van 55:40 die ik heb gelopen misschien een beetje teleurgesteld zijn, maar met deze omstandigheden en vooral deze klassering ben ik dik tevreden. Een prijsuitreiking is er niet, dus nadat ik wat droogs en warms heb aangetrokken, keer ik huiswaarts. De eer is vandaag genoeg.

 

Foto’s: M. Moser

Advertenties

10 reacties op “De 73e Bommelasloop

  1. hetlevenvanalledag schreef:

    Goed gelopen. Gefeliciteerd!

  2. bertusboco schreef:

    👍:mrgreen:🎉

  3. Tiny Raijmakers schreef:

    Hartelijk gefeliciteerd met je eerste plaats! De eerste keer?

  4. Mark schreef:

    Goed gedaan Elsa! En wederom een leuk stukje!

  5. Michel schreef:

    Toppertje ! Supergaaf en gefeliciteerd met de eerste plek natuurlijk. Dik verdiend 🙂 wel pittig parcour he?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s