Vijftig in de mist

Er hangt een dichte mist in de straten als ik op weg ga naar de training. Voor mij zie ik vaag de contouren van voetgangers, die geen licht of reflecterende kleding dragen. Als ik bij de carpoolplaats in de buurt kom, zie ik mijn loopmaatjes nog niet staan, maar gelukkig hoor ik ze al snel. De groep staat er nog.
Eén loopmaatje is gisteren 50 geworden en door een paar anderen in een passend shirt en broekje gehesen: iedereen moet en zal weten dat ze 50 is geworden. Nadat iedereen haar gefeliciteerd heeft, gaan we op weg.
Een loopmaatje vraagt onder het inlopen hoe het gaat met mijn doel om 2015 kilometer te lopen dit jaar. Ik kan het op mijn horloge gelijk checken: ik heb inmiddels 1686 kilometer gehad en zal gemiddeld nog bijna 40 km per week moeten lopen om het te halen. Gezien de weektotalen van de rest van het jaar is dat nog zeker haalbaar.
We stoppen op de parkeerplaats bij het zwembad om een aantal oefeningen te doen. We zijn met een grote groep en staan dan ook in een grote kring.
Via een straat met dure huizen lopen we verder. Veel lawaai en weinig zicht hebben we. Als de mensen nu naar buiten kijken waar dat lawaai toch vandaan komt, zien ze vast alleen een groepje lampjes langstrekken.
Op een andere parkeerplaats doen we de loopscholing. Voor de verandering gaan we hiervoor in 4 rijen staan, terwijl we anders maar 2 of 3 rijen hebben. We hebben hier ruimte zat, dus het kan makkelijk. Ik leg mijn lampje op de grond als baken waar we mogen stoppen.
Voor het hoofdprogramma lopen we nog een klein stukje verder. De trainer wijst een blokje rond aan van precies 400 meter. We gaan twee keer die 400 meter doen, dan een 800 meter door het blokje dubbel te lopen en dan weer tweemaal 400 meter. Vervolgens nog eens 800 meter en dan weer twee keer 400 meter.
Tussendoor mag je de helft van de looptijd rust nemen en de tempo’s moet je rond je 5 kilometertempo lopen.
We duiken de mistige straat in. Druppels vallen vanuit de bomen op onze kop, zo verzadigd zijn de bomen door de mist. Met een aantal anderen voltooi ik het rondje, maar als ik op de rondeknop druk, blijkt dat ik net per ongeluk mijn horloge heb uitgezet. Weer 400 meter gemist voor m’n jaartotaal dus. Een loopmaatje weet me te vertellen dat we het rondje in 1:43 gelopen hebben.
Bij de tweede ronde verliezen we een paar loopmaatjes. Ik blijf over met twee heren en ik klok hier een tijd van 1:38. Dat is netjes.
Dan is de dubbele ronde aan de beurt. Na de eerste bocht bedenk ik me dat ik het misschien iets rustiger aan moet doen, omdat dit wel een dubbele ronde is. Ik hang achter de heren en probeer mijn eigen tempo te pakken. In de tweede ronde krijg ik het wel ietsje zwaarder, maar het is nog goed te doen. Ik ben wel blij dat we er zijn en klok de 800 meter af op 3:20.
We houden iets te kort pauze en gaan alweer door met de volgende 400 meter. Fijne druppeltjes hangen in mijn wimpers en wenkbrauwen. Ze zorgen voor een vertekend beeld van het licht van de straatlantaarns.
Ook deze ronde gaat heel strak in 1:38 en de tweede keer lopen we zelfs in 1:34.
Ik zie een klein beetje op tegen de dubbele ronde, maar doe dapper mijn best. In de tweede ronde merk ik dat mijn ademhaling wat begint te piepen. Misschien een gevolg van de hoeveelheid vocht in de lucht?
Deze keer maken we er 3:17 van. Dat gaat lekker!
Ik zit niet op te letten en de pauze wordt gereduceerd tot iets meer dan een minuut, wat niet zo handig is. Ik lijk het direct te merken in mijn benen, maar dat duurt gelukkig niet lang. Ik ren achter de heren aan en klok opnieuw 1:38. Helemaal goed!
Bij de laatste ronde zetten de heren tegen het einde nog wat aan en ik probeer er ook nog een soort eindsprint uit te persen. Met een tweede keer 1:34 ben ik dik tevreden. Het is wel iets harder dan mijn 5 kilometertempo, maar ik heb begrepen dat als je het tempo goed kunt volhouden, dat het dan prima is om iets harder te lopen.
Als we terugkomen bij de carpoolplaats staat er in een auto koffie met cake klaar. Natuurlijk zingen we de jarige eerst nog even toe, voordat we ons tegoed doen aan de traktatie.
Met m’n loopmaatje van vanavond ga ik na de koffie weer richting huis. Ik merk dat ik wel wat ben afgekoeld en hoop maar dat ik geen kou vat. Thuis spring ik snel onder de douche om op te warmen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s