Na de marathon

De dag na de marathon ben ik nog wat stijf in de knietjes, maar echte spierpijn heb ik nauwelijks. Een beetje in m’n schouders en die rechter hamstrings voel ik nog.
Op maandag zijn ook de knieën weer soepel en ik besluit om op de fiets naar de training te gaan, om ergens achteraan mee te hobbelen.
Gezamenlijk lopen we een paar straten door, waarna we op een rustig stukje oefeningen en de loopscholing doen. Daarna lopen we nog een paar straten verder, waar we de steigerungen doen. Ik loop met de laatste loopster mee. Terwijl het programma wordt uitgelegd sta ik niet zo op te letten. Iets met lange en korte rondes. Het maakt niet zoveel uit, ik ga toch geen tempo’s lopen.
Terwijl de snelsten ervandoor gaan, loop ik rustig met de minst snelle loopster mee. We kunnen gezellig kletsen ondertussen. Zo spreek ik haar ook nog eens.
Na de ronde van een meter of 300 zouden we de helft van de tijd rust moeten hebben, maar de trainer improviseert een kort wandelrondje. Het is best koud, dus het is fijn om in beweging te blijven.
Met z’n tweetjes blijven we gewoon de korte rondes lopen, waar we elke keer ongeveer 2 minuten over doen. De trainer vindt dat we ook wel een keer de lange ronde kunnen doen, dus we lopen achter een paar andere dames aan, die we door de bochten al snel uit het oog verliezen. We komen uiteindelijk weer op de goede plek uit en sluiten af met nog een korte ronde.
Niet iedereen weet wat ik afgelopen weekend heb uitgespookt, maar het is mijn loopmaatjes kennelijk opgevallen dat ik het rustig aan doe en er wordt me gevraagd of ik in het weekend toevallig een lange afstand heb gelopen. “Ja, zaterdag. Een marathon” is mijn antwoord. Eigenlijk vind ik het wel grappig, dat ik kennelijk zo lekker “even tussendoor” een marathon heb gelopen. Het geeft me in elk geval een flinke dosis zelfvertrouwen voor de volgende marathon, want ik heb me inmiddels ingeschreven voor Rotterdam.
We lopen weer terug naar de startplaats, waar ik nog even naklets met de trainer. Het feit dat ik niet zoveel spierpijn heb, kan best komen door de onverharde ondergrond waarop ik grote stukken heb gelopen. Dan gebruik je je spieren iets minder eenzijdig en is de belasting op je knieën ook wat minder groot. Daarnaast zullen de rustmomenten ook wel hebben bijgedragen.
Met iets meer dan 6 kilometer heb ik ongeveer de helft afgelegd van wat ik normaal op de maandagavond doe. Hoe ik de rest van de week invul bedenk ik later wel. Met een goed gevoel fiets ik weer naar huis.

Advertenties

2 reacties op “Na de marathon

  1. Tiny Raijmakers schreef:

    De lange inspanning goed verteerd zo te lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s