In stukjes geknipt

Op maandagavond ga ik zoals gewoonlijk naar de training. Met 18 graden voelt het nog heel warm aan. Ik heb mijn nieuwe broek aan en krijg er gelijk complimenten over. Altijd leuk natuurlijk.
De trainster gaat eens een keer een andere kant op. Vlakbij mijn huis, achter de supermarkt, gaan we in een rij staan op een grasveld. Er liggen veel eikeltjes en er staan een paar panna-doeltjes, waar we maar langs moeten lopen. We doen een soort oefeningen in loopvorm. Je lang maken, de grond aantikken, uitvalspassen en kikkersprongen. Doordat het onder de bomen al best donker is, kunnen we niet zien of we toevallig door de hondenpoep lopen. We hopen er maar het beste van.
Op een parallelweg doen we vervolgens de loopscholing. We zijn met veel mensen, dus we hebben vandaag drie rijen. Heel anders dan vorige week, toen we maar met z’n twaalven waren.
Na de loopscholing lopen we een klein stukje verder. Vanaf een schoolpleintje krijgen we het commentaar van een paar jongelui “dat dat wel harder moet kunnen”. Daar ben ik het helemaal mee eens, maar dat is nou eenmaal niet de bedoeling op dit moment. Bij de steigerungen die volgen mogen we natuurlijk wel helemaal los.
Ook nu blijven we niet op de plek staan waar we de steigerungen hebben gedaan, maar we duiken een straatje in aan de overkant, waar dure huizen staan. Er staan ook een aantal lantaarnpalen en de trainster geeft aan dat het hoofdprogramma in stukjes wordt geknipt. We beginnen met 3 lantaarnpalen op snelheid, daarna 2 en vervolgens nog één.
Om de bocht blijkt er nog een lantaarnpaal tussen te staan die we niet gezien hadden, dus ik doe eerst 4 lantaarnpalen op snelheid en daarna 3. Dat was toch niet helemaal de bedoeling, dus bij de laatste stop ik na anderhalve lantaarnpaal maar.
We gaan verder halverwege de straat. Vanaf daar gaan we vier keer naar het einde lopen. Samen met een paar heren zet ik er een flink tempo in. Ik moet er eentje laten gaan, ook omdat ik eigenlijk had bedacht dat ik niet helemaal volle bak mee zou moeten doen vanwege de Landgoed Twente Marathon aanstaande zaterdag.
Er lopen een paar kleine hondjes langs de straat en we moeten oppassen dat we die niet onder de voet lopen. Na vier intervallen van ongeveer 22 seconden dribbelen we weer terug naar de trainster. Die legt uit wat nu de bedoeling is: naar het begin van de straat dribbelen en dan de hele straat tot aan het einde op tempo. Niet voluit, maar op ongeveer 80% daarvan.
De heren vliegen voor me uit en ik sluit me bij een ander loopmaatje aan. Ik probeer die 80% toch aan te houden en niet te hard te gaan. Na 53 seconden zijn we de hele straat doorgerend. Opnieuw gaan we in dribbelpas terug naar de trainster, die bijna halverwege staat. Ze stuurt ons terug, om nu de straat vanaf de andere kant helemaal door te rennen. Ook dat doe ik in 53 seconden.
Eigenlijk heb ik het idee dat we nog maar net begonnen zijn, maar we zijn alweer bijna een uur bezig en de trainster heeft nog een klein toetje in petto: vanaf halverwege de straat tot aan het einde. Dat laten mijn loopmaatjes zich geen twee keer zeggen en iedereen perst zijn laatste energie eruit in dit stuk. Als we het nog niet warm hadden, hebben we het nu wel.
Op een rustig tempo gaat de hele groep weer terug naar de plek waar we begonnen. Na wat rekoefeningen ga ik met de trainster mee terug richting huis. Het is vandaag een bescheiden 9 kilometer geworden.

Advertenties

2 reacties op “In stukjes geknipt

  1. Tiny Raijmakers schreef:

    Oei…ik dacht al een nieuwe broek en in stukjes geknipt;-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s