Springkussendag

Omdat ik ’s ochtends met vriendlief op stap geweest ben, is mijn zaterdagse duurloop verplaatst naar de middag. Vandaag mag het ietsje minder zijn. Ietsje minder dan dertig kilometer welteverstaan. Ergens tussen de 22 en 25 km is mijn doel.
Afgelopen week heb ik flink mijn slag geslagen tijdens de opruiming bij Adidas en ik ga vandaag in een nieuwe tight met bijpassende sportbeha de deur uit. Wel met een wat ouder shirt erop, want ik vertrouw mijn Camelbak niet zo met mooie, nieuwe shirts. De broek houdt het midden tussen een korte broek en een capri, hij komt tot net boven de knie. Ideaal voor het weer van vandaag, als het een graad of 16 is.
Via het viaduct ren ik naar het bos. Een hardloper met een rood shirt loopt voor me en neemt een andere route. Ik verdwijn over het eerste bospaadje het bos in.
Een groepje padvinders loopt voor me. Allemaal hebben ze een soort camouflagekleding aan, behalve de achterste jongen, die in een felblauwe jas meeloopt. Ik steek door naar de weg, zodat ik de jongens niet stoor door ze in te willen halen. Vanaf een zandweg volg ik een onofficieel paadje naar een open plek in het bos.

open plek
Het bos ruikt naar herfst. Overal liggen al bladeren op de grond en ik word bekogeld met eikeltjes. Als ik langs een afgesloten gebied loop, spiek ik even op het bord dat erbij staat wanneer het ook alweer opengesteld zou worden voor publiek: op “open monumentendag”, de eerste zaterdag van september. Dat is nou jammer, dat heb ik dus gemist. Weer een jaar wachten.
De hardloper in het rode shirt komt me nu tegemoet en we groeten elkaar. Ik loop een klein stukje hetzelfde als vorige week, als ik op dezelfde plek de weg van Delden naar Hengelo oversteek. Een kort, rood treintje zoeft achter de bomen langs.
In de berm staat springbalsemien, die kom je nu overal langs de slootkanten tegen. Donkere wolken hangen boven het grasland, maar er is ook blauwe lucht te zien.

donkere wolken
Het asfaltweggetje wordt zandweg en ik kom uit bij het kanaal, waar ik een heel stuk langsloop. Van beide kanten komen zo af en toe wat fietsers langs. Achter een wei met schapen beginnen de bomen al te verkleuren. De schaapjes in de wei doen niet onder voor de bomen, want de boer heeft ze voorzien van een rode of een gele stip op hun rug en kop.
Aan de overkant van het kanaal zitten wat mannen te vissen. Ook hier kom ik nog op een stukje van de route van vorige week terecht, maar dan in omgekeerde richting. Vandaag ga ik onder de brug door. Er gebeurt niet veel langs het kanaal en dat is helemaal niet erg. Gewoon lekker doorlopen zonder al teveel afleiding.

langs het kanaal
Water scheidt mij van een nieuwbouwwijkje, waar een roze luchtkasteel staat naast een paar partytenten. Het is natuurlijk burendag vandaag. Iets meer dan honderd meter verder zie ik nog meer partytenten met een grote, opgeblazen voetbal ernaast. De buurjongetjes hangen er met de benen uit. Het feest is kennelijk gesplitst in een buurvrouwen- en een buurmannendag. Leuk idee.
Via een openstaand hek loop ik over het terrein van een bedrijf verder. Hier kunnen schepen geladen worden via een lopende bandsysteem in de lucht, maar het is me niet helemaal duidelijk waarmee. Aardappelen misschien?

overkant van het kanaal
Een smal pad gaat het bos in. Het is niet meer dan een spoor in een veldje lage brandnetels. Nadat ik de rails weer overgestoken ben, duik ik een singletrack in, waar een bordje bij staat dat het alleen voor fietsers is. Ik loop tegen de richting in en spring wel aan de kant als het nodig is. Dit loopt toch veel leuker dan over de weg. De enige fietsers die ik tegenkom zijn een paar ouderen die over de weg fietsen.

de weg
Bij een bedrijf kom ik het bos weer uit en daar is het druk op het terrein. Springkussens zijn kennelijk helemaal hip vandaag. Een bord geeft aan dat het hier om een open dag gaat bij een chemiebedrijf.
Terwijl ik verder loop, bedenk ik me dat mijn nieuwe kleding prima zit. De broekspijpen blijven keurig op hun plek zitten en de brede broeksband voelt comfortabel aan onder mijn Camelbak. Vorige week had ik toch wat last van schuurplekken en volgens mij gaat dat met deze broek en sportbeha niet gebeuren.

fijne kleding
Op een zandweg aan de rand van een bos kom ik een aantal wandelaars tegen. Tussen de bomen ontwaar ik de eerste vliegenzwammen van dit seizoen.

de eerste vliegenzwammen
Vlak voor het einde van de zandweg neem ik een wandelpad door het bos. In het gras groeien grote zwammen en witte paddenstoelen met een hoge hoed.
De volgende zandweg die ik tegenkom volg ik weer een stuk. Na een boerderij sla ik een smal weggetje in. Ik ben hier heel lang niet geweest en kan me nog herinneren dat dit hele weggetje eruit lag omdat er asbest in de grond zat. Het weggetje gaat over in een dubbel spoor door het gras langs de bomen en komt uit bij een tweede boerderij, waar ik over het erf moet lopen om weer bij de gewone weg uit te komen.

sporen in het gras
Een zwartkopmees hupt wat rond in een struik. Ik weet nooit of het nou een matkop of een glanskop is, de verschillen zijn minimaal. Duizendblad staat te bloeien in de berm. Het fijne puin knerpt onder mijn voeten als ik in het zonnetje richting de Deldeneresch loop. De donkere wolken heb ik bij het kanaal achtergelaten.

de es op
Twee mountainbikers komen me tegemoet. Ik had expres de singletrack links laten liggen, maar beide heren hebben hetzelfde gedaan en komen me gewoon over het pad tegemoet. De singletrack zal ze wel te modderig zijn.
Het hekje klapt achter me dicht en ik loop een stukje door een wei. In het zandpaadje aan de andere kant is wat zand weggezakt en zodoende is er een aardig gat ontstaan. Ik hoop maar dat iedereen die hier loopt het op tijd ziet.
Halverwege het vlonderpad staan wat mensen en ik zie een vrouw met een grote fotocamera foto’s schieten van een tiener, die tegen een boompje geleund staat. Een mooie plek voor een fotoshoot en zo te zien is de hele familie aan de beurt. Hun fietsen staat aan het einde geparkeerd.
Als ik bijna bij het paadje ben dat ik in gedachten had, bedenk ik dat ik het vandaag weleens anders kan doen en ik ga verder over de asfaltweggetjes richting Azelo.
Knetterende brommers komen de bocht om gescheurd. Het zijn de echte oudjes zo te zien: Kreidlers en Zündapps. Zeven stuks in totaal, dan keert de rust weer terug.
In plaats van het asfaltweggetje te volgen tot aan Azelo, zie ik halverwege een graspad dat ik ook al heel lang niet meer heb gebruikt en ik sla af. Als ik eroverheen loop, weet ik gelijk weer waarom ik hier niet zo vaak loop: diepe trekkersporen hebben het pad erg hobbelig gemaakt en na de eerste modder moet ik goed uitkijken dat ik mijn enkel niet verzwik in het hoge gras. Het haalt het tempo er in elk geval wel even uit.
Via de fietstunnel bereik ik de andere kant van de snelweg weer, waar ik nog een stukje langs de voetbalvelden loop. Er wordt gespeeld en ik zie nog net een ambulance van het terrein af komen. Hij heeft geen haast en er wordt op de velden rustig doorgespeeld, dus er zal wel niet iets ernstigs zijn gebeurd.
Nog een klein stukje door een rustige wijk en dan zit mijn duurloop er voor vandaag weer op. Het is 22,3 km geworden en ik heb inderdaad geen last van schuurplekken. Kleding goedgekeurd!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s