Dag donker bos!

Mooi op tijd zet ik op maandagavond koers naar het bos. Het bergbeekje is weer opgedroogd en ik kom met droge voeten aan de andere kant van het viaduct aan, waar al een groepje loopmaatjes staat te wachten.
Over bospaadjes lopen we een stuk in tot aan een zandweg. Daar doen we eerst de oefeningen en de loopscholing, waarna we die afsluiten met een aantal korte steigerungen.
Het hoofdprogramma bestaat uit een achtje door het bos, wat volgens de trainer 800 of 900 meter is. We starten in het midden en maken eerst een lus over de bospaadjes en een zandweg de ene kant op, waarna we aan de andere kant van de zandweg het bos induiken voor de tweede lus. Tussendoor heb je een minuut rust.
De eerste lus loop ik voorop. Tien kilometertempo is de bedoeling, maar ik weet niet precies of dat wel klopt. Mijn horloge heeft wat moeite met de bomen en de zware bewolking. Eén clubgenoot heeft me net ingehaald als we het midden van de 8 naderen. Waar we dachten dat we een minuut rust zouden krijgen, moeten we direct door met de volgende lus. De eerste haakt toch af en met een andere clubgenoot duik ik het volgende pad in. Als ik dit geweten had, had ik vast een iets ander 10 kilometertempo aangehouden, maar wie A zegt, moet ook B zeggen, dus ik draaf flink door.
Na 4:11 kom ik weer bij het startpunt uit. Een loopmaatje dat na mij het bos uitkomt, weet te vertellen dat het 850 meter is. Ik had daar dan weer niet op gelet.
Een minuut is best kort als je goed op adem moet komen, maar we gaan gewoon weer. Nu draaf ik achter de clubgenoot aan, maar ik laat al snel een gat vallen. Ietsje rustiger aan mag best. Deze tweede acht klok ik ik 4:23.
Nu mijn clubgenoot een eindje voor me uitloopt, starten we ook niet meer tegelijk. Ik wil toch echt wel die minuut rust houden. Zo draaf ik even later alleen door het bos. De trainer heeft fluorescerende markeringen in rijtjes op de weg gelegd vlak voor de kruising met de andere lus. Er komen net wat loopmaatjes het bos uit.
Ik ben iets te veel gefocust op mijn rusttijd om mijn looptijd te zien (4:17) en ben benieuwd of we nog een ronde moeten lopen. Ja hoor, maar dat is dan wel de laatste. Het begint inmiddels ook al wat te schemeren.
De laatste ronde gaat ook in 4:17. Volgens mijn eigen gegevens is het trouwens 900 meter en ik zat aardig in de buurt van het goede tempo.
We  krijgen een nummer van de trainer en wachten totdat iedereen weer uit het bos is gekomen. De ene groep gaat achter de oranje pads staan en de andere groep bij de gele. De trainer tovert een dobbelsteen tevoorschijn. Er liggen 6 pads in een rij en we moeten dobbelen naar welk nummer we heen en terug moeten lopen. Dat moet natuurlijk zo snel mogelijk en daarna mag de volgende van je groep starten.
Ik sta als tweede in de rij en gooi 4. Een sprintje heen en terug en daar mag de volgende al. Ergens gaat er iets niet goed, want als onze laatste loper binnen is en wij staan te juichen, moeten er nog 2 van de andere groep. Dat moet nog even overnieuw.
Nadat er een loopster van groep is gewisseld en we nu wél een gelijk aantal hebben, doen we het nog eens. Nu gooi ik 6. Er zijn veel vijven en zessen, het gaat aardig gelijk op. Toch is onze groep opnieuw het eerste klaar. Gewonnen!
Het is inmiddels al wel bijna donker te noemen onder de bomen. De trainer geeft aan dat dit gelijk de laatste training was in het bos. Vanaf volgende week zullen we weer op een andere plek starten. Jammer, het is altijd erg leuk om lekker in het bos te lopen.
Op de terugweg naar de startplaats doen we het rustig aan. Op het laatste smalle bospaadje kun je haast niets meer onderscheiden op het pad. Ik trek mijn benen dan ook goed op, want ik heb geen zin om te struikelen.
Omdat ik er geen rekening mee had gehouden dat het al zó donker zou zijn tegen het einde van de training, heb ik geen reflecterend hesje aangetrokken en ik wil het aanbod om met een auto mee te rijden dan ook net aannemen, als er nog een loopmaatje lopend blijkt te zijn. Hij heeft wel netjes een hesje aan en ik loop achter hem aan het viaduct op. Zo kom ik veilig thuis. Bij de volgende training trek ik weer braaf een reflecterend hesje aan.

Advertenties

2 reacties op “Dag donker bos!

  1. martinvannoort schreef:

    Ja, het hesje moet weer tevoorschijn worden gehaald. Korte broek kan nog, korte mouwen ook. Maar dat hesje, daar komen we niet onderuit.

    • Elsa schreef:

      Jammer hè? Ik liep inderdaad nog wel in een T-shirtje.
      Misschien de komende tijd proberen om nog eens ’s ochtends te lopen, dat kan nog net zonder hesje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s