Een stukje Run

Op donderdagavond is het alweer wat later als ik de deur uitga. Hoewel het nog licht is, trek ik voor de zekerheid een reflecterend hesje aan en ik doe een lampje om.
Ik zet koers naar het centrum. Het is heerlijk weer en er zitten nog aardig wat mensen op de terrasjes. Over een paar weken loop ik hier de Run Bike Run en zodra ik over de imaginaire startstreep kom, versnel ik. Laat ik maar eens kijken hoe het rondje precies in elkaar zit en waar de pittige stukjes zitten. Ik ren naar beneden, de tunnel onder de rondweg door. In één ronde moet je heen en terug door deze tunnel en voor de Run Bike Run moet ik eerst 2 en een halve ronde lopen en na de 30 kilometer fietsen nog eens anderhalve ronde. Dat betekent in totaal 8 keer door de tunnel. Goed om eens te oefenen dus.
Aan de andere kant is de plek waar het Parc Fermée ingericht gaat worden. Hier moet ik straks mijn fiets zien te vinden en zo snel mogelijk van schoenen wisselen.
Hoe het rondje exact loopt weet ik niet, ik gok wat (bijna goed, het scheelde niet veel). Na een bochtje door een woonwijk kom ik bij de vijver uit, waar het nog best druk is. De vijver is nog niet zo lang geleden opgeknapt en ziet er weer fris uit met een mooie, grote fontein erin.
Ook de trap is opgeknapt en ik hup soepeltjes over de treden naar boven. Dat kost me niet al teveel moeite, al zou dat na 30 kilometer fietsen weleens heel anders kunnen zijn.
Een schelpenpaadje volgt. Zo smal dat het lastig zal worden om hier mensen in te halen. Dan kom ik alweer bij de tunnel uit en na de tunnel sla ik af naar een straat die vreselijk vals is, omdat ‘ie allesbehalve plat is.
Ik draaf het centrum weer in. Het schemert inmiddels aardig en de straatverlichting is net aangegaan. Na de laatste bocht zet ik ietsjes aan en ik finish ongemerkt tussen de terrasjes. De ronde was 2,8 kilometer en ik liep gemiddeld 4:47/km.
Ik heb geen zin in nog een rondje, dus ik ga de andere kant op. Afgelopen week was best een heftig weekje met zorgen om een poesje, dat steeds zieker werd. Die zorgen zijn nog niet over, want ons poesje bivakkeert al een paar dagen bij de dierenarts. Niet geheel toevallig ben ik daar nu vlakbij en ik loop langs de plek waar ze zit. Natuurlijk kan ik haar niet zien, maar zo ben ik toch een beetje in de buurt.
(Bij het schrijven van dit stuk is dit inmiddels veranderd: we kregen vanmorgen slecht nieuws en hebben haar vanmiddag helaas in moeten laten slapen.)
Ik ga verder, terwijl allerlei gedachten in mijn hoofd rondspoken. Enkele kleine schimmen scharrelen over een grasveld. De witte staartjes verraden wat voor dieren het zijn.
Bij het station is het goed verlicht. Ik loop nog steeds lekker vlot door, al gaat het niet meer zo hard als het rondje van de Run Bike Run. Een bekende komt net de bocht om en ze merkt in het voorbijgaan op dat het vast lekker loopweer is. Heerlijk, dat kan ik beamen.
Na nog een ommetje vind ik het wel mooi geweest en na slechts 6,7 kilometer stop ik de tijd.

Advertenties

6 reacties op “Een stukje Run

  1. tanjaslagter schreef:

    Ach, wat een sneu nieuws. Sterkte. Had je de poes al lang?

  2. Tiny Raijmakers schreef:

    Jammer dat je de poes moest laten inslapen. Da’s niet leuk!

  3. Hedwig schreef:

    he wat een droevig einde van je blog. Sterkte! En ook succes met deze run-bike-run! Waar is ie?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s