Motregenachtig

Fijne druppeltjes vormen samen een grijze waas en ik ren erdoorheen op weg naar de training. Het duurt best lang voordat er een groepje van vier loopmaatjes langskomt op de fiets. Ik krijg een kilometertijd door van 6:27. Dat is vast niet helemaal goed, want ik loop best door. Waarschijnlijk speelt de hoeveelheid vocht in de lucht een rol en heeft mijn klokje daardoor moeite om de satellieten te vinden.
Ondanks de motregen en de vakantie zijn er nog aardig wat loopmaatjes komen opdagen. We lopen op een rustig tempo in naar een zandweg in het bos. Al lopend doen we daar wat oefeningen. Wel zo handig, want de muggen en dazen weten ons te vinden en ik vond dat ik te weinig tijd had om me in te smeren.
Op een kruising doen we de loopscholing op een alternatieve manier. Niet in rijen, maar we lopen achter elkaar aan rondjes over de kruising.
Na deze loopscholingsrotonde maken we een dribbeltreintje, waarbij de achterste loper naar voren moet sprinten. In een tunneltje doen we nog twee steigerungen omhoog en dan gaan we verder met het hoofdprogramma.
De trainer is bang dat eerder aangebrachte krijtmarkeringen door de regen zijn verdwenen, maar dat valt mee. Hij legt uit wat de bedoeling is. We beginnen zo met 400 meter op tempo, naar een markering bij een put in een doodlopend zijweggetje verderop. Daar mogen we 1 minuut en 20 seconden rust houden, voordat we terug komen. Zo gaan we 4 x 400 meter doen en 6 x 300 meter en… We vallen de enthousiaste trainer in de rede. Weet je wat? Eerst maar eens zien dat we die aantallen halen, dan kijken we dan wel weer of we nog tijd over hebben en hoe vaak we dan nog 200 meter erachteraan kunnen doen.
We starten en ik loop al snel voorop, want de snelste jongens ontbreken. Ondanks dat het wat warm is, loopt het lekker en ik klok 1:33 bij de put. Ik denk aan de tijden van 2 weken geleden, toen ik een poging deed om de snelle jongen voor me bij te houden en merk dat ik nu gewoon een stukje harder loop. Het scheelt misschien dat het nu op asfalt is, het is wat minder warm en misschien is de afstand ook wel aan de krappe kant. Dat zou toch kunnen.
Na een lange pauze gaan we weer terug. Ik heb 2 of 3 loopmaatjes in mijn kielzog en we starten weer gelijk. Ik weet er 2 seconden af te halen. Het gaat eigenlijk wel lekker zo. Misschien is het ook wel de frustratie van een drukke werkdag die er nu uitkomt. De helft van mijn collega’s is op vakantie en dat is direct te merken.
Daar gaan we nog eens. Ik moet wel mijn best doen, maar ook nu ben ik weer een seconde sneller dan net. Dat gaat goed. Nog eens terug. Het is alweer even gestopt met motregenen, maar de zwaluwen vliegen zo laag dat ze tussen ons door komen. De laatste 400 meter gaat in 1:27, terwijl ik de hete adem van mijn loopmaatjes bijna in mijn nek kan voelen.
Nu gaan we voor het setje van 6 keer 300 meter. Ik heb niet goed op markeringen gelet, maar ik zie hem wel op de weg staan net na de bocht en ik klok 1 minuut en 7 seconden. De terugweg gaat in 1:05.
We hebben nu nog een minuut rust tussendoor en ik wandel even heen en weer terwijl ik de tijd goed in de gaten houd. De trainer loopt ook een keer 300 meter en doet er 1 minuut en 4 seconden over. Ik doe mijn best om dat te verbeteren, maar mijn benen beginnen zo langzamerhand toch iets zwaarder te voelen en ik blijf op 1:05 steken.
Het is ons in elk geval gelukt om 6 keer de 300 meter te voltooien. Terwijl de laatste loopmaatjes nog bezig zijn, geeft de trainer aan dat de liefhebber nog één keer 200 meter kan lopen, waarna er terug gedribbeld mag worden.
Natuurlijk ben ik een liefhebber en samen met 3 andere loopmaatjes starten we enthousiast aan de 200 meter. Ik zie een markering op de weg, maar die zal voor 100 meter zijn, dat is namelijk te kort om 200 meter te kunnen zijn. Als we bijna bij de bocht zijn stoppen we. We moeten de markering toch gemist hebben. De twee lopers achter me zijn al iets eerder gestopt. Op de terugweg zien we de markering toch nog staan.
We wandelen terug naar de tunnel en dan dribbelen we het laatste stuk. Ik maai met mijn armen om me heen om de blinde vliegen van me af te houden. Wat een rotbeesten zijn dat zeg.
Bij de startplek aangekomen zie ik dat er iets kleins op mijn enkel zit, wat me heeft gebeten. Het begint gelijk dik te worden en al snel heb ik een mini-enkeltje boven mijn echte enkel zitten.
Ik draaf in m’n uppie terug. Met 12,5 kilometer is het best een omvangrijke training geworden. Thuis neem ik direct de nodige maatregelen om te voorkomen dat mijn voet weer net zo dik wordt als vorige week en dat helpt gelukkig.

Advertenties

2 reacties op “Motregenachtig

  1. Tiny Raijmakers schreef:

    Last van je voet? Goed verzorgen!

    • Elsa schreef:

      Ja, het is wel iets raars. Gisteravond alweer gebeten door iets en nu heb ik een dikke scheen en aan de andere kant een dikke enkel.
      Er zit een ontsteking in: opgezet, warm en rood. Allergische reactie waarschijnlijk, maar ik kan het niet stoppen, heel vervelend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s