Doe ik het of doe ik het niet?

Eigenlijk stond er voor het weekend nog een lange duurloop op het programma, maar toen afgelopen woensdag bleek dat mijn schenen gewoon pijnlijk werden tijdens het lopen, zag ik eerst de afstand van mijn duurloop slinken, om vervolgens tot de conclusie te komen dat ik die duurloop maar eens over moest slaan.
Ik stapte donderdag wel op de racefiets, om naar m’n werk te gaan en zondagavond fietste ik ook nog een mooi rondje.
En nu is het maandagavond, mijn vaste trainingsavond. Met de halve van Zwolle in het verschiet voor komend weekend zal ik een beslissing moeten nemen. Ga ik hem lopen of ga ik dat niet doen? Ik wil het af laten hangen van deze training. Het idee is om het rustig aan te doen, maar ik ga er wel lopend heen. Mocht het niet goed voelen, dan loop ik zo weer terug en ga ik zaterdag niet lopen. Kom ik de training door zonder dat het pijnlijk is, dan kan ik die halve marathon wel gaan doen.

De eerste passen voelen goed aan. Zodra ik de bocht om ben, voel ik m’n schenen in standje “gevoelig” gaan, maar pijnlijk is het niet. Best wel een groot verschil met woensdag zelfs. Ik loop rustig en word ingehaald door verschillende loopmaatjes op de fiets. Natuurlijk heb ik m’n nieuwe schoenen weer aan, nu kan ik ze nog een klein beetje inlopen.
Een groepje lopers staat al om de trainster heen te wachten. Over onverharde paden lopen we in, om in het zonnetje te stoppen voor de oefeningen. Dat is prettig, want ondanks de temperatuur maakt het windje het wat fris. Nadat we elkaar van de sokken hebben geduwd en getrokken, gaan we iets verderop de loopscholing doen. De voetjes knarsen ritmisch over het fijngemalen puin. Het kaatsen laat ik maar even aan me voorbijgaan. Drie steigerungen volgen en ik hobbel achteraan mee. Tot nu toe gaat het niet verkeerd.
Voor het hoofdprogramma moeten we over een verharde weg rechtuit op tempo lopen tot een heg, zo’n 200 meter verderop. Dan terugdribbelen en vervolgens op tempo over een zandweg naar een kruising, linksaf slaan tot een wandelpad, waar we in dribbeltempo weer over terug komen.
De groep splitst zich op en ik begin bij het verharde deel. Mijn loopmaatjes gaan vooruit en ik laat de afstand groter worden. Eén minuut en 3 seconden. Bij het dribbelen haal ik ze weer in. Dan de zandweg. Dit is een langer stuk. Ook nu laat ik mijn maatjes lopen en ik hobbel er een stukje rustiger achteraan. Voorlopig voelen mijn schenen nog niet anders dan in het begin van de training. Ik klok hier twee minuten en 1 seconde.
Weer haal ik de anderen in bij het dribbelen.
Dat doe ik nog eens. Het rechte stuk gaat iets langzamer en de haakse hoek twee seconden sneller. Een meisje dat nog niet zo lang meeloopt, staat bij de trainster te wachten. Voor beginners is het soms nog wat veel, al die herhalingen. Ik kom erbij staan, laat die loopmaatjes nog maar eens heen en weer lopen over het asfalt, die pik ik zo wel weer op.
De trainster geeft aan dat de hoek over de zandweg alweer het laatste interval wordt. Hoewel ik nog steeds rustig aan doe, snoep ik er nog een seconde af. Wandelend door het bos kom ik terug, mijn maatjes in mijn kielzog. We zijn wel vroeg klaar met het hoofdprogramma, dus ik houd rekening met een eventueel “toetje”.
Als we weer bij de startlocatie in de buurt komen, beginnen de voorste lopers spontaan te zingen en ik begrijp ineens waarom we wat eerder terug zijn. Een clubgenootje is 50 geworden en viert dat door op ijsjes te trakteren. Toch een toetje!

Als de ijsjes op zijn, ga ik enigszins afgekoeld met drie anderen het viaduct over naar huis. Wanneer ik de straat inloop, merk ik dat mijn linkerscheen normaal aanvoelt. Mijn rechterscheen voelt op één plekje niet fijn, maar is lang niet zo pijnlijk als afgelopen woensdag. Met een beetje extra zorg en nog wat rust moet dat goedkomen. Of ik mijn doel bij moet stellen zien we later wel. Mijn besluit is in elk geval genomen: ik doe het!

Advertenties

7 reacties op “Doe ik het of doe ik het niet?

  1. Taallent schreef:

    Opluchting zeker… Hopen dat het morgen ook nog goed voelt en niet stijf… Succes in Zwolle…

    • Elsa schreef:

      Ja, ik was bang dat het na de training alsnog een twijfelgeval zou zijn, maar het viel mee. Buiten het hardlopen ook helemaal nergens last van, dus gewoon voorzichtig zijn lijkt me.

  2. tanjaslagter schreef:

    Fijn dat je scheen zich goed houdt! En welkom in het mooie Zwolle zaterdag!

    • Elsa schreef:

      Dankjewel! Hopelijk doet jouw enkel verder ook normaal zaterdag.
      Heb in Zwolle mijn eerste halve marathon gelopen en hele goede herinneringen daaraan. Dat wordt weer een feestje!

  3. jacolien1965 schreef:

    Altijd lastig hè, te bepalen wat verstandig is, maar als ik jou was, zou ik het ook doen, denk ik. Veel plezier in Zwolle (ik liep er mijn eerste, mijn tweede én mijn derde halve marathon – daarna vond ik het wel mooi geweest…).

    • Elsa schreef:

      Dankjewel! Of het verstandig is, weet ik waarschijnlijk pas achteraf. Als ik écht verstandig ben, moet ik het natuurlijk gewoon niet doen. Maar ja…
      Mijn eerste halve marathon in Zwolle was een feestje! Daar hoop ik nu natuurlijk ook weer op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s