Saint Martin – Offroad Run

Op een parkeerplaats aan de rand van Marigot stap ik uit de auto om me bij een wachtende hardloper te voegen. Het is kwart over 5 en de zon staat al wat lager. Er komen wat meer hardlopers bij. Een paar Fransen, Nederlanders, een Engelse en een Amerikaan.
Als we lang genoeg gewacht hebben, wandelen we omhoog langs de doorgaande weg. Halverwege steken we over en gaan we door een hekje.

image

Op een rustig tempo beginnen we vervolgens te lopen. Onverharde paadjes onderaan een berghelling. Via een houten trapje gaan we een muurtje over.
Ik begreep al dat de groep normaal gesproken groter is, maar dat er afgelopen weekend een trail van 51 en 91 km is geweest op één van de buureilanden. Daar hebben mensen aan meegedaan, dus de meeste daarvan zijn er niet vandaag.

image

Rose, een vrouw die met een Nederlander is getrouwd en hier woont, heeft voor vandaag de route uitgezocht. Ze loopt achteraan, maar zo af en toe wordt er even geroepen welke kant we op moeten. Ik ben achter een groepje van 4 snellere lopers aangegaan en als de voorste even verkeerd lopen, loop ik ineens voorop.
Tussen de bomen door zie ik een kudde geiten. Je ruikt ze ook goed hier en op het pad liggen geitenkeutels en droge koeienvlaaien. Een bot ligt op het pad. Zou dat van een geit zijn?

image

Een mountainbiker passeert ons. Deze singletracks zijn wel ideaal voor mountainbiken, waarschijnlijk zijn ze daar ook voor gemaakt. Een achtergebleven Fransman komt ineens met een nieuw iemand aanlopen. Het is duidelijk een bekende van de anderen.
De hellingen worden wat serieuzer en het valt me mee dat ik goed bij kan blijven. Je moet nu goed opletten waar je je voeten neerzet.
De Engelse vrouw voor me zwikt een keer en stapt op een losliggende steen. Het gaat gelukkig goed.
We komen hoger en het uitzicht is fantastisch, je kunt aan de Franse kant Marigot en de haven mooi zien, maar ook de lange brug aan de Nederlandse kant.

image

Ook bij het afdalen moet je goed opletten waar je je voeten neerzet. Het is dan ook best stil in de groep, waarvan het grootste gedeelte nu achter me loopt. Als we afdalen neem ik even rustig de tijd voor een paar foto’s en ik sluit achteraan bij Rose aan.

image

image

Ze vraagt of ik hier op vakantie ben en waar ik vandaan kom. Net als een paar anderen is ze benieuwd hoe ik ze gevonden heb. Ik leg uit dat ik bij het zoeken naar hardlooproutes en -groepen de website van een lokale sportzaak vond, waar hun trainingstijd en -locatie op staat.
Ik vertel dat de afstand voor mij geen probleem is, maar dat je in Nederland niet fatsoenlijk hoogtemeters kunt maken. Aan de hoge temperatuur ben ik nu inmiddels aardig gewend.
Rose vertelt dat de twee lopers voorop meegedaan hebben aan de ultratrail afgelopen weekend.
Als het tempo me te laag wordt, loop ik wat verder vooruit. We gaan nu een berg op en ik haal er elke keer eentje in.
De voorste lopers zijn nergens meer te zien, dus ik blijf bij de Engelse hangen. Haar shirt en arm zijn vies, ze is duidelijk gevallen.
Ze vertelt dat ze op een boot werkt die hier ligt voor het seizoen. Zodoende komt ze hier vaker lopen. Met haarspeldbochtjes gaan we steeds hoger de berg op.

image

Bovenop de berg komen we bij een boom, waar twee lopers op ons wachten. Twee anderen zijn een stukje verder gegaan om de route voor de week erop te checken. Dit is het hoogste punt van vandaag en we zien hoe de zon bijna onder gaat boven de haven van Marigot.

image

Ik raak aan de praat met de Amerikaan uit het gezelschap. Hij werkt op dezelfde boot als de Engelse. Toen hij een keer in Nederland was verwonderde hij zich erover dat we ook gewoon fietsen als er een laag sneeuw ligt. Ja, dat is Nederlands.
We hebben nu zo’n 50 minuten gelopen en in die tijd 5 km gehad. Als we voor het donker terug willen zijn, moeten we niet te lang wachten. Als iedereen er weer is beginnen we aan de afdaling, dezelfde weg terug. Rose loopt voorop. Zij heeft trailschoenen aan en dat is hier eigenlijk wel nodig, want je glijdt makkelijk weg over het losse zand. Het is dus uitkijken geblazen, want nu heeft ze er wel flink de vaart in. In opperste concentratie leggen we de 2 kilometer naar beneden af en dan staan we weer bij het hekje. We hebben ruim een uur gelopen met elkaar en wandelen terug naar de parkeerplaats. Ik bedank ze voor de leuke training en spring vervolgens bij vriendlief in de auto. Als we bij ons huisje aankomen, is de zon inmiddels ondergegaan.

Advertenties

2 reacties op “Saint Martin – Offroad Run

  1. Run Forrest Run schreef:

    Super leuk hoor dat je de internationale hardloopschoenen hebt aangetrokken! Idd niet NL weinig hoogtemeters en ook dat is een hele goeie training, niet te vergeten omgaan met de temperaturen daar. Ben benieuwd of je verschil gaat merken als je dan weer terug bent in NL 🙂

    • Elsa schreef:

      Ik hoop dat het inderdaad een beetje effect heeft. De Stuwwaltrail komt eraan, dus die hoogtemeters zijn mooi meegenomen.
      Ik ben inmiddels trouwens weer thuis en heb gisteren weer een rondje gelopen. Het enige wat ik merk is dat ik het best fris vond…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s