Ietsje minder “tsjakka!”

Een groepje loopmaatjes staat onderaan het viaduct al te wachten. De trainster is er ook. Zij heeft gisteren zonder specifieke voorbereiding na enig twijfelen toch de marathon gelopen en werd daarbij derde dame in 2:55. De felicitaties vliegen in het rond. Er zijn mooie tijden gelopen, ook op de halve marathon.
Langs de bosrand lopen we op een rustig tempo in. Onze stemmen schallen tegen de wanden van de pas opgefriste fietstunnel.
Op een rustig weggetje tussen de snelwegen in stoppen we voor de oefeningen. De trainster komt met iets nieuws: we gaan bewust ademhalen. Ze timed 45 seconden en in die tijd haal je normaal adem. Je moet dan tellen hoe vaak je dat doet. Het varieert van 5 tot 12 keer. We doen hetzelfde nog eens, maar dan moet je zo langzaam mogelijk ademen. De eerste keer kwam ik nog tot 10 keer, de tweede keer is dat 5. De groep is tijdens deze oefening wel heerlijk rustig. Het zal wel een rare gewaarwording zijn voor de fietsers die langskomen.

Oefeningen
Na nog wat meer oefeningen gaan we door met de loopscholing. Ik ben heel benieuwd of de trainster nog last heeft van de marathon, dus ik vraag of ze nog normaal de trap af kan. Dat valt haar reuze mee. De langste duurloop die ze had gedaan was 25 kilometer, maar haar ervaring heeft de rest gedaan.
We eindigen met 3 steigerungen en beginnen vervolgens op een kruising met het hoofdprogramma. De groep wordt in vieren gedeeld, enigszins gebaseerd op snelheid. Elke groep gaat op een flink tempo een kant op en na 45 seconden wordt er gefloten en kom je dribbelend terug.
We zijn maar met z’n vieren. Ondanks dat twee van ons gisteren een wedstrijd hebben gelopen, zit het tempo er voor mijn doen goed in. Ik mis het fluitje, maar daar heb ik gelukkig mijn loopmaatjes voor.
Als we terug zijn, draaien we door naar de volgende weg. Hier mogen we een volle minuut lopen, maar wel een tandje minder dan de eerste interval. Dat is misschien maar goed ook, want het ging al best hard. We lopen nu een heel eind terug over de weg waarover we gekomen zijn, tot bijna weer bij de tunnel. Ook nu mis ik het fluitje.

Terugdribbelen
Het volgende weggetje is een doodlopend stukje. Veel meer dan 45 seconden kunnen we daar waarschijnlijk niet lopen. Dat hoeft ook niet, want de trainster geeft aan dat we nu 30 seconden gaan doen, maar wel op “bikkeltempo”, dus harder dan de eerste 45 seconden.
We schieten ervandoor en halen het einde van het weggetje niet.
De vierde richting is direct een tunnel in. We gaan opnieuw voor 45 seconden, maar de eerste keer moest dat “tsjakka!” en nu mag het ietsje minder “tsjakka!” zijn.
Mijn loopmaatjes rennen me voorbij naar beneden. Ik probeer mooi door te rollen over m’n voeten, door kleine passen te maken. Aan de andere kant trippel ik met net zulke kleine pasjes omhoog. Het hoogste punt haal ik net niet, dan mogen we alweer terug.
Op het eerste weggetje gaan we nu weer voor 1 minuut op tempo. Het gaat nog steeds goed en ik merk niet eens dat ik gisteren een PR heb gelopen. Bij terugkomst gaat de groep die net de tunnel heeft gehad de tegenoverliggende weg in. Twintig seconden knallen is de opdracht, en dan doordribbelen naar de andere fietstunnel. Nadat de 20 seconden om zijn, mag de volgende groep. Ons groepje is daarna aan de beurt en we starten al als de trainster de 20 seconden van de tweede groep affluit. Dat was niet helemaal de bedoeling, maar we mogen door.
Het is niet helemaal duidelijk of we op elkaar moeten wachten bij de tunnel en de eerste groep dribbelt rustig verder. Als de vierde groep zich hij ons voegt, missen we de trainster nog. Niet veel later komt ook zij de tunnel achter ons uit. Omdat ze niet te hard mag lopen vandaag, loop ik terug om bezemwagen te spelen. Enkele andere loopmaatjes wachten ons op en gezamenlijk gaan we achter de rest aan naar de startlocatie. Eén van de anderen wijst naar het einde van een weiland: vier reeën rennen achter elkaar aan langs de snelweg. Ze gaan best hard.
Na enig rek- en strekwerk bestijgen we met een groepje van vier het viaduct, terwijl de andere loopmaatjes langsfietsen. Het was best een pittige, maar fijne training.

Advertenties

4 reacties op “Ietsje minder “tsjakka!”

  1. Rene schreef:

    “… ik merk niet eens dat ik gisteren een PR heb gelopen.”
    Dat is nuttige feedback. Ik verwacht binnenkort een tweede PR. Je kunt waarschijnlijk nog een stukje sneller dan zondag. Dat doet niks af aan het PR, want dat is stikgoed. Nu voldoende rust nemen zodat je lichaam kan herstellen, want een PR is een PR. Je verdient een rustige week 🙂

    • Elsa schreef:

      Hee Rene, dat gevoel had ik ook, dat ik nog niet op mijn max zit. Meestal voel ik vooral met de oefeningen nog wel wat spanning in de spieren.
      Voorlopig ga ik me weer even richten op het trailrunnen, want in mei en juni staan er weer een paar op het programma. In juli kan ik weer een poging doen op de 10 kilometer tijdens de Wiezoloop in Wierden, maar dan kan het ook hartstikke warm zijn.

  2. Rein Tuininga schreef:

    Kijk ook eens op http://www.sportrusten.nl/ademhaling-hardlopen/ Ik denk dat er voor jou ook wel meer in zit qua toptijden… succes de komende tijd! Zie je weer tijdens een wedstrijdje of zo.. leuk!

    • Elsa schreef:

      Ik vermoed inderdaad dat de trainster daar inspiratie vandaan heeft. Al stond er laatst ook iets in de Runnersworld over ademhalen. Mijn ademhaling bij de oefening was in elk geval normaal.
      En wat die toptijden betreft: ik blijf gewoon doortrainen natuurlijk. Ik heb zelf het idee dat door het vergroten van de trainingsomvang en -duur ook veel winst is geboekt. Een 10 kilometer loop je dan natuurlijk ook makkelijker.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s