In kleine hoekjes

De hemel boven de snelweg kleurt oranje. De zon is net achter de bomen weggezakt. Onderaan het viaduct wordt ik opgewacht door een hardloopster, die met haar maatje net uit het bos is gekomen. Ik kijk of ik haar herken, maar dat is niet zo. Zij doet precies hetzelfde, dat legt ze uit als ik in de buurt kom. Ze dacht dat ik een bekende was.
Ik ga maar niet meer het bos in, in plaats daarvan loop ik langs de weilanden. Over een half uurtje zal het wel donker worden en zo kan ik nog even genieten van de aangename temperatuur.
Er beweegt wat in het weiland en ik zie hoe een haas wegrent. Een eindje verderop steekt hij het weggetje over, om vervolgens in het bos te verdwijnen.
Het gras van één weiland is oranjebruin gekleurd. Daar moet wat op gespoten zijn lijkt mij, want de rare kleur gaat precies bij de afrastering weer over in normaal groen.
Opnieuw zie ik een haas rennen in de verte. Nee, wacht eens, dat is geen haas, het is een ree. Hopelijk is er niet iets op dat gras gespoten dat schadelijk is voor dieren die het eten, al betwijfel ik of ze het zo wel eten.
Een mountainbiker duikt net de fietstunnel in, die recentelijk is opgeknapt. De wanden en het plafond zijn helderwit gesaust met zo hier en daar een frisgroene streep. Ook de verlichting is flink verbeterd. De hele tunnel is nu goed te overzien. Een stuk beter dan de schimmige tunnel met graffiti op de betonnen wanden die het eerst was.
Terwijl ik rondkijk, valt mijn oog op een donker vlekje bij het plafond. Hee, is dat..? Jazeker, het is een vleermuis die hier hangt. Ik zie ze regelmatig vliegen, maar heb er nog niet eerder eentje van zo dichtbij kunnen bekijken. Een klein pluizig beestje met hele grote oren, dat met zijn miniklauwtjes aan de muur hangt.

vleermuis
Strepen roze golven door de lucht. Vliegtuigstrepen kleuren oranje aan de andere kant, waar de zon inmiddels achter de horizon verdwenen is.
De volgende tunnel is op dezelfde manier opgeknapt, al ziet het er toch iets anders uit met de hogere wanden en het grove stucwerk. Ik kijk goed rond, maar hier is geen vleermuis te vinden.
Een paar eendjes dobberen op een plas. Het moet haast windstil zijn, want de bomen en de pasteltinten van de lucht worden scherp weerspiegeld in het roerloze wateroppervlak.

waterspiegel
Een grote vogel komt op me af gevlogen en zweeft laag over me heen. Het is een zwaan, die vanuit zijn vlucht soepel het water inglijdt.
Een lange goederentrein rijdt langs het industrieterreintje en verdwijnt achter een grote berg zand. De sneltrein van Apeldoorn komt daar vervolgens achter vandaan en haast zich naar eindstation Enschede. Een grote auto rijdt over de berg zand. Die is vast aan het testen of de 4-wielaandrijving zijn werk goed doet op ruig terrein.
Ik had onder het spoor door moeten lopen en kan nog met de trap naar beneden. Drie meisjes zitten naast elkaar op een trede en ze hadden mij daar duidelijk niet verwacht. Ik hen trouwens ook niet.
Ik ren de bebouwde kom weer in. Iemand laat zijn hondje uit en een groepje mensen maakt een boog van coniferentakken voor hun buren. Slingerend zoek ik mijn weg door de woonwijken, terwijl het begint te schemeren. Van een leegstaand kerkgebouw zijn de raampjes ingegooid. Jammer is dat toch.
Met een flinke omweg kom ik vanaf de andere kant de straat weer in. De straatlantaarns zijn inmiddels aangefloept. Ik heb heerlijk gelopen en het is nét geen 8 km geworden. Geluk zit soms in kleine dingen en soms ook in kleine hoekjes.

Advertenties

2 reacties op “In kleine hoekjes

  1. jacolien1965 schreef:

    Mooi weer, je opmerkzaamheid voor de grootsheid van het ogenschijnlijk kleine.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s