Lantaarnpalen tellen

Van een afstandje zie ik de spoorbomen dichtgaan en twee treinen rijden gelijktijdig langs. Mooi, want de bomen gaan alweer omhoog en de kans op een derde trein is nu vrijwel nihil.
In een vlot tempo draaf ik door de straten en ik arriveer op tijd bij de groep die staat te wachten. De groep, die al groot was, groeit nog een beetje en met 20 lopers gaan we op pad. De trainster moet me een beetje afremmen, want na mijn snelle aanlooproute krijg ik het inlooptempo maar moeilijk te pakken.
We stoppen op een asfaltweggetje tussen de bouwkavels. De weg, enkele lantaarnpalen en wat heggetjes zijn allemaal in orde gemaakt, maar het ligt er al jaren en er wordt geen huis gebouwd. Toch komt een auto ons storen tijdens de oefeningen, want er staat welgeteld één huis.
Er waait een koude wind en aan de heldere hemel staat een sikkel van de maan. Aan de diverse kledij te zien was het ook vandaag weer lastig om de juiste outfit uit de kast te halen. Van korte broek tot handschoenen, alles is aanwezig.
Voor de kern van de training steken we een weg over. Het wordt iets met lantaarnpalen, die op vaste afstanden van elkaar langs een breed fietspad staan. We beginnen halverwege en gaan op tempo de ene kant op. Eerst drie lantaarnpalen, maar wat we daarna gaan doen weet ik niet precies. We dribbelen terug en dan snap ik het: elke keer eentje erbij tot aan het einde. Het zijn maar korte stukjes en het tempo ligt hoog. Iedereen houdt links aan, zodat je elkaar niet voor de voeten loopt. De zesde lantaarnpaal is de laatste naast het fietspad en daarna beginnen we weer overnieuw. Eerst twee… O nee, dat moesten er drie zijn. Nou ja, dan dus 3, 4, 5 en 6.
Na het langste stuk roept de trainster ons bij elkaar, want we gaan het nu anders doen. Zes lantaarnpalen de andere kant op en zes lantaarnpalen in de eerste richting. Het gekke is dat de voorste lopers nu ineens rechts gaan lopen. Daar krijg je botsingen van, dus iedereen moet weer naar links.
Hoewel de trainster had gezegd dat dit iets langzamer mocht dan de hele korte stukjes van net, gaat het voor m’n gevoel bijna net zo hard. Ik let vanavond niet op m’n horloge, dat zie ik wel als ik weer thuis ben.
De andere kant op levert aan het einde een probleempje op, want we zijn nu iets verder begonnen dan bij de korte stukjes en de zesde lantaarnpaal staat bij het volgende fietspad. Gehoorzaam loop ik helemaal tot daar door, maar de meeste loopmaatjes stoppen gewoon bij lantaarnpaal nummer vijf.
Ook aan de andere kant wordt er nu een beetje gesjoemeld. Ik loop elke keer tot precies hetzelfde punt, anders is het zo lastig vergelijken. De groep blijft zo wel mooi bij elkaar.
Als we een aantal keren heen en weer zijn gerend, is het tijd om weer terug te gaan. Dat gaat weer in het meer dan rustige tempo dat we bij het inlopen ook hanteren.
Met de trainster zet ik na nog wat rekoefeningen koers naar huis.

De cijfertjes van deze training vind ik wel interessant. De korte stukjes liep ik gemiddeld op ongeveer 3:50/km en de langere stukken (6×130 meter) op 3:54 /km. Best lekker om ook eens een keer wat harder te lopen dan gebruikelijk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s