De Sukerbietenloop

De verkoudheid is zaterdag wat afgezwakt en ik voel me goed genoeg om op zondagmiddag aan de Sukerbietenloop te beginnen. Ik kan altijd nog zien hoever ik kom of misschien een lusje minder lopen.
Als ik over de Lemelerberg rijd, zie ik de lintjes al hangen in het bos. Ik heb er zin in en parkeer de auto achterop het terrein van een modern agrarisch bedrijf, om vervolgens m’n startnummer op te halen bij het tegenoverliggende restaurant.
In het startvak krijg ik een knuffel van Bertus, die ziet dat ik het koud krijg van de wind. Dan komt het zonnetje door en gaan we van start. Ik klets wat met een medeloper en al snel heb ik het warm. De Lemelerberg rijst op uit het vlakke landschap en wij gaan eropaf.

de start
De eerste anderhalve kilometer is nog asfalt en hoewel ik me voorgenomen heb om vooral rustig aan te doen vanwege die verkoudheid, zie ik de eerste 2 kilometers in 5:40/km onder m’n voeten door gaan. Ik heb gewoon zin om die berg op te gaan, dat is duidelijk.
Na een ietwat modderige parkeerplaats komt er een einde aan het vlakke gedeelte en gaan we het bos in.

sneeuw in het bos
De eerste klim is gelijk een bekende, want dit is ook het parcours van de Lemelerbergloop, zij het in omgekeerde richting. De klim omhoog is redelijk steil en zo hier en daar bedekt met ijsresten. Een smal, zompig spoor erlangs is ijsvrij. Langs het restaurant gaan we verder omhoog naar de leeuw, die hoog boven de heide op de uitkijk zit.
Wat omhoog gaat, moet ook weer omlaag en zo gaan we weer het bos in, waar een mooie speelplaats is gemaakt voor kinderen. Enkele kinderen staan bij een bocht alle startnummers voor te lezen en ik steek m’n duim op als ze de mijne noemen. Iets verderop herken ik het stukje langs de weg, wat ik vanuit de auto zag. Een lang, onderbroken lint van kleurige stipjes gaat zigzaggend voor me uit, tot de stipjes verdwijnen in het bos op de flauwe helling.

flauwe helling
Vanuit het bos is het ook een mooi gezicht, want nu zijn de lopers achter mij in de verte beneden te zien. Een uitkijkpunt doemt op. Zacht zand omzoomd met de typische Lemelerberg-hekjes erop, gemaakt van halfronde balken.

uitzicht
Dacht ik dat ik hier al hoog stond, vanaf het uitkijkpunt zie ik de lopers heel iets naar beneden gaan, om vervolgens een nog hogere top te beklimmen.

nog hoger
Het zonnetje is inmiddels al lang weer verdwenen achter de dikke, dreigende wolken, maar ik kijk om me heen en geniet. Het is hier prachtig! Gek eigenlijk, dat ik hier buiten de Lemelerbergloop nooit ben gaan lopen.
Bovenop de hoogste top staan heel wat mensen. Vrijwilligers die ons de goede kant op sturen, maar ook supporters en wandelaars, die ons aanmoedigen.

hoogste punt
Dan mogen we weer naar beneden en het lopen gaat ineens heel lekker. Vlak voor het 10-kilometerpunt vind ik het ondanks mijn verkoudheid nog heerlijk gaan, maar een paar honderd meter verderop is het alweer een stukje zwaarder als we duidelijk omhoog lopen. Toch valt het me helemaal niet tegen hoe het gaat en ik kan gewoon blijven lopen.
In de verte doemt opnieuw het uitzichtpunt op en we gaan er nu aan een andere kant af.

weer het hoogste punt
Snellere lopers komen ons over hetzelfde pad tegemoet, dus we komen hier later nog een keertje terug. Op sommige kruispunten komt de route twee keer langs en daar staan enthousiaste vrijwilligers met rood-wit gestreept lint om de lopers de goede kant op te sturen. Het is allemaal goed geregeld.
Ik loop inmiddels al een tijdje achter een drietal heren, die een lekker tempo hebben. Als ik wat dichterbij kom, raak ik met ze aan de praat. Twee van hen hebben vorige week ook de trail in de Drentsche Aa gelopen. De derde is herstellende van een flinke griep.
We zijn inmiddels ruim over de helft en vragen ons af waar de verzorgingspost zou staan. Ik geef aan dat hij bij de vorige editie rond de 14 kilometer stond, dat heb ik in een verslagje gelezen, maar we zijn de 14 kilometer al voorbij. Na een bocht doemt daar dan toch de langverwachte verzorgingspost op. Ik neem rustig de tijd om wat sportdrank te drinken en neem een stuk ontbijtkoek en banaan. De heren doen al net zo rustig aan en we wandelen even verder, tot al het eten op is.
We kronkelen rustig door het bos, waarna we op een soort trap van boomwortels stuiten. Eerst hup ik nog aardig omhoog, maar dat wordt op een gegeven moment wandelen. En ik ben niet de enige die dat doet.

boomwortelpad
Als we het bos uit zijn, is daar opnieuw het uitkijkpunt, waar nog steeds enthousiaste mensen op staan. Enkele vrijwilligers geven aan dat dit de laatste keer is dat we hierboven komen. Met z’n vieren draven we nu lekker naar beneden. Iets verderop wordt het wel heel steil en ik krijg tranen in m’n ogen van de snelheid waarmee ik de helling af dender. Lastig als je ook nog goed moet kijken waar je je voeten neer moet zetten.
Hoewel we niet meer terugkomen op het hoogste punt, is het nog niet de laatste klim. Over de heide mogen we weer een stuk omhoog en de loper die net weer hersteld is van de griep gaat wandelen. Ik vind het een mooi excuus om ook even rustig aan te doen en wandel met hem mee. De andere twee wachten iets verderop en gezamenlijk gaat het weer verder.
“Kijk, een hunebed!” grapt één van mijn loopmaatjes. In een diep uitgesleten zandbed ligt een enorme steen, achtergebleven tijdens de ijstijd.

dikke steen
We hobbelen gestaag verder over bospaden en boomwortels. Een eindje verderop komen we bij een mooi plekje, dat mijn loopmaatjes “het ravijntje” noemen. Er zit een aardig gat in de grond, vlak naast het pad, dat bezaait is met boomwortels. In het ravijn ligt sneeuw en op het pad wacht een fotograaf.

hup
We gaan om het ravijntje heen en aan de andere kant weer terug. In het bos zijn we zo bezig met naar de grond kijken waar we het beste onze voeten neer kunnen zetten, dat we de linten bijna missen die aan de linkerkant in het bos hangen. Gelukkig is daar een vijfde loper, die ook min of meer hetzelfde tempo loopt, die het opmerkt.
Ik herken het uitgesleten paadje van de Lemelerbergloop. Enkele jongelui staan ons aan te moedigen bovenaan de helling, die ik ken als de steilste klim uit de Lemelerbergloop. Nu zakken we in rap tempo over de boomwortels af naar beneden, om halverwege een paadje naar rechts te nemen tussen lange stammen door met zachte, groene kussentjes van mos eronder.

bospad
De paadjes worden wat vlakker en niet veel later herken ik de parkeerplaats waar we op de heenweg ook overheen kwamen. Vanaf hier is het dezelfde weg terug, wat nog zo’n 2,5 kilometer zal zijn. De wind waait fris over de vlakte, waar nu weinig beschutting meer te vinden is. Ik loop inmiddels voorop en merk dat de rest is gaan wandelen. Ik dribbel rustig door tot ze me in zullen halen, maar het duurt me iets te lang. Dan maar gewoon door in mijn eigen tempo.
Het stuk over het asfalt lijkt langer dan het is, ik merk nu dat ik echt wel moe ben en ik ben dan ook blij wanneer ik over de finish kom. Dat het niet helemaal 25 kilometer is geworden vind ik helemaal niet erg. Het was een mooie tocht zo.
Ik wacht mijn gezelschap op, terwijl ik me tegoed doe aan fruit en bouillon. Zo kan ik nog mooi een finishfoto van de heren maken.

finishfoto
We kletsen wat na, de startnummers worden ingeleverd en niet veel later ga ik richting de auto, waar ik een droog shirt aantrek en op weg ga naar huis. Ondanks mijn verkoudheid heb ik me prima vermaakt vanmiddag.

 

Foto 10 is gemaakt door Team Sukerbiet

Advertenties

2 reacties op “De Sukerbietenloop

  1. Rudy schreef:

    Mooi verslag Elsa met mooie plaatjes. Goed gelopen ook. Mooie opwarmer voor de Sallandtrail waar we ook weer van de partij zijn. Hopelijk is iedereen dan weer fit , kun jij nog wat harder en wij wat langer. Groet, Rudy

    • Elsa schreef:

      Dankjewel Rudy!
      De Sallandtrail hoop ik nu zonder wandelpauzes door te komen. Vorig jaar had ik blaren, dit jaar dus een herkansing.
      Vond het leuk om met jullie mee te lopen. Tot bij de Sallandtrail!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s