Een latertje

Vriendlief is z’n bed al ingedoken als ik nog naar buiten ga. Zojuist heb ik een serie gekeken waarin iemand in het donker ontvoerd werd. Slim natuurlijk, om daarna zelf nog even de straat op te gaan. Wat zal ik hard lopen. Ik schrik rot van een konijntje, dat als een speer vanonder een heggetje over de stoep schiet.
Op een digitaal bord staat een temperatuur van -2 aangegeven. Thuis was het nog 2 graden en ik heb niet echt het idee dat het vriest, want alle plassen zijn nog gewoon vloeibaar. Toch zou het zo hier en daar glad kunnen zijn, dus ik moet wel op blijven letten.
Mede vanwege het tijdstip wil ik maar een kort rondje maken. Ik steek het spoor over. Na een eerste rustige km mag het tempo wel iets omhoog, al weet ik nog niet precies wat ik ga doen. Vanavond heb ik weinig zin in die ene saaie straat, dus ik loop iets verder en ga een stukje door het centrum. Vanuit mijn ooghoek zie ik iemand staan. Het is een etalagepop, dat heb je met winkels. Ik ben nu bij het startpunt van de lanteernpoalroutes en besluit er een stukje van mee te pakken. Dat scheelt me weer nadenken over een route.
Een man laat zijn hondje uit en er fietsen wat mensen over straat. Bij een tankstation staat een echtpaar in het halfdonker over de pinautomaat gebogen. Na de tweede kilometer voer ik geleidelijk het tempo wat meer op. Zo draaf ik langs de vijver en als de derde kilometer erop zit probeer ik het tempo ook langzaam weer te laten zakken, zodat mijn vierde kilometer gemiddeld op ongeveer dezelfde tijd uit moet komen als mijn tweede. Zo voeg ik een beetje uitdaging voor mezelf toe.
Een donkerder pad laat ik links liggen en via de goed verlichte hoofdweg loop ik verder tot aan een fietspad. Het licht van de eerste lantaarnpaal is kapot, maar ik ga er toch in. De meeste lichten doen het gewoon, maar een stukje verder flikkert de straatverlichting onheilspellend.
Een hondje wordt meegetrokken door z’n baasje en een vrouw op een fiets heeft haast. Mijn vierde kilometer ging slechts 4 seconden langzamer dan de tweede, wat ik een prima resultaat vind. Nu zak ik nog wat verder in tempo. Lichte wolken drijven langs de hemel en een helder verlichte halve maan komt achter de wolken vandaan. Ik steek een weg over en kom weer bij het startpunt van de lanteernpoalroutes terug.
Op een ander bord lees ik dat de temperatuur nu 1 graad boven nul is. Ik denk dat deze beter klopt dan de eerste. Ik bedenk dat het eigenlijk nog niet eens zo vreselijk laat is, maar dat het gewoon niet echt gebruikelijk is om op dit tijdstip nog te gaan hardlopen. In de zomer zou het niet raar zijn denk ik, want dan was het nu nog licht geweest.
De wind remt me nog wat verder af, zodat ik met een rustig gangetje langs huis loop. Nog een ommetje ja, want ik ben nu toch buiten. Als ik bijna thuis ben hoor ik een raar geluid, als een luide piepende deur. Het past wel bij deze avond. Ruim voor half 11 stap ik de achterdeur weer binnen met zes kilometer in de benen. Nu kan ik met een gerust hart gaan slapen.

Advertenties

6 reacties op “Een latertje

  1. Tiny Raijmakers schreef:

    Een collegatrainer van me studeert aan de spotuniversiteit in Johannesburg heeft onlangs een onderzoek afgerond over ochtend-en avondmensen.Ben jij een avondmens?

    • Elsa schreef:

      Kan niet missen!
      Ging dat onderzoek over wisselende resultaten, met name bij avondmensen?

      • Tiny Raijmakers schreef:

        Het onderzoek was er op gericht wanneer moet je nu de zwaarste trainingen aanbieden. Bij de ochtendmens voor de middag en een avondmens veel later op de dag.

      • Elsa schreef:

        Interessant! Las laatst dat er verschil zit in piekmomenten tussen beide types, waardoor ochtendmensen vaker optimaal presteren tijdens wedstrijden, omdat wedstrijden vaak ’s ochtends zijn.
        Ik hou het ook hier maar gewoon op een beetje afwisseling.

  2. daniellesienema schreef:

    Wij lopen geregeld s’avonds laat, zelfs rondom middernacht. Ik houd van avonden, maar ben ten allen tijde nogal paranoide in het donker. Gelukkig loopt mijn vriend altijd met me mee lol!

    • Elsa schreef:

      Handig, zo’n vriend!
      Eigenlijk loopt het ook prima, als je toch in het donker moet lopen. Ik heb er niet zo’n moeite mee, maar je bent toch wat alerter. (Of paranoïde, net hoe je het noemt… 🙂 )

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s